Στην Αγγλία του 19ου αιώνα ξεσπάει επιδημία που μετατρέπει ανθρώπους σε ζόμπι. Μέλη της υψηλής κοινωνίας, η εξπέρ στις πολεμικές τέχνες Ελίζαμπεθ Μπένετ και ο ατρόμητος Κος Ντάρσι πρέπει να αφήσουν στην άκρη τις επιταγές της τάξης τους και να ενωθούν στον ανελέητο αγώνα κατά τον αιμοδιψών εχθρών.

Σκηνοθεσία:

Burr Steers

Κύριοι Ρόλοι:

Lily James … Elizabeth Bennet

Sam Riley … Fitzwilliam Darcy

Jack Huston … George Wickham

Bella Heathcote … Jane Bennet

Douglas Booth … Κος Bingley

Matt Smith … πάστορας Collins

Charles Dance … Κος Bennet

Lena Headey … λαίδη Catherine de Bourgh

Suki Waterhouse … Kitty Bennet

Emma Greenwell … Caroline Bingley

Ellie Bamber … Lydia Bennet

Millie Brady … Mary Bennet

Sally Phillips … Κα Bennet

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Burr Steers

Παραγωγή: Marc Butan, Sean McKittrick, Brian Oliver, Natalie Portman, Annette Savitch, Allison Shearmur, Tyler Thompson

Μουσική: Fernando Velazquez

Φωτογραφία: Remi Adefarasin

Μοντάζ: Padraic McKinley

Σκηνικά: David Warren

Κοστούμια: Julian Day

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Pride and Prejudice and Zombies

Ελληνικός Τίτλος: Περηφάνια & Προκατάληψη & Ζόμπι

Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Περηφάνια και Προκατάληψη και Ζόμπι

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Εγωισμός και Προκατάληψη (1940)

Περί Γάμου & Προκατάληψης (2004)

Περηφάνια και Προκατάληψη (2005)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Pride and Prejudice and Zombies του Seth Grahame-Smith.
  • Μυθιστόρημα (χαρακτήρες): Pride and Prejudice της Jane Austen.

Παραλειπόμενα

  • Βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα παρωδία του κλασικού «Περηφάνια και Προκατάληψη» της Jane Austen, γραμμένο το 2009 από τον Seth Grahame-Smith. Ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009, ανακοινώθηκε η δημιουργία της ταινίας.
  • Αρχική Ελίζαμπεθ ήταν η Natalie Portman και σκηνοθέτης ο David O. Russell. Ο δεύτερος δήλωσε πως δεν τα βρήκε με τη Lionsgate πάνω στο μπάτζετ του φιλμ, και την επόμενη ημέρα αποχώρησε και η Portman, παρότι παρέμεινε σε ρόλο παραγωγού. Πριν την τελική επιλογή για την κατάλληλη Ελίζαμπεθ, ακούστηκαν οι: Scarlett Johansson, Anne Hathaway, Emma Stone, Mia Wasikowska, Rooney Mara, Mila Kunis, Lily Collins και Blake Lively. Πριν, δε, την τελική επιλογή σκηνοθέτη, παρέλασαν οι: Mike Newell, David Slade, Matt Reeves, Jonathan Demme, Neil Marshall, Mike White, Phil Lord και Christopher Miller.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Φίλιππος Χατζίκος

Έκδοση Κειμένου: 17/3/2016

Σε μια εποχή που ο mainstream αγγλόφωνος κινηματογράφος μοιάζει να ανακυκλώνει τις ιδέες του, ακόμα κι όταν αυτές δεν είναι καν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες, ένα καίριο ερώτημα που ανακύπτει είναι το εξής: τι κάνει με τις κλασικές του αξίες; Η απάντηση μάλλον προφανής. Τις αναμασά ή τις διασκευάζει με κοροϊδευτικό ύφος. Τέσσερα χρόνια μετά την εμφάνιση του Αβραάμ Λίνκολν ως κυνηγού βαμπίρ, ήρθε η σειρά του κυρίου Ντάρσι και της Ελίζαμπεθ Μπένετ να αρπάξουν τουφέκια, σπαθιά και τσεκούρια και να κυνηγήσουν ζόμπι, στην κινηματογραφική μεταφορά της ομότιτλης παρωδίας του Σεθ Γκράχαμ-Σμιθ.

Η δομή της ταινίας είναι σχετικά κοντινή με αυτήν του ρομαντικού ευαγγελίου της Τζέιν Όστιν. Στην Αγγλία των αρχών του 20ού αιώνα, οι αδερφές Μπένετ προσπαθούν να διαχειριστούν το πλήθος των μυστήριων μνηστήρων που τις περιβάλλουν και στο κέντρο της ιστορίας τοποθετείται η Ελίζαμπεθ, η πιο τσαούσα από όλες που νιώθει μια έλξη για τον γοητευτικό πλην ζάμπλουτο και μουντρούχο κύριο Ντάρσι. Μόνο που πίσω από τα ωραία φορέματα, τη γλυκιά αφέλεια του παλαιολιθικού φλερτ και τον εγγενή ρομαντισμό της εποχής, υπάρχει η απειλή των ζόμπι. Φυσικά, αμφότεροι οι ερωτοτροπούντες πρωταγωνιστές τυγχάνουν και εξαιρετικοί πολεμιστές και υπερπολύτιμοι στη μάχη κατά των νεκρών (ή αθανάτων, εξαρτάται από το πώς θεωρεί κανείς τα ζόμπι). Τώρα, το πώς συνδέεται το ρομάντζο με τα ζόμπι, δέχεται μόνο μια απάντηση: δε συνδέεται ποτέ. Η συνύπαρξη των δύο στοιχείων πάντως δημιουργεί στην αρχή της ταινίας μεγάλες προσδοκίες, καθώς επιτρέπει στο θεατή να αναμένει μια καλτιά ολκής.

Δυστυχώς, όμως, ενώ το χιούμορ μέσω της φαιδρής αυτής αντίθεσης υπάρχει στο εγχείρημα, αντί να είναι το πρώτο βιολί, όσο περνάει η ώρα μένει έξω από την εξίσωση, αφήνοντας την πρωτοκαθεδρία στη χωλά δοσμένη περιπέτεια. Μοιάζει, δηλαδή, η ταινία να δίνει ό,τι έχει να προσφέρει στο πρώτο μισάωρο, αφήνοντας το υπόλοιπο να κυλάει χωρίς κάποιο ενδιαφέρον ή έστω κάποιο αξιοσημείωτο σκηνικό κωμικού τρόμου. Εκλάμψεις υπάρχουν, αλλά προέρχονται από κάποιους περιφερειακούς χαρακτήρες και σε καμιά περίπτωση δεν αρκούν για να περισώσουν το συνολικό αποτέλεσμα. Με λίγα λόγια, η σοβαροφάνεια, που είναι έκδηλη και στην ερμηνεία του Σαμ Ράιλι, είναι η κατάρα του φιλμ.

Αν και ένα δόγμα που θα εξαντλούνταν στο «μην αγγίζετε τα κλασικά» θα ήταν αναχρονιστικό, ταινίες σαν την προκείμενη, που φοβούνται το καλλιτεχνικό εκτόπισμα αυτού που υποτίθεται ότι παρωδούν, δε λειτουργούν. Η λύση στο πρόβλημα φαντάζει σχετικά απλή. Θέλεις να παίξεις με το κλασικό; Καν` το χωρίς να μπαλαντζάρεις, πλήρως δοσμένος στην ιδέα σου και χρησιμοποιώντας το χιούμορ χωρίς σταγονόμετρο. Αν μείνεις σε τετριμμένες ιδέες ως προς την πλοκή και απλά προσθέσεις ζόμπι στην κλασική ιστορία, το έργο σου προορίζεται για τη λήθη του κινηματογραφικού κόσμου. Από μόνη της η λέξη «ζόμπι» σε κείμενο γραμμένο αλά Όστιν προκαλεί το γέλιο, αλλά δε μπορεί να κρατήσει ολόκληρη ταινία 100 λεπτών.

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 71 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.