Η Αν και ο Μπομπ, ένα ζευγάρι Αμερικανών που ζουν στο Παρίσι, διοργανώνουν ένα πάρτι μετά δείπνου και καλούν δέκα φίλους. Ο γιος του Μπομπ καταφτάνει δίχως να το περιμένουν και ο αριθμός των καλεσμένων ανέρχεται πλέον στους 13. Το ζεύγος όμως είναι προληπτικό και ζητούν από την καμαριέρα, τη Μαρία, να προσποιηθεί την πλούσια ισπανίδα φίλη και να φάει μαζί τους. Η Μαρία θα γνωρίσει εκεί έναν βρετανό αριστοκράτη και οι δυο τους το σκάνε. Αλλά η Αν θέλει πίσω την καμαριέρα της, και την αναζητά ανά το Παρίσι με σκοπό να διαλύσει τον δεσμό της.
Σκηνοθεσία:
Amanda Sthers
Κύριοι Ρόλοι:
Toni Collette … Anne Fredericks
Harvey Keitel … Bob Fredericks
Rossy de Palma … Maria
Michael Smiley … David Morgan
Tom Hughes … Steven Fredericks
Stanislas Merhar … Antoine Bernard
Sonia Rolland … Marinette
Josephine de La Baume … Fanny
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Amanda Sthers, Matthew Robbins
Στόρι: Amanda Sthers
Παραγωγή: Cyril Colbeau-Justin
Μουσική: Matthieu Gonet
Φωτογραφία: Regis Blondeau
Μοντάζ: Nicolas Chaudeurge
Σκηνικά: Herald Najar
Κοστούμια: Charlotte Betaillole
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Madame
- Ελληνικός Τίτλος: Κυρία από Τύχη
Παραλειπόμενα
- Το φιλμ ξεκίνησε ουσιαστικά από τη Rossy de Palma. Η ισπανίδα ηθοποιός είχε δει το θεατρικό έργο της Amanda Sthers, Le Vieux Juif blonde, και εντυπωσιασμένη επικοινώνησε μαζί της ζητώντας να συνεργαστούν. Η Sthers αρχικά δυσκολευόταν να γράψει «κατά παραγγελία», όμως η επιθυμία της de Palma έγινε τελικά η αφετηρία της ταινίας. Βέβαια, αυτό συνέβη επτά χρόνια πριν από την ταινία. Όλο αυτό το διάστημα παρέμεινε η επιθυμία τους να δουλέψουν μαζί, μέχρι που προέκυψε η ιστορία της Μαρία.
- Το γεγονός ότι η ταινία έχει Αμερικανούς ως πλούσιους πρωταγωνιστές αντί για Γάλλους δεν ήταν απλώς σεναριακή επιλογή. Η Sthers θεωρούσε δύσκολο να μιλήσει ανοιχτά στη γαλλική γλώσσα για τις πολύ υψηλές κοινωνικές τάξεις της Γαλλίας -παρότι είχε προσωπική εμπειρία από τα μικρά της χρόνια. Ένας αμερικανός πλούσιος και η σύζυγός του της επέτρεπαν να εξετάσει την ταξική ανισότητα με μεγαλύτερη ελευθερία. Έτσι, άλλαξε και το σενάριο που ήταν γραμμένο όλο στα γαλλικά.
- Η επιλογή του Harvey Keitel και της Toni Collette ήταν ένα μικρό προσωπικό «στοίχημα». Η Sthers τους θεωρούσε “ονειρικό καστ” και δεν περίμενε ότι θα δεχτούν τόσο εύκολα. Τελικά, ο Keitel είπε ναι πρώτος και ακολούθησε η Collette. Η σκηνοθέτρια πίστευε μάλιστα ότι οι δύο ηθοποιοί θα ήθελαν να συνεργαστούν και μεταξύ τους.
- Η μεγάλη σκηνή του δείπνου -περίπου 12½ λεπτών- χρειάστηκε τρεισήμισι ημέρες γυρισμάτων και δύο κάμερες.
Γκαλερι φωτογραφιων
