Οι Ένγκελς ζουν παράλληλες ζωές. Ο πατέρας Τιμ είναι εργασιομανής στις δημόσιες σχέσεις, η μητέρα Μιλένα είναι αφοσιωμένη στην αναπτυξιακή βοήθεια και οι δίδυμοι Φρίντα και Τζον αναζητούν και οι δύο νόημα στη ζωή. Όταν η καθαρίστρια της οικογένειας πεθαίνει, προσλαμβάνει τη Φάρα από τη Συρία, η οποία φέρνει τάξη σε κάτι περισσότερο από απλά στο διαμέρισμα.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Lars Eidinger … Tim Engels
Nicolette Krebitz … Milena Engels
Elke Biesendorfer … Frieda Engels
Julius Gause … Jon Engels
Tala al Deen … Farrah
Elyas Eldridge … Dio
Toby Onwumere … Godfrey
Volker Bruch … Gernot
Siir Eloglu … Δρ Scholl
Liv Lisa Fries … ηθοποιός σε διαφήμιση
Victoire Laly … Freya
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Tom Tykwer
Παραγωγή: Uwe Schott
Μουσική: Johnny Klimek, Tom Tykwer
Φωτογραφία: Christian Almesberger
Μοντάζ: Alexander Berner, Claus Wehlisch
Σκηνικά: Tim Tamke
Κοστούμια: Pierre-Yves Gayraud
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Das Licht
- Ελληνικός Τίτλος: Το Φως
- Διεθνής Τίτλος: The Light
Κύριες Διακρίσεις
- Υποψήφιο για ήχο και οπτικά εφέ στα εθνικά βραβεία της Γερμανίας.
Παραλειπόμενα
- Είναι η πρώτη κινηματογραφική ταινία μυθοπλασίας του Tom Tykwer μετά το Ένα Ολόγραμμα για τον Βασιλιά (2016), καθώς τα χρόνια που μεσολάβησαν επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στο Babylon Berlin.
- Η συσκευή φωτεινής διέγερσης που χρησιμοποιείται στην ταινία δεν είναι φανταστική: πρόκειται για τη Lucia N°03, υπαρκτό σύστημα που χρησιμοποιείται για εμπειρίες αυτογνωσίας μέσω παλμικού φωτός. Ο Tykwer δοκίμασε ο ίδιος τη συσκευή πριν τη χρησιμοποιήσει στην ταινία, περιγράφοντας την εμπειρία ως εξαιρετικά έντονη και ικανή να προκαλέσει γρήγορα μια κατάσταση βαθιάς εσωτερικής αναζήτησης.
- Σύμφωνα με τον Lars Eidinger, ο Tykwer είχε αντλήσει πολλά στοιχεία από τη δική του οικογένεια και αναγνώριζε τον εαυτό του σε περισσότερους από έναν χαρακτήρες. Η δε γυμνή εμφάνιση του Lars Eidinger στην αρχή της ταινίας δεν ήταν αυτοσχεδιασμός ούτε προσθήκη για πρόκληση: υπήρχε εξαρχής στο σενάριο, με τον Eidinger να εξηγεί ότι ο Tykwer είχε βασίσει τη συγκεκριμένη συνήθεια στον ίδιο του τον εαυτό.
- Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σε Βερολίνο, Κολωνία και Ναϊρόμπι, και διήρκεσαν συνολικά 50 ημέρες.
- Η Nicolette Krebitz έχει αποκαλύψει ότι τα γυρίσματα ήταν ψυχολογικά απαιτητικά και ότι ένιωθε συχνά «απροστάτευτη» μέσα στις σκηνές, κάτι που θεωρούσε βασικό στοιχείο της ίδιας της μεθόδου του Tykwer.
- Η ταινία άνοιξε την 75η Μπερλινάλε, στις 13 Φεβρουαρίου 2025, όπου συμμετείχε εκτός συναγωνισμού. Ήταν η τρίτη ταινία του Tom Tykwer που έτυχε αυτής της τιμής.
Γκαλερι φωτογραφιων
