Ένας εκκεντρικός, παλαβιάρης καθηγητής της αστροφυσικής, με τη βοήθεια του παρατρεχάμενού του αλλά κι ενός φανατικού υποστηρικτή της επιστημονικής φαντασίας, προσπαθεί να δρομολογήσει την εκτόξευση του πρώτου επανδρωμένου πυραύλου στο διάστημα. Βρίσκει σύμμαχο στις τρέλες του έναν αφελή θαυμαστή της επιστημονικής του ιδιοφυίας.

Σκηνοθεσία:

Σωκράτης Καψάσκης

Κύριοι Ρόλοι:

Θανάσης Βέγγος … Θανάσης

Σταύρος Ξενίδης … ο καθηγητής

Κώστας Βουτσάς … Πολύκαρπος

Έφη Οικονόμου … Ανδριανή

Ζαννίνο … Χαράλαμπος

Αλέκος Τζανετάκος … φοιτητής

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Σωκράτης Καψάσκης

Παραγωγή: Σταύρος Βεδουράς, Νίκος Μήλας

Φωτογραφία: Νίκος Μήλας

Μοντάζ: Μεμάς Παπαδάτος

Σκηνικά: Μανώλης Ζαμπέλας

Κοστούμια: Μανώλης Ζαμπέλας

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μη αρκούντα στοιχεία.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Αστροναύτες
  • Διεθνής Τίτλος: Stark Mad Astronauts
  • Εναλλακτικός Τίτλος: Αστροναύτες για Δέσιμο

Παραλειπόμενα

  • Μοναδική συνεργασία των Κώστα Βουτσά και Θανάση Βέγγου στη μεγάλη οθόνη.
  • Με 38.562 εισιτήρια, ήρθε στη 14η θέση ανάμεσα σε 82 ελληνικές ταινίες της σαιζόν.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 8/6/2021

Κι όμως, μέσα στην ίδια χρονιά είχε κάνει τους Γαμπρούς της Ευτυχίας! Ο λόγος για τον Σωκράτη Καψάσκη, που προσπάθησε εδώ να γράψει ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο, κι αντί αυτού έκανε μια τρύπα «να» στο νερό. Λίγο σόι να έβγαιναν οι Αστροναύτες, και σήμερα θα τους συμπεριλαμβάναμε στις λίστες των πλέον cult ελληνικών παραγωγών, αντί να απορούμε ακόμα και για την ύπαρξη τους.

Η ιστορία, που δεν γράφτηκε, έχει ως εξής. Ο Καψάσκης έχει το θάρρος να κάνει την απόλυτα άρπα-κόλα ταινία, ανοιχτός σε ό,τι πιο τρελό είχε ως τότε δει το ελληνικό σινεμά. Δεν μοιάζει διόλου παράδοξο, ότι ο Βέγγος δανείζεται πολλά στοιχεία από εδώ μέσα για να τα εφαρμόσει στη ΘΒ περίοδο του, ως δημιουργός πλέον. Υπάρχει κι αυτή η σατιρική σοβαροφάνεια εκ μέρους των ερμηνειών, που για μια παρωδία είναι βούτυρο στο ψωμί. Κι όμως…

Αντί για ντελίριο αβίαστου γέλιου, έχουμε παρέλαση κρυάδας. Μα ούτε μία ατάκα, ούτε μία σκηνή δεν σου χαρίζει το μόνο ζητούμενο. Ακόμα και το χαμόγελο που μπορείς να αδράξεις, θα είναι είτε από το γεγονός ότι παρακολουθείς κάτι τόσο πρωτοποριακά αξιοπερίεργο, είτε επειδή σου έχουν σπάσει τα νεύρα από όσα βλέπεις. Φοβάμαι, ότι δεν είμαι ο μόνος που από νωρίς εγκατέλειψα κάθε ελπίδα να διασκεδάσω την όλη εμπειρία, απομένοντας μόνο με το «μακάριο» τού να δω πού σκ… θα καταλήξει (κι αυτό χρειάζεται την αρετή της σιδηράς υπομονής). Ακόμα και να είχαν αφεθεί ο Βέγγος με τον Βουτσά χωρίς σενάριο, κάτι θα έβγαινε από εδώ μέσα.

Δυστυχώς, πήγαμε για το πρώτο επίσημο ελληνικό cult, και πέσαμε απάνω στην πατάτα της πενηντακονταετίας! Συγκρίσιμο μόνο είτε με κάποια μελό που ήταν πιο χιουμοριστικά από τούτο, είτε με κάποιες πιο πρόσφατες σινεφιλικές «ό,τι να ‘ναι» υπερβάσεις. Το κέρδος της ύπαρξης αυτού του «δεν υπάρχω»; Μα φυσικά το χτίσιμο του σκηνοθέτη πλέον Θανάση Βέγγου, που έκανε τον Καψάσκη μετέπειτα λογικά να ντρέπεται…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

8 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.