Δύο άνδρες, μια γυναίκα, ένας έρωτας, ένα πάθος ισχυρότερο από την αγάπη και την άγρια φύση του κόσμου γύρω τους. Ο Λεονάρντο, η Νύφη και ο Γαμπρός είναι αχώριστη ομάδα από μικρά παιδιά, αλλά ανάμεσα στον Λεονάρντο και τη Νύφη υπάρχει ένας αόρατος, άγριος, άθραυστος δεσμός… Τα χρόνια περνούν, κι εκείνη, ανήσυχη και δυστυχισμένη, ετοιμάζεται για τον γάμο της με τον Γαμπρό, στη μέση της Λευκής Ερήμου, όπου ζει με τον πατέρα της. Την ημέρα πριν την τελετή, στην πόρτα της εμφανίζεται μια ηλικιωμένη Ζητιάνα, που της προσφέρει ένα δώρο και μια συμβουλή: «Μην τον παντρευτείς, αν δεν τον αγαπάς», ενώ παράλληλα της δίνει δυο γυάλινα στιλέτα. Ένα ρίγος διαπερνά την ψυχή και το σώμα της Νύφης.

Σκηνοθεσία:

Paula Ortiz

Κύριοι Ρόλοι:

Inma Cuesta … η νύφη

Asier Etxeandia … ο γαμπρός

Alex Garcia … Leonardo

Luisa Gavasa … η μητέρα

Carlos Alvarez-Novoa … ο πατέρας

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Javier Garcia Arredondo, Paula Ortiz

Παραγωγή: Alex Lafuente, Rosana Tomas

Μουσική: Shigeru Umebayashi

Φωτογραφία: Migue Amoedo

Μοντάζ: Javier Garcia Arredondo

Σκηνικά: Jesus Bosqued, Pilar Quintana

Κοστούμια: Miriam Doz, Arantxa Ezquerro

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: La Novia

Ελληνικός Τίτλος: Ματωμένος Γάμος

Διεθνής Τίτλος: The Bride

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Ματωμένος Γάμος (1981)

Σεναριακή Πηγή

  • Θεατρικό: Blood Wedding του Federico Garcia Lorca

Κύριες Διακρίσεις

  • Βραβείο δεύτερου γυναικείου ρόλου (Luisa Gavasa) και φωτογραφίας στα Goya. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, πρώτο αντρικό ρόλο (Asier Etxeandia), πρώτο γυναικείο ρόλο (Inma Cuesta), νέο ηθοποιό (Alex Garcia), σενάριο, μουσική, σκηνικά, ήχο και μακιγιάζ/κομμώσεις.

Παραλειπόμενα

  • Δεν θεωρείται ταινία εποχής, παρότι μπορεί κανείς να το υποθέσει, μια και τοποθετείται σε ακαθόριστο χώρο και χρόνο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 11/2/2017

Ποτέ δεν είναι άκαιρη μια διασκευή του «Ματωμένου Γάμου» του Λόρκα, και φυσικά είναι καλοδεχούμενη μια εκδοχή της κοντά στη σύγχρονη τεχνοτροπία. Απλά η Πάουλα Ορτίθ δεν ενδεικνύονταν, επί του αποτελέσματος, ως το καταλληλότερο άτομο να αναλάβει κάτι τέτοιο. Η ταινία της έχει τη χάρη ενός μοντέρνου καταραμένου ρομάντζου, δανείζεται εύστοχα τη μουσική του σύζευξη που έκανε τόσο δυνατή την ταινία του Κάρλος Σάουρα το 1981 (η οποία κρατάει με άνεση τον τίτλο της καλύτερης κινηματογραφικής διασκευής του εν λόγω κειμένου), έχει πανέμορφη φωτογραφία, αλλά προσπερνάει το μοντέρνο και παραπαίει σε κάτι που μοιάζει με διαφημιστικό κλιπ. Κι εκεί το φιλμ βυθίζεται, μένοντας τελικά στις καλές προθέσεις να διατηρηθεί ανέγγιχτο το αρχικό κείμενο. Παραπέμπει στην ανάλογη δουλειά του Μπαζ Λούρμαν με το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», μειώνοντας κι εδώ σε δύναμη την αρχική του πηγή.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.