Αυτή είναι η ιστορία ενός άντρα και μιας γυναίκας που συναντιούνται σε ένα μικρό χωριό στη νότια Τοσκάνη. Εκείνος είναι βρετανός συγγραφέας, που μόλις τελείωσε τη διάλεξη του σε ένα συνέδριο. Εκείνη έχει μια γκαλερί. Η ιστορία τους θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα, οπουδήποτε.

Σκηνοθεσία:

Abbas Kiarostami

Κύριοι Ρόλοι:

Juliette Binoche … αυτή

William Shimell … James Miller

Jean-Claude Carriere … ο άντρας στην πλατεία

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Abbas Kiarostami

Παραγωγή: Angelo Barbagallo, Charles Gillibert, Marin Karmitz, Nathanael Karmitz, Abbas Kiarostami

Φωτογραφία: Luca Bigazzi

Μοντάζ: Bahman Kiarostami

Σκηνικά: Giancarlo Basili, Ludovica Ferrario

Κοστούμια: Sandra Berrebi

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Copie Conforme

Ελληνικός Τίτλος: Γνήσιο Αντίγραφο

Διεθνής Τίτλος: Certified Copy

Κύριες Διακρίσεις

  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών. Βραβείο γυναικείας ερμηνείας (Juliette Binoche).

Παραλειπόμενα

  • Abbas Kiarostami και Juliette Binoche ήταν καλοί φίλοι από τη δεκαετία του 1990, κι αναζητούσαν έναν τρόπο να συνεργαστούν και σε μια ταινία. Σε μια επίσκεψη στην Τεχεράνη, ο ιρανός σκηνοθέτης είπε στη γαλλίδα σταρ το στόρι της εν λόγω ταινίας, αλλά εν είδει ανεκδότου, το οποίο εκείνη αρχικά πίστεψε, αλλά έπειτα της ομολόγησε ότι το έβγαλε από τον νου του. Σύμφωνα με τον Kiarostami, οι αντιδράσεις της Binoche καθώς άκουγε την ιστορία ήταν αρκετές για να τον κάνουν να βάλει μπρος το φιλμ.
  • Αρχικά ήταν να γυριστεί το 2007 αγγλόφωνο. Έπειτα, το 2008 έγινε γαλλόφωνο με συμπρωταγωνιστή τον Sami Frey. Το 2009 ήταν η σειρά του Francois Cluzet να μπει στην κορυφή της προτίμησης, με τελευταίο να είναι σε συνομιλίες τον Robert De Niro.
  • Η ταινία απαγορεύτηκε στο Ιράν, επειδή άνηκε στη δυτική κουλτούρα. Εντέλει το 2011 επιτράπηκε να προβληθεί κι εκεί.
  • Πρώτη κινηματογραφική ταινία για τον William Shimell, του οποίου η κύρια ιδιότητα είναι βαρύτονος της όπερας.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 27/10/2010

Ο γνήσιος ιρανός εκπρόσωπος είχε πολλά χρόνια να δηλώνει με δύναμη την παρουσία του, και παρουσιάζεται ως ένας πολίτης της Ευρώπης. Αυτό επηρεάζει τη φύση της δουλειάς του, αλλά όχι την ουσία της. Το Γνήσιο Αντίγραφο είναι ένα υπόδειγμα δοκιμιακού κινηματογράφου, με μινιμαλισμό σε ήρωες και πλοκή, αλλά πλούτο σε άποψη και συναίσθημα. Σε αυτά τα δύο τελευταία επικεντρώνεται και η θεματική του, που ανατρέχει στην κλασική ευρωπαϊκή φιλοσοφία και θέλει τον άντρα να εκπροσωπεί το πνεύμα, ενώ την γυναίκα να αντιπροσωπεύει το συναίσθημα. Μια «μάχη» τόσο αιώνια όσο κι αναίμακτη, όταν, όπως εδώ, επικεντρώνεται πάνω στην τέχνη και το ζην.

Όσο εγκεφαλικό κι αν ακούγεται το ότι πρέπει να ακολουθήσετε δύο μονάχα ανθρώπους σε ένα ολοήμερο τους ραντεβού, τόσο ενδιαφέρον προκαλούν όλες τους οι φράσεις και το διανοητικό παιχνίδι που μας έχουν στήσει. Ο Kiarostami, σπάζοντας το έργο του σε δύο φάσεις, ανατρέπει την ευθεία ροή του σεναρίου του (πνεύμα) και με κάτι που μοιάζει με ποιητική αδεία (χωρίς να είναι), φορτίζει την εικόνα με συναισθηματισμό (καρδιά). Επί της πράξης, αναλύει το κεντρικό του θέμα περί αντίγραφου από την σκοπιά της διανόησης κι έπειτα από αυτήν της πράξης, ένα πρακτέο που σε πλημμυρίζει σκέψεις χωρίς να σε χάνει επί της οθόνης. Ιδανικοί αντιπρόσωποι των δύο φύλων, η Binoche κι ο Shimell ακολουθούν πιστά τις επιταγές του δοκιμίου, χωρίς να κρύβεται η ερμηνεία τους πίσω από αυτό. Ένα παιχνίδι για θεατές με υψηλή διανόηση; Μάλλον όχι, είναι πιο απλά τα πράγματα…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.