Ιανουάριος 1895, και ο λοχαγός Άλφρεντ Ντρέιφους, ένας νέος υποσχόμενος αξιωματικός του γαλλικού στρατού, καταδικάζεται ως γερμανός κατάσκοπος, με ποινή ισοβίων στο Νησί του Διαβόλου στον Ατλαντικό Ωκεανό. Ανάμεσα στους μάρτυρες του εξευτελισμού του είναι κι ο Ζορζ Πικάρ, που προβιβάζεται ως επικεφαλής της στρατιωτικής αντικατασκοπίας, η οποία κι ανέσυρε τα ενοχοποιητικά ίχνη του Ντρέιφους. Αλλά όταν ο Πικάρ ανακαλύπτει ότι απόρρητα μυστικά ακόμα διαβιβάζονται προς τους Γερμανούς, βρίσκεται εν μέσω ενός επικίνδυνου λαβύρινθου απάτης και διαφθοράς, που δεν απειλεί μονάχα την υπόληψη του, αλλά και την ίδια του τη ζωή.

Σκηνοθεσία:

Roman Polanski

Κύριοι Ρόλοι:

Jean Dujardin … Georges Picquart

Louis Garrel … Alfred Dreyfus

Emmanuelle Seigner … Pauline Monnier

Gregory Gadebois … Hubert-Joseph Henry

Mathieu Amalric … Alphonse Bertillon

Melvil Poupaud … Fernand Labori

Eric Ruf … Jean Sandherr

Laurent Stocker … Georges-Gabriel de Pellieux

Michel Vuillermoz … Armand du Paty de Clam

Denis Podalydes … Edgar Demange

Wladimir Yordanoff … Auguste Mercier

Didier Sandre … Raoul Le Mouton de Boisdeffre

Vincent Grass … Jean-Baptiste Billot

Herve Pierre … Charles-Arthur Gonse

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Robert Harris, Roman Polanski

Παραγωγή: Alain Goldman

Μουσική: Alexandre Desplat

Φωτογραφία: Pawel Edelman

Μοντάζ: Herve de Luze

Σκηνικά: Jean Rabasse

Κοστούμια: Pascaline Chavanne

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: J’Accuse

Ελληνικός Τίτλος: Κατηγορώ…!

Διεθνής Τίτλος: An Officer and a Spy

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Κατηγορώ (1919)

Κατηγορώ! (1938)

Υπόθεσις Ντρέιφους (1958)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: An Officer and a Spy του Robert Harris.

Κύριες Διακρίσεις

  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βενετίας. Μέγα βραβείο επιτροπής και βραβείο FIPRESCI.
  • Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, αντρική ερμηνεία (Jean Dujardin) και σενάριο στα Ευρωπαϊκά Βραβεία.
  • Βραβείο σκηνοθεσίας, σεναρίου και κοστουμιών στα Cesar. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, πρώτο αντρικό ρόλο (Jean Dujardin), δεύτερο αντρικό ρόλο (Louis Garrel και Gregory Gadebois), μουσική, μοντάζ, φωτογραφία, σκηνικά και ήχο.

Παραλειπόμενα

  • Ο Robert Harris εμπνεύστηκε να γράψει το βιβλίο το 2013, από την επιμονή που είχε επιδείξει ο φίλος του, Polanski, για την περίφημη Υπόθεση Ντρέιφους. Ακολούθως με την συγγραφή, έγραψε και το σενάριο με τίτλο D, με τον πολωνό δημιουργό να έχει ανακοινώσει από το 2012 ότι θα το αναλάβει.
  • Παρότι το στόρι τοποθετείται στο Παρίσι, το φιλμ προγραμματίστηκε να γυριστεί για οικονομικούς λόγους στη Βαρσοβία. Όταν όμως βρέθηκε εκεί, η αμερικανική κυβέρνηση έστειλε στην πολωνική έγγραφα για έκδοση του στις ΗΠΑ. Παρότι η πολωνική κυβέρνηση απέρριψε τα έγγραφα, οι φορολογικοί νόμοι της Γαλλία είχαν ήδη αλλάξει, και τα γυρίσματα έγιναν εντέλει στο Παρίσι.
  • Τα γυρίσματα καθυστέρησαν επειδή ο Polanski περίμενε το “ναι” από κάποιον ηθοποιό που ποτέ δεν ανακοινώθηκε.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σπύρος Δούκας

Έκδοση Κειμένου: 31/12/2019

Η υπόθεση Dreyfus είναι ένα ιδιαίτερα ζουμερό θέμα από μόνο του, πράγμα που δίνει αυτόματα κάποιους πόντους στην ταινία του Polanski, ο οποίος βέβαια είναι επιδέξιος αφηγητής για να το διαχειριστεί αξιοπρεπώς, ενώ σκηνοθετικά έχει επιτύχει μια αξιοσημείωτη αναπαράσταση της εποχής. Το πρόβλημα όμως είναι ότι μένει σε μια διαδικαστική προσέγγιση της ιστορίας, που έχει ως συνέπεια έναν επίπεδο ρυθμό στο μεγαλύτερο μέρος του έργου, ο οποίος είναι αρκετά πιθανό να κουράσει, μέχρι να φτάσει στην ενδιαφέρουσα κλιμάκωση. Έχει πρακτικά επιλέξει τη στρωτή ακαδημαϊκή οδό, αλλά με ένα ευρωπαϊκό άγγιγμα, που αμυδρά ίσως θυμίζει ότι πρόκειται για έργο δημιουργού, αν και σίγουρα όχι απαραίτητα του Polanski.

Η ερμηνευτική προσέγγιση του Jean Dujardin επί του κεντρικού ήρωα έχει από μόνη της πυγμή, κι έτσι είναι αρκετή για να μας βάλει στη θέση του, να αντιληφθούμε την κατάσταση από την οπτική του γωνία, ώστε κάποια στιγμή να μας «πνίξει» κι εμάς το δίκιο. Στο σενάριο, όμως, ο χαρακτήρας του παραμένει επιδερμικά διαχειρισμένος, χωρίς κάποια εμβάθυνση στο πάθος του και στα κίνητρα που τον ωθούν να παλέψει τόσο επίμονα με το σύστημα.

Πρόκειται μια μάλλον άνευρη προσέγγιση σε ένα υλικό που είναι από μόνο του δυνατό και ικανό να κρατήσει το ενδιαφέρον, αλλά σίγουρα όχι μια μεγάλη στιγμή για ένα όνομα όπως ο Polanski.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.