Ο εμπειροπόλεμος, τολμηρός, ευφυής και ολιγόλογος πρώην ταγματάρχης Τζακ Ρίτσερ αυτή τη φορά καλείται να επιστρέψει στην παλιά του στρατιωτική βάση, προκειμένου αποκαλύψει την αλήθεια σχετικά με το τι κρύβεται πίσω από τη δολοφονία δύο στρατιωτών και να αποκαταστήσει την τιμή της ταγματάρχη Τέρνερ που άδικα κατηγορείται για κατασκοπεία. Η άφιξη του Τζακ Ρίτσερ στη βάση πυροδοτεί μια σειρά από εκρηκτικές εξελίξεις, κι αυτό που αρχικά φαινόταν σαν μια εύκολη υπόθεση, μοιάζει τώρα να παίρνει τρομακτικές διαστάσεις.

Σκηνοθεσία:

Edward Zwick

Κύριοι Ρόλοι:

Tom Cruise … Jack Reacher

Cobie Smulders … ταγματάρχης Susan Turner

Aldis Hodge … λοχαγός Anthony Espin

Danika Yarosh … Samantha Dutton

Patrick Heusinger … ‘Hunter’

Holt McCallany … συνταγματάρχης Sam Morgan

Robert Knepper … στρατηγός James Harkness

Jessica Stroup … υπολοχαγός Sullivan

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Richard Wenk, Edward Zwick, Marshall Herskovitz

Παραγωγή: Tom Cruise, Don Granger, Christopher McQuarrie

Μουσική: Henry Jackman

Φωτογραφία: Oliver Wood

Μοντάζ: Billy Weber

Σκηνικά: Clay A. Griffith

Κοστούμια: Lisa Lovaas

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Jack Reacher: Never Go Back
  • Ελληνικός Τίτλος: Jack Reacher: Ποτέ Μη Γυρίζεις Πίσω

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Never Go Back του Lee Child.

Παραλειπόμενα

  • Βασίζεται στο 18ο βιβλίο της σειράς του Lee Child, το οποίο εκδόθηκε το 2013. Το πρώτο κινηματογραφικό μέρος ήταν διασκευή του 9ου της σειράς, αφήνοντας λογικά αφηγηματικά κενά που έπρεπε να καλυφθούν. Ο Child εδώ κάνει και μια κάμεο εμφάνιση, ως πράκτορας.
  • Το πρώτο μέρος δεν πήγε όσο καλά θα ήθελε η Paramount Pictures και λίγοι περίμεναν σίκουελ. Αλλά τον Φεβρουάριο του 2013 αυτό άλλαξε, όταν οι παγκόσμιες πωλήσεις αναπλήρωσαν το κενό αυτών στις ΗΠΑ. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, το σίκουελ ανακοινώθηκε επίσημα, ενώ στις αρχές του 2015 ανακοινώθηκε το όνομα νέου σκηνοθέτη, του Edward Zwick, ο οποίος είχε δουλέψει ξανά και με επιτυχία με τον Tom Cruise (Ο Τελευταίος Σαμουράι).
  • Πρόκειται για το πρώτο μόλις σίκουελ του Tom Cruise, πέρα φυσικά από τη σειρά Mission Impossible. Ακολούθησε αυτό του Τοπ Γκαν. Υπάρχει και η παλιότερη περίπτωση με το Χρώμα του Χρήματος, αλλά ο Cruise δεν υπήρχε στο πρώτο μέρος.
  • Η Cobie Smulders πέρασε από 8μηνη εκπαίδευση πάνω σε πολεμικές τέχνες, και δεν χρειάστηκε σωσία για τις επικίνδυνες σκηνές.
  • Το ιντερνετικό γκέιμ Jack Reacher: Never Stop Punching βοήθησε στην προώθηση του φιλμ.
  • Με κόστος 60 εκατομμύρια δολάρια, τα κέρδη των 162,1 δεν θεωρήθηκαν μεγάλη επιτυχία. Αυτό δεν σταμάτησε τα σχέδια για συνέχιση του franchise, αλλά αυτή εντέλει δόθηκε στη μικρή οθόνη μέσω του Amazon Prime, με τη μίνι σειρά Reacher.

Κριτικός: Βασίλης Καγιογλίδης

Έκδοση Κειμένου: 2/11/2016

Ένας υπερεκτιμημένος σκηνοθέτης, πολυδιαφημισμένων χολιγουντιανών μπλοκμπάστερ, ελκύεται από ένα είδος στο οποίο έχει ελαφρά προϋπηρεσία, αυτό της στρατιωτικο-αστυνομικής – ημικατασκοπικής (και βάλε) περιπέτειας, στοιχηματίζοντας μάλλον στον εαυτό του, προκειμένου να φέρει εις πέρας μια πιο εμπορικά και ποιοτικά ανώτερη ταινία σε σχέση με αυτή του Christopher McQuarrie. Βρίσκεται όμως απόλυτα έξω από τα νερά του, δίνοντας την εντύπωση ότι πειραματίζεται υπό το κράτος συνδρόμου μεγαλομανίας και μίας καλλιτεχνικής αυτοπεποίθησης που προσεγγίζει τα όρια της κινηματογραφικής αμετροέπειας και αγνωμοσύνης. Έχοντας το ηθικό πλεονέκτημα του ενσυνείδητου αμερικανού καλλιτέχνη, ένα δυνατό, εμπορικό μυθιστορηματικό κείμενο αλλά και ένα σχετικά στιβαρό βιογραφικό, στοιχειοθετεί σε αντιδιαστολή με όλα τα παραπάνω μία μισητή περσόνα που υπό άλλες συνθήκες θα θέλαμε διακαώς να έχει κινηματογραφική συνέχεια (βλέπε Jason Bourne). Ωστόσο ο ήρωας του Edward Zwick, από εθνικόφρων, ιδεολογικά πιστός και προστάτης, μετατρέπεται, σε αυτή τη δεύτερη κινηματογραφική ιστορία – συνυπολογίζοντας και την αποκρουστική ερμηνευτικά εικόνα του Tom Cruise- σε έναν αντιήρωα, δεινό εκτελεστή, τον οποίο αντιπαθείς από την πρώτη στιγμή.

Μία παρά φύση κινηματογραφική απόδοση αστυνομικής λογοτεχνικής περιπέτειας, από αυτές που δεν διατείνονται για τεχνική ευφυΐα και σκηνοθετική ευστροφία. Ένα φτωχό ποιοτικά sequel που αργοπεθαίνει μέσα σε έναν σεναριακό αυτισμό, μία νηπιακή διάλεκτο και κάτω από την κακή χρήση στη μονταζιέρα και τον ήχο. Αφόρητα κακοφτιαγμένο φιλμ, που σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στα χιλιόμετρα που έχει διανύσει ο δημιουργός του πίσω από την κάμερα. Το Jack Reacher: Never Go Back είναι περισσότερο μία άσχημη κινηματογραφική ονείρωξη ενός σκηνοθέτη που μας έχει συνηθίσει σε ολίγον τι «εκβιαστικά» δράματα οσκαρικών προδιαγραφών, παρά μία ταινία αναγέννησης την οποία φαίνεται να είχαν ανάγκη όσο τίποτα o σκηνοθέτης, o βασικός πρωταγωνιστής και o κινηματογραφικός χαρακτήρας.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.