Αλήθεια, το Απόλλων 11 μήπως δεν τα κατάφερε ποτέ; Τι θα γινόταν κι αν ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ μυστικά τράβηξε τις διάσημες φωτογραφίες της προσσελήνωσης, δουλεύοντας για τους Αμερικανούς; Στα τρελά 1960’s στο Λονδίνο, ένας πεισματάρης πράκτορας της ΣΙΑ δεν καταφέρνει ποτέ να συναντήσει τον Κιούμπρικ, αλλά αναγκάζεται να ενώσει δυνάμεις με τον άστατο μάνατζερ μιας παρακμιακής ροκ μπάντας, ώστε να σχεδιάσουν τη μεγαλύτερη απάτη που έγινε ποτέ.

Σκηνοθεσία:

Antoine Bardou-Jacquet

Κύριοι Ρόλοι:

Ron Perlman … Tom Kidman

Rupert Grint … Jonny

Robert Sheehan … Leon

Eric Lampaert … Glenn

Tom Audenaert … Renatus

Kerry Shale … Κος White

Jay Benedict … συνταγματάρχης Dickford

Kevin Bishop … Paul

Erika Sainte … Ella

James Cosmo … Dawson

Stephen Campbell Moore … Derek Kaye

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Dean Craig

Στόρι: Antoine Bardou-Jacquet

Παραγωγή: Georges Bermann

Μουσική: Alex Gopher, Kasper Winding

Φωτογραφία: Glynn Speeckaert

Μοντάζ: Chris Gill, Bill Smedley

Σκηνικά: Patrick Dechesne, Alain-Pascal Housiaux

Κοστούμια: Agnes Dubois, Christophe Pidre

Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Video-on-Demand.

Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Moonwalkers
  • Ελληνικός Τίτλος: Moonwalkers

Παραλειπόμενα

  • Σκηνοθετικό ντεμπούτο για τον Antoine Bardou-Jacquet.
  • Το Tom Kidman προέκυψε από τα ονόματα των πρωταγωνιστών του Μάτια Ερμητικά Κλειστά του Stanley Kubrik, τους Tom Cruise και Nicole Kidman. Οι αναφορές βέβαια σε ταινίες του Kubrik δεν περιορίζονται μόνο σε αυτό.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 24/8/2016

Στην εποχή που δεν υπήρχε το διαδίκτυο, τα πράγματα ήταν πιο εύκολα, όχι για το κοινό, αλλά για τους δημιουργούς! Για να στήσεις λοιπόν μια κωμωδία, βασισμένη σε μια καμένη φωτογραφία διάσημου σκηνοθέτη, δεν δυσκολεύεσαι ιδιαίτερα, αρκεί το κουβάρι της ιστορίας να ξετυλίγεται σε μια προ Google εποχή. Τοποθετείς και τον Ρον Πέρλμαν σε ρόλο αποκομμένου από την κοινωνική ζωή, ασταθή πνευματικά (λόγω εμπλοκής στο Βιετνάμ) πράκτορα, και κάπως έτσι δεχόμαστε κι εμείς την εύκολη λύση που πυροδοτεί την πλοκή του συμπαθητικού αυτού φιλμ, που σκηνοθέτησε ο γάλλος Αντουάν Μπαρντού-Ζακέ.

Το οπτικό κομμάτι του φιλμ είναι αυτό που κλέβει την παράσταση, με τον Ζακέ να περνάει στην οθόνη το κλίμα των τελών της δεκαετίας του 1960. Ψυχεδέλεια, ναρκωτικά, σεξουαλική επανάσταση, κοστουμαρισμένοι συντηρητικοί απ’ τη μία, χίπηδες απ’ την άλλη, αλλά και το κλίμα των ταινιών κατασκοπίας με μοντέρνες εξάρσεις βίας είναι πράγματα που ο γάλλος σκηνοθέτης μπορεί να τα περάσει με επιτυχία στην οθόνη. Το στιλιζάρισμα των πλάνων του είναι εξαιρετικό ανά διαστήματα, όμως κάπου ενδιάμεσα χάνει λίγο την καλή ροή που διατηρούσε στο φιλμ κι αυτό είναι το σημείο που χάνει αρκετούς πόντους το φιλμ. Ενώ κινείται σε γρήγορους ρυθμούς, με καλές ατάκες, με ξαφνικά ξεσπάσματα από τον Ρον Πέρλμαν, υπάρχει αυτό το σημείο που οι πρωταγωνιστές βρίσκονται στη βίλα εκκεντρικού σκηνοθέτη κι εκεί νιώθεις ότι δεν γίνονται ενδιαφέροντα πράγματα στην οθόνη.

Ο Ρον Πέρλμαν είναι αυτός από την πλευρά των ηθοποιών που επιβάλλεται εύκολα στην εικόνα. Χαρισματικός ο Πέρλμαν, παρότι δεν έχει πάρει ποτέ μεγάλους ρόλους, μπορεί να είναι κι ερμηνευτικά καλός αλλά και να χρησιμοποιεί τον όγκο του ως προτέρημα για βίαιες σκηνές δράσης, αφήνοντας πάντα το χιούμορ να υπάρχει κάπου μέσα στο βλέμμα και την ατάκα του. Αστείος είναι επίσης ο επί μονίμου βάσεως αποχαυνωμένος Λίον, τον οποίο υποδύεται ο ιρλανδός Ρόμπερτ Σίχαν. Άλλοτε ως σωσίας του Κιούμπρικ, άλλοτε ως αποτυχημένος αλλά συμπαθής σε όλους ηθοποιός, ο Σίχαν έχει αρκετές καλές στιγμές. Απ’ την άλλη, αυτός που μοιάζει να είναι εκτός κλίματος είναι ο -γνωστός από τη συμμετοχή του στη σειρά ταινιών Χάρι Πότερ- Ρούπερτ Γκριντ. Άλλοτε υπερβολικός, άλλοτε άχαρος στην ατάκα του, ο Γκριντ ήταν λάθος επιλογή για τον ρόλο.

Γενικά, το φιλμ του Ζακέ είναι μια συμπαθητική κωμωδία με καλές στιγμές. Κάνει μια κοιλιά κάπου ενδιάμεσα, ικανή να κάνει τον θεατή να στρέψει για λίγο αλλού το βλέμμα του, ενώ έχει και σεναριακά κάποια θεματάκια που θα μπορούσαν να διορθωθούν. Συνολικά, όμως, είναι μια αξιόλογη προσπάθεια που θα σε διασκεδάσει και θα σε μεταφέρει στα τέλη της δεκαετίας του 1960 με πειστικό τρόπο.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.