1996. Η Ντέμπορα Ε. Λίπσταντ κατεβαίνει σε δικαστική μάχη υπέρ της ιστορικής αλήθειας, με αντίπαλο τον Ντέιβιντ Ίρβινγκ, ο οποίος την κατηγορεί για λιβέλους, όταν αυτός αμφισβητεί την ύπαρξη του Ολοκαυτώματος. Στο βρετανικό δικανικό σύστημα, το βάρος της απόδειξης πέφτει πάνω στον κατηγορούμενο, έτσι ήταν στο χέρι της Λίπσταντ και της νομικής της ομάδας να αποδείξει οριστικά ότι το ολοκαύτωμα συνέβη.

Σκηνοθεσία:

Mick Jackson

Κύριοι Ρόλοι:

Rachel Weisz … Deborah Lipstadt

Tom Wilkinson … Richard Rampton

Timothy Spall … David Irving

Andrew Scott … Anthony Julius

Jack Lowden … James Libson

Caren Pistorius … Laura Tyler

Alex Jennings … Σερ Charles Gray

Mark Gatiss … καθηγητής Robert Jan Van Pelt

Nikki Amuka-Bird … Libby Holbrook

Harriet Walter … Vera Reich

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: David Hare

Παραγωγή: Gary Foster, Russ Krasnoff

Μουσική: Howard Shore

Φωτογραφία: Χάρης Ζαμπαρλούκος

Μοντάζ: Justine Wright

Σκηνικά: Andrew McAlpine

Κοστούμια: Odile Dicks-Mireaux

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Denial

Ελληνικός Τίτλος: Άρνηση

Σεναριακή Πηγή

  • Βιβλίο: History on Trial: My Day in Court with a Holocaust Denier της Deborah Lipstadt.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για βραβείο Bafta καλύτερης βρετανικής ταινίας.

Παραλειπόμενα

  • Αρχικά είχε ανακοινωθεί η Hilary Swank για τον πρώτο ρόλο.
  • Όλοι οι διάλογοι εντός δικαστηρίου είναι παρμένοι από τα πρακτικά της αληθινής δίκης.
  • Πρώτη κινηματογραφική σκηνοθεσία για τον Mick Jackson μετά από 14 χρόνια.
  • Η αληθινή Deborah Lipstadt περιγέλασε με την κομψότητα της Rachel Weisz στη ταινία. Παρόλα αυτά, τα φουλάρια που φοράει η ηθοποιός ήταν δανεισμένα από την ίδια.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 23/7/2017

Δεν νομίζω ότι εξαρχής η επιλογή του Μικ Τζάκσον του «The Bodyguard» ήταν η ιδανική για μια ταινία τέτοιου περιεχομένου. Και δυστυχώς, αυτή η υπόθεση γίνεται επιβεβαίωση όσο η ταινία κυλάει, και δεν έχουμε ποτέ τις εντάσεις που επιβάλλονται από το θέμα, αλλά κι από έναν θεατή που θέλει να αφυπνιστεί… δίχως να κινδυνεύει να τον πάρει ο ύπνος. Η αλήθεια όμως είναι ότι το έργο βλέπει από σωστή ιστορική σκοπιά αυτό το αμφιλεγόμενο ζήτημα, και όταν μάλιστα το κοιτάει καθαρά αναλύοντας παλιά γεγονότα, προκαλεί ένα ενδιαφέρον. Προσθέστε και τις πολύ καλές εμφανίσεις ηθοποιών σαν τη Ρέιτσελ Βάιζ, τον Τομ Γουίλκινσον και τον Τίμοθι Σπαλ, και τα βασικά για ένα κλασικού τύπου δικαστικό δράμα τα έχουμε. Αλλά πέρα από το δικαστικό, το παρασκήνιο της δίκης ρίχνει το γενικό αποτέλεσμα, με μοναδικό συμπέρασμα πως έπρεπε να έχουμε άλλον σκηνοθέτη, με τελείως διαφορετικό πρίσμα οπτικής.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.