Όταν ένα βράδυ ο κύριος και η κυρία Πριού επιστρέφουν σπίτι, ανακαλύπτουν έκπληκτοι ότι κάποιος, ονόματι Πάτρικ, έχει εγκατασταθεί στο σπίτι τους και δηλώνει παιδί τους! Λέει μάλιστα ότι επέστρεψε στους γονείς του για να τους γνωρίσει τη σύζυγό του. Οι Πριού δεν έκαναν ποτέ παιδιά. Αν κι όλα δείχνουν ότι ο Πάτρικ είναι πράγματι ο γιος τους! Είναι ο Πάτρικ μυθομανής; Μήπως οι Πριού ξεχνούν ότι έχουν παιδί; Ή μήπως ξύπνησε το μητρικό ένστικτο της κυρίας Πριού και απέκτησε τον γιο που πάντα ήθελε;
Σκηνοθεσία:
Vincent Lobelle
Sebastien Thiery
Κύριοι Ρόλοι:
Christian Clavier … Andre Prioux
Catherine Frot … Laurence Prioux
Sebastien Thiery … Patrick Priout
Pascale Arbillot … Sarah
Herve Pierre … Jean-Francois
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Sebastien Thiery
Παραγωγή: Olivier Delbosc
Μουσική: Maxime Desprez, Michael Tordjman
Φωτογραφία: Jean-Paul Agostini
Μοντάζ: Cyril Nakache
Σκηνικά: Philippe Leveque
Κοστούμια: Fabienne Katany
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Momo
- Ελληνικός Τίτλος: Μαμά από το Πουθενά
- Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Finding Mom
Σεναριακή Πηγή
- Θεατρικό: Momo του Sebastien Thiery.
Παραλειπόμενα
- Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική διασκευή του ομώνυμου θεατρικού έργου του Sebastien Thiery, το οποίο πρωτοπαρουσιάστηκε στο Theatre de Paris το 2015. Στην αρχική θεατρική παραγωγή, τους γονείς υποδύονταν οι Muriel Robin και Francois Berleand, ενώ ο ίδιος ο Thiery ενσάρκωνε τον Πατρίκ.
- Σκηνοθετικό ντεμπούτο στη μεγάλη οθόνη για τον ηθοποιό Sebastien Thiery.
- Ο Thiery δεν εμπνεύστηκε την ιστορία από κάποιο πραγματικό περιστατικό, αλλά από μια παράδοξη υποθετική κατάσταση: ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά να δέχεται ξαφνικά την επίσκεψη ενός ενήλικα που επιμένει ότι είναι ο γιος του. Όπως εξήγησε, ξεκίνησε γράφοντας πάνω σε αυτή την παράλογη συνθήκη και τα θέματα της μητρότητας και της αναπηρίας προέκυψαν σταδιακά κατά τη συγγραφή.
- Η προσωπική σχέση του Thiery με το θέμα της βαρηκοΐας ήταν καθοριστική. Ο αδελφός του αντιμετωπίζει πρόβλημα ακοής και, σύμφωνα με τον Vincent Lobelle, η συναισθηματική επίδραση αυτής της εμπειρίας στον ηθοποιό και συγγραφέα ήταν ιδιαίτερα έντονη κατά την έναρξη των γυρισμάτων.
- Ο Thiery είχε ήδη ερμηνεύσει τον Πατρίκ περίπου 300 φορές στη θεατρική σκηνή, προτού επαναλάβει τον ρόλο για την κινηματογραφική μεταφορά. Η μετάβαση, ωστόσο, δεν ήταν αυτονόητη: έπρεπε να αποδεχτεί τις παρατηρήσεις και τις σκηνοθετικές παρεμβάσεις του Vincent Lobelle, εγκαταλείποντας εν μέρει τον έλεγχο που είχε ως δημιουργός του θεατρικού έργου.
- Η σκηνοθεσία μοιράστηκε ανάμεσα στους Thiery και Vincent Lobelle, αλλά οι αρμοδιότητές τους είχαν αρχικά διαχωριστεί. Ο πρώτος θα αναλάμβανε κυρίως τη διεύθυνση των ηθοποιών και ο δεύτερος τη γενικότερη κινηματογραφική σκηνοθεσία. Στην πράξη, όμως, η συνεργασία τους εξελίχθηκε τόσο ομαλά ώστε τα όρια μεταξύ των δύο καθηκόντων έγιναν αρκετά πιο ελαστικά.
- Ο Christian Clavier και η Catherine Frot είχαν συνεργαστεί ξανά κινηματογραφικά, αλλά η προηγούμενη συνάντησή τους είχε πραγματοποιηθεί το μακρινό 1981, στην κωμωδία Les Babas-cool. Τότε η Frot βρισκόταν ακόμη στην αρχή της καριέρας της και είχε έναν πολύ μικρότερο ρόλο.
- Ο Vincent Lobelle είχε συγκεκριμένη αισθητική αντίληψη για την ταινία, επηρεασμένη από τη δική του εμπειρία στον χώρο της διαφήμισης. Ήθελε να μεταφέρει ορισμένους από τους οπτικούς κώδικες που αγαπούσε, χωρίς όμως το αποτέλεσμα να θυμίζει διαφημιστικό σποτ. Για τον λόγο αυτό, επέμεινε στην αναζήτηση εξωτερικών χώρων και σε περισσότερες σκηνές μετακίνησης, ώστε η ταινία να μην περιορίζεται σε διαδοχικά εσωτερικά γυρίσματα.
- Η Pascale Arbillot, που υποδύεται τη Σάρα, είχε έναν ιδιαίτερα απαιτητικό σωματικά ρόλο. Έπρεπε να βρίσκεται διαρκώς σε σωματική επαφή με τους υπόλοιπους χαρακτήρες, ενώ φορούσε και φακούς επαφής που της προκαλούσαν έντονους πονοκεφάλους. Ο Lobelle αποκάλυψε ότι η ηθοποιός προετοιμαζόταν εξαντλητικά πριν από τα γυρίσματα, κάνοντας αμέτρητες ερωτήσεις για την ενδυμασία και τα αντικείμενα που θα χρησιμοποιούσε.
Γκαλερι φωτογραφιων
