Μια νεαρή φοιτήτρια χρησιμοποιεί τον ελεύθερο χρόνο της για να κάνει τα κόλπα της για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Σπεσιαλιτέ της είναι οι σκηνές δράσης, τα ακροβατικά γεμάτα αγωνία, μια κασκαντέρ που γεύεται τον κίνδυνο. Της αρέσει να ανοίγει τα μάτια της μετά από κάθε θάνατο του «ρόλου» της. Αλλά, μια μέρα, ο καθηγητής της αστροφυσικής, με τον οποίο είναι βαθιά ερωτευμένη, εξαφανίζεται. Για ποιο λόγο; Και γιατί συνεχίζει να στέλνει μηνύματα σε όλες τις ώρες της ημέρας; Με αυτά τα ερωτήματα, η κοπέλα οδηγείται στον δρόμο της έρευνας, η οποία είναι καθαρά προσωπική.

Σκηνοθεσία:

Giuseppe Tornatore

Κύριοι Ρόλοι:

Jeremy Irons … Ed Phoerum

Olga Kurylenko … Amy Ryan

Shauna Macdonald … Victoria

Simon Johns … Jason

James Warren … Rick

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Giuseppe Tornatore

Παραγωγή: Isabella Cocuzza, Arturo Paglia

Μουσική: Ennio Morricone

Φωτογραφία: Fabio Zamarion

Μοντάζ: Massimo Quaglia

Σκηνικά: Maurizio Sabatini

Κοστούμια: Gemma Mascagni

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: La Corrispondenza

Ελληνικός Τίτλος: Θα Σε Περιμένω Πάντα

Διεθνής Τίτλος: The Correspondence

Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: Correspondence

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για μουσική, σκηνικά, κοστούμια, μακιγιάζ και κομμώσεις στα David di Donatello.

Παραλειπόμενα

  • Η Olga Kurylenko ήταν τεσσάρων μηνών έγκυος όταν γίνονταν τα γυρίσματα.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Βασίλης Καγιογλίδης

Έκδοση Κειμένου: 14/6/2016

Σε μια φιλμογραφία με πολλές διακυμάνσεις, σεναριακές αλλά κυρίως ποιοτικές, ο Tornatore έχει επωμιστεί το βάρος ενός δημιουργού που προσέφερε μία από τις σημαντικότερες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου, αλλά και το στίγμα εκείνου του σκηνοθέτη που επί μία δεκαετία παλεύει με τους δαίμονές του, προκειμένου να ξεφύγει από την καλλιτεχνική μετριότητα. Στην πιο αδύναμη ίσως ταινία της καριέρας του, ο ιταλός δημιουργός αστοχεί μέσα στο πνεύμα του φανταστικού και σχεδόν φλυαρεί χωρίς λόγο για τις μεγάλες αγάπες.

Ο Tornatore μπορεί να αποφεύγει το στυγνό μελόδραμα ή τα όποια εμψυχωτικά-συμπονετικά ξεσπάσματα, εντούτοις αστοχεί να εντοπίσει σεναριακά το σημείο τομής ανάμεσα στα συμπαντικά φαινόμενα και αυτό της αιώνιας αγάπης. Το “La Corrispondenza” διατηρεί τα στιλιστικά στοιχεία που κάνουν τον Ιταλό σκηνοθέτη να ξεχωρίζει από άλλους της γενιάς του και διαθέτει μία λειτουργική και σαφώς ελκυστική συλλογή από εικόνες και ποιητικά τοπία. Όσος ρομαντισμός και μελαγχολία χάνεται στο σενάριο του Tornatore, άλλος τόσος αναδύεται από τα εξαιρετικά φωτογραφημένα πλάνα του. Παρ` όλα αυτά το φιλμ του πάσχει δομικά, σεναριακά και κυρίως ερμηνευτικά, με τη χρονική διάρκεια να αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα ενός ανούσιου λογύδριου για τη δύναμη της πραγματικής αγάπης και τη σημασία της προσωπικής κριτικής.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.