Τρεις νεαροί διασκεδάζουν με το να εισβάλουν στα γειτονικά τους σπίτια, μια κι ο Άλεξ έχει κλέψει από τον πατέρα του, υπάλληλο στην εταιρία σεκιούριτι της περιοχής, τους κωδικούς των συναγερμών. Τα κλοπιμαία πωλούνται από τον Μόνι σε εξευτελιστική τιμή, αλλά ο τρίτος της παρέας, η Ρόκι, έχει κουραστεί να παίρνει μεγάλα ρίσκα για χαρτζιλίκι. Έτσι, όταν μαθαίνουν ότι σε ένα σπίτι υπάρχει γερό ρευστό, ετοιμάζονται για τη μεγάλη δουλειά. Αφού πληροφορούνται ότι τα διπλανά σπίτια θα είναι άδεια, και ότι ο στόχος τους είναι ένας βετεράνος του στρατού που έχασε τα πάντα στον πόλεμο, μοιάζει για μια εύκολη δουλειά. Αλλά ο βετεράνος, παρότι και τυφλός, αποδεικνύεται δύσκολος στόχος, και η εύκολη δουλειά καταλήγει σε ένα φονικό παιχνίδι γάτας-ποντικού.

Σκηνοθεσία:

Fede Alvarez

Κύριοι Ρόλοι:

Jane Levy … Rocky

Stephen Lang … Norman Nordstrom/ο τυφλός άντρας

Dylan Minnette … Alex

Daniel Zovatto … Money

Franciska Torocsik … Cindy Roberts

Emma Bercovici … Diddy

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Fede Alvarez, Rodo Sayagues

Παραγωγή: Fede Alvarez, Sam Raimi, Rob Tapert

Μουσική: Roque Banos

Φωτογραφία: Pedro Luque

Μοντάζ: Eric L. Beason, Louise Ford, Gardner Gould

Σκηνικά: Naaman Marshall

Κοστούμια: Carlos Rosario

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Don’t Breathe

Ελληνικός Τίτλος: Μην Ανασαίνεις

Παραλειπόμενα

  • Μεγάλη εμπορική επιτυχία, ειδικά για ένα φιλμ που κόστισε μόνο 9,9 εκατομμύρια δολάρια. Οι εισπράξεις συνολικά ήταν 157,1.
  • Ενώ τα γυρίσματα εντός του σπιτιού έγιναν στο Ντιτρόιτ, τα εξωτερικά είναι 4.500 μίλια μακριά, σε μια πόλη έξω από τη Βουδαπέστη.
  • Ο αρχικός τίτλος ήταν A Man in the Dark, ενώ ο τελικός του αποκαλύφθηκε μονάχα με την πρώτη του φεστιβαλική προβολή.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 5/10/2016

Υπάρχουν αυτές οι ταινίες που δεν θέλεις να γράψεις σχεδόν τίποτα, παρά μόνο να προτρέψεις τον κόσμο να πάει στον κινηματογράφο. Είναι οι περιπτώσεις αυτές που ξέρεις ότι όσο λιγότερα γνωρίζει ο θεατής, τόσο πιο ιδιαίτερη εμπειρία θα είναι η προβολή της ταινίας. Το Μην Ανασαίνεις ανήκει σε αυτή την κατηγορία, οπότε, αν σκοπεύετε να τη δείτε, μην αρχίσετε να ψάχνετε τα πάντα στο διαδίκτυο. Για την ακρίβεια, μπορείτε να σταματήσετε να διαβάζετε κι αυτό το κείμενο αμέσως μετά το τέλος της επόμενης φράσης, αν νομίζετε ότι μπορεί κι εγώ να προβώ σε λανθασμένες κινήσεις και να σας στερήσω κάτι από τη χαρά της προβολής. Το Μην Ανασαίνεις είναι το καλύτερο θρίλερ του 2016 κι αυτό είναι ίσως το μόνο που πρέπει να ξέρετε.

Η δεύτερη μόλις μεγάλου μήκους ταινία του ουρουγουανού Φέντε Άλβαρεζ (η πρώτη ήταν το «Πρόσωπο του Κακού») είναι ένα δυνατό, κλειστοφοβικό θρίλερ εισβολής, που το ζεις όμως απ` την ανάποδη, δηλαδή από την πλευρά του εισβολέα. Ο Άλβαρεζ στήνει το παιχνίδι μέσα στο σπίτι του τυφλού «θύματος» και δημιουργεί στιγμές τεράστιας αγωνίας, παίζοντας με τους ήχους, τις σκιές και με τις άδειες γωνιές του σπιτιού, ενώ όσο περνά η ώρα, το φιλμ του μετατρέπεται σε κάτι ακόμα πιο σκληρό και ωμό από αυτό που παρακολουθούσες. Ο Ουρουγουανός καταφέρνει να σοκάρει, έχοντας όμως προετοιμάσει κατάλληλα το έδαφος για να βρει στόχο το σοκ και να μην πάει στον αέρα.

Σημαντικό κομμάτι της απήχησης που έχει το φιλμ στον θεατή βρίσκεται στο στήσιμο των χαρακτήρων, που εδώ προλαβαίνεις να κατανοήσεις τον καθένα τους και να τους δεις σαν ανθρώπινα όντα κι όχι σαν πρόβατα προς σφαγή, όπως συνήθως γίνεται με τα μοντέρνα θρίλερ και τις ταινίες τρόμου. Πολύ καλή δουλειά από τους νεαρούς ηθοποιούς Ντίλαν Μινέτ και Τζέιν Λέβι, αλλά δεν είναι άλλος από τον Στέφεν Λανγκ που κλέβει την παράσταση. Στον ρόλο του τυφλού, ψυχωτικού βετεράνου, ο Λανγκ δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία, αρχικά παίζοντας με τρόπο που σου δημιουργεί θλίψη, αλλά σύντομα μεταμορφώνεται σ` έναν ανατριχιαστικό χαρακτήρα, από αυτούς που ελπίζω ότι θα μνημονεύονται μελλοντικά ως οι πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες σε ταινίες θρίλερ.

Και πολλά είπαμε για το φιλμ του Άλβαρεζ. Κάπου εδώ σταματάμε γιατί πολύ το φοβάμαι ότι θα την κάνω την κουτσουκέλα και θα πω πράγματα που δεν πρέπει. Το Μην Ανασαίνεις είναι το καλύτερο θρίλερ του 2016 και μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Δείτε το στην κινηματογραφική αίθουσα για να βιώσετε την εμπειρία όπως πρέπει και όπως πραγματικά αξίζει στο φιλμ.

Βαθμολογία:


Κριτικός Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 28/5/2017

Υπάρχει μια γενική αίσθηση ότι για να πετύχει ποιοτικά ένα θρίλερ, πρέπει να ανταποκρίνεται αλληγορικά ως προς κάτι το νοηματικά χρήσιμο. Ένα λάθος που η ταινία του Φέντε Αλβάρεζ έρχεται να επικυρώσει, με μια ταινία κατασκευασμένη μονάχα για να τρομάξει τον θεατή της. Ο ουρουγουανός σκηνοθέτης μοιάζει να έχει διαβάσει πολύ καλά την ιστορία του είδους που εδώ υπηρετεί, αγνοώντας την άτυχη παρένθεση του σινεμά αλά Τζέιμς Γουάν («Saw»), που επιμένει να σε τρομάζει με τους πλέον φτηνούς τρόπους. Εδώ υπάρχει ρεαλισμός σε ένα σενάριο απλό αλλά και πανέξυπνο, υπάρχει άψογη ανάπτυξη της ιστορίας ως το απώτερο φινάλε των ανατροπών, και ο απαραίτητος κλειστοφοβικός εφιάλτης που πάντα λειτουργούσε στο εν λόγω είδος. Το φιλμ του Αλβάρεζ δεν βγήκε για να κάνει την έκπληξη στα Όσκαρ, αλλά βγήκε για να υπηρετήσει επάξια ένα είδος ταινιών που δυστυχώς ασθμαίνει χρόνο με τον χρόνο.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.