Στη Νέα Ορλεάνη, λίγο προτού πληγεί από τον τυφώνα Κατρίνα, μια έγκυος γυναίκα θα γεννήσει πρόωρα. Η ίδια θα πεθάνει και το νεογέννητο μωρό της θα βρεθεί σε κρίσιμη κατάσταση. Το μωρό θα πρέπει να μείνει σε θερμοκοιτίδα νεογνών. Όταν ο τυφώνας ξεσπάει, το ρεύμα θα πέσει εντελώς και όλοι θα εγκαταλείψουν το νοσοκομείο. Όμως, ο πατέρας του μωρού θα παραμείνει επειδή το μωρό δεν μπορεί να κινηθεί, ώστε να φροντίσει να παραμείνει ανοικτή η παροχή τροφοδότησης οξυγόνου. Και καθότι δεν υπάρχει ρεύμα, η μόνη παροχή ρεύματος είναι η γεννήτρια η οποία σταματάει να λειτουργεί κάθε μερικά λεπτά. Έτσι, πρέπει να παραμείνει ξύπνιος περιμένοντας να φανεί κάποιος να τους σώσει.

Σκηνοθεσία:

Eric Heisserer

Κύριοι Ρόλοι:

Paul Walker … Nolan Hayes

Genesis Rodriguez … Abigail Hayes

TJ Hassan … Jeremy

Christopher Matthew Cook … Lenny

Judd Lormand … Glenn

Kerry Cahill … νοσοκόμα Shelly

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Eric Heisserer

Παραγωγή: Peter Safran

Μουσική: Benjamin Wallfisch

Φωτογραφία: Jaron Presant

Μοντάζ: Sam Bauer

Σκηνικά: William A. Elliott

Κοστούμια: Claire Breaux

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Hours
  • Ελληνικός Τίτλος: Ώρες Αγωνίας

Παραλειπόμενα

  • Σκηνοθετικό ντεμπούτο για τον σεναριογράφο Eric Heisserer. Ανέλαβε τόσο τη σκηνοθεσία όσο και το σενάριο, επειδή είχε δεθεί ιδιαίτερα με τη συγκεκριμένη ιστορία.
  • Η ιστορία ξεκίνησε ως πρωτότυπο διήγημα περίπου 1.200 λέξεων του Heisserer, το οποίο στη συνέχεια επεκτάθηκε σε κινηματογραφικό σενάριο. Η πρόκληση ήταν να διατηρηθεί η αγωνία μιας ιστορίας που εκτυλίσσεται κυρίως στον ίδιο χώρο, χωρίς να επαναλαμβάνονται διαρκώς τα ίδια τεχνάσματα.
  • Ο Heisserer εμπνεύστηκε από τη σειρά πινάκων Haystacks του Claude Monet για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της περιορισμένης τοποθεσίας. Όπως ο ζωγράφος αποτύπωνε το ίδιο θέμα σε διαφορετικές ώρες και φωτισμούς, έτσι κι εκείνος σχεδίασε διαφορετικές οπτικές ατμόσφαιρες για τους χώρους του νοσοκομείου, ώστε να αποδίδεται το πέρασμα του χρόνου.
  • Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Ορλεάνη από τις 23 Απριλίου έως την 1η Ιουνίου 2012. Το συνεργείο χρησιμοποίησε πραγματικό νοσοκομείο που είχε εγκαταλειφθεί μετά τον τυφώνα Katrina, γεγονός που έφερε την παραγωγή σε άμεση επαφή με τις συνέπειες της καταστροφής.
  • Αρκετά μέλη του συνεργείου είχαν βιώσει προσωπικά τον τυφώνα Katrina. Ο συντονιστής των κασκαντέρ είχε χρειαστεί να προστατεύσει τη γειτονιά του από τις πλημμύρες και τις λεηλασίες, ενώ μια μαρτυρία που άκουσε ο Heisserer από εργαζόμενη της εφημερίδας The Times-Picayune ενέπνευσε την εμφάνιση λεηλατών με πορτοκαλί στολές φυλακής, παραπέμποντας σε κρατουμένους που είχαν δραπετεύσει μετά τη διακοπή του ρεύματος.
  • Ο Paul Walker προετοιμάστηκε εντατικά για τον ρόλο του Νόλαν Χέιζ. Προσέλαβε acting-coaches και επί δύο μήνες πριν από τα γυρίσματα συναντούσε τον σκηνοθέτη στο σπίτι του δεύτερου τρεις φορές την εβδομάδα για πρόβες. Οι δυο τους είχαν μάλιστα επινοήσει συγκεκριμένες λέξεις-κλειδιά που βοηθούσαν τον ηθοποιό να μπαίνει στην απαιτούμενη συναισθηματική κατάσταση.
  • Ο Walker ζήτησε να αξιοποιηθεί η προσωπική του σχέση με την κόρη του, Meadow, για να ενισχύσει την ερμηνεία του. Έτσι, τοποθετήθηκαν φωτογραφίες της μέσα στη θερμοκοιτίδα που χρησιμοποιήθηκε στα γυρίσματα, ενώ παρέμεινε ακάλυπτο το τατουάζ «Meadow» στον καρπό του ηθοποιού.
  • Σύμφωνα με τον Heisserer, ο Walker ήταν ιδιαίτερα αυστηρός με τον εαυτό του και συχνά ζητούσε επαναλήψεις ακόμη κι όταν ο σκηνοθέτης θεωρούσε ήδη επιτυχημένη τη λήψη. Η παραγωγή είχε εξαντλητικό πρόγραμμα, με τον ηθοποιό να καλείται να επαναλαμβάνει επί πολλές ώρες σκηνές σωματικής και συναισθηματικής εξάντλησης.
  • Για τη συγκρότηση του συνεργείου, ο Heisserer αναζήτησε συνεργάτες από την ομάδα που είχε εργαστεί στο Looper (2012) του Rian Johnson, το οποίο είχε επίσης γυριστεί στη Νέα Ορλεάνη. Είχε ακούσει εξαιρετικά σχόλια για τη συνεργασία και την επαγγελματική συμπεριφορά τους και κατάφερε να εξασφαλίσει αρκετά μέλη της.
  • Η παγκόσμια πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου 2013, στο φεστιβάλ SXSW, στο Όστιν του Τέξας. Η εμπορική κυκλοφορία στις ΗΠΑ έγινε στις 13 Δεκεμβρίου 2013, μόλις δύο εβδομάδες μετά τον θάνατο του Paul Walker, στις 30 Νοεμβρίου.
  • Ο Walker είχε προλάβει να δει την ταινία σε ιδιωτική προβολή μαζί με την κόρη του, Meadow, πριν από τον θάνατό του. Σύμφωνα με τον Heisserer, έφυγε μόλις άρχισαν οι τίτλοι τέλους, αλλά τηλεφώνησε αργότερα στον σκηνοθέτη εμφανώς περήφανος για το αποτέλεσμα.
  • Ενώ κόστισε 4,6 εκατομμύρια δολάρια, τα ταμεία απέφεραν μόλις 1,7.

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 25/1/2016

Αν και ικανός σεναριογράφος θρίλερ, ο σκηνοθέτης Έρικ Χάιζερερ («Η Απειλή», «Βλέπω τον Θάνατό σου 5», «Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες») σ’ αυτή την ιστορία περιορίζεται σε μια στοιχειώδη πλοκή, εμπλουτισμένη με δυο τρία περιστατικά-στοιχεία και λίγα φλας-μπακ από τη σχέση του ήρωα με τη γυναίκα του που μόλις έχασε στη γέννα, ρίχνοντας το βάρος στον ρεαλισμό μιας κατάστασης. Ο Νόλαν θα περάσει μόνος του 48 ώρες, γυρίζοντας κάθε λίγο τη μανιβέλα, ενώ προσπαθεί να σκαρφιστεί τρόπους επιβίωσης κι επικοινωνίας με τον έξω κόσμο όπου επικρατεί χάος. Όλο λοιπόν το βάρος πέφτει στο πλανάρισμα, το μοντάζ και την ερμηνεία του Paul Walker, στην τελευταία του ταινία πριν σκοτωθεί. Και είναι κρίμα που βλέπεις ότι αυτός ο ηθοποιός δράσης είχε κάποια προσόντα για πιο σοβαρά έργα στο δραματικό πεδίο. Ο Χάιζερερ καταφέρνει να χειριστεί το συναίσθημα με σοβαρότητα και πειθώ, χωρίς να ξεπέφτει στο μελό. Αν το σενάριο ήταν πιο περιεκτικό, και αν εκμεταλλευόταν τις κοινωνικές ανατροπές που έφερε ο τυφώνας, θα είχαμε ένα καλύτερο αποτέλεσμα.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *