Ο Δρ Μπένετ Ομάλου είναι ο ιατροδικαστής νευρολόγος που πρώτος ανακαλύπτει εγκεφαλικό τραύμα σε επαγγελματία παίκτη του αμερικανικού ποδοσφαίρου, το οποίο εξακριβώνει πως προέρχεται από την αθλητική του δράση. Τότε, ξεκινάει έναν πόλεμο για να φέρει το θέμα στη δημοσιότητα το τίμημα που πληρώνουν επαγγελματίες αθλητές, έχοντας στην αντίθετη όχθη ένα σύστημα πολιτικών, πολιτιστικών κι εταιρικών ενδιαφερόντων που αρμέγουν τον επαγγελματισμό ως κοινή επιχείρηση.

Σκηνοθεσία:

Peter Landesman

Κύριοι Ρόλοι:

Will Smith … Δρ Bennet Omalu

Alec Baldwin … Δρ Julian Bailes

Albert Brooks … Δρ Cyril Wecht

Gugu Mbatha-Raw … Prema Mutiso

David Morse … Mike Webster

Arliss Howard … Δρ Joseph Maroon

Mike O’Malley … Daniel Sullivan

Eddie Marsan … Δρ Steve DeKosky

Adewale Akinnuoye-Agbaje … Dave Duerson

Richard T. Jones … Andre Waters

Luke Wilson … Roger Goodell

Paul Reiser … Δρ Elliot Pellman

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Peter Landesman

Παραγωγή: Elizabeth Cantillon, Giannina Facio, Ridley Scott, Larry Shuman, David Wolthoff

Μουσική: James Newton Howard

Φωτογραφία: Salvatore Totino

Μοντάζ: William Goldenberg

Σκηνικά: David Crank

Κοστούμια: Dayna Pink

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Concussion

Ελληνικός Τίτλος: Πίσω από το Παιχνίδι

Εναλλακτικός Τίτλος: Game Brain [ανεπίσημος]

Σεναριακή Πηγή

  • Άρθρο: Game Brain της Jeanne Marie Laskas.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα πρώτου αντρικού ρόλου (Will Smith) σε δράμα.

Παραλειπόμενα

  • Βασίζεται στο άρθρο της Jeanne Marie Laskas στο περιοδικό GQ το 2009, με τίτλο Game Brain.
  • Στη Lupita Nyong`o προσφέρθηκε ο ρόλος της Πρίμα Ματίσο.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο R&B τραγουδιστής Leon Bridges συνεισφέρει με το So Long.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 31/10/2016

Είναι αξιοθαύμαστο να παρακολουθείς τον Γουιλ Σμιθ όταν κάνει μια σοβαρή επιλογή σαν αυτήν. Και αν υπάρχουν αίτια που δεν έφτασε στις οσκαρικές υποψηφιότητες, πρέπει όλα να αναζητηθούν στο ποιον της ταινίας, που επικεντρώνεται υπερβολικά σε ένα σενάριο με αδυναμίες, κι όχι στο ανθρώπινο δράμα πίσω από το πανανθρώπινο. Ο Πίτερ Λάντερμαν κάνει στρατευμένη ταινία, αλλά δεν γνωρίζει πώς να την πλασάρει σε ένα κοινό που δεν γνωρίζει κατά ανάγκη τους όρους ενός «ιατροδικαστή νευρολόγου»! Πασχίζει να είναι ακριβής κι αναλυτικός με το θέμα του, αλλά χάνει την κινηματογραφική απόδοση του. Η ταινία κουράζει σαν δράμα, και αγγίζει αλλά δεν είναι πολιτικό θρίλερ. Ως συνολικό πακέτο, είναι η μέση οσκαρική ταινία που θέλεις να δεις, με μια παραγωγή στην εντέλεια και με όμορφους χαρακτήρες και ηθοποιούς πίσω από αυτούς, απλά καμιά φορά και τα μέσα αγιάζουν τον σκοπό, κι όχι πάντα το αντίθετο.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.