Στην Αγγλία του Μεσαίωνα που βρίσκεται στο έλεος της πανώλης, ο Όσμουντ, ένας νεαρός μοναχός, έχει αναλάβει να καθοδηγήσει τον γενναίο ιππότη Ούλρικ και την ομάδα του σε ένα απομονωμένο χωριό, του οποίου οι κάτοικοι δείχνουν να είναι ανεπηρέαστοι από τις θανάσιμες απειλές. Η αποστολή τους είναι να κυνηγήσουν έναν νεκρομάντη, κάποιον που έχει τη δύναμη να φέρνει τους νεκρούς ξανά στη ζωή. Η διαδρομή τους θα είναι μακριά και επώδυνη, καθώς θα έρθουν αντιμέτωποι με αδίστακτους εγκληματίες, αμέτρητους κινδύνους και πάνω από όλα με την ίδια τους τη μοίρα. Η είσοδος τους στο χωριό θα ανοίξει την πύλη στον απόλυτο τρόμο.

Σκηνοθεσία:

Christopher Smith

Κύριοι Ρόλοι:

Eddie Redmayne … Osmund

Sean Bean … Ulrich

Carice van Houten … Langiva

John Lynch … Wolfstan

Tim McInnerny … Hob

Kimberley Nixon … Averill

Andy Nyman … Dalywag

David Warner … ο ηγούμενος

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Dario Poloni, Christopher Smith

Παραγωγή: Robert Bernstein, Jens Meurer, Douglas Rae, Phil Robertson

Μουσική: Christian Henson

Φωτογραφία: Sebastian Edschmid

Μοντάζ: Stuart Gazzard

Σκηνικά: John Frankish

Κοστούμια: Petra Wellenstein

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Black Death
  • Ελληνικός Τίτλος: Μαύρος Θάνατος

Παραλειπόμενα

  • Το σχέδιο ξεκίνησε με προοπτική να το σκηνοθετήσει ο Geoffrey Sax, με πιθανούς πρωταγωνιστές τους Rupert Friend, Lena Headey και Famke Janssen.
  • Παρότι δεν αναφέρεται στους τίτλους, η συμβολή του Christopher Smith στη δεύτερη ανάγνωση του σεναρίου ήταν πλέον καθοριστική -δικό του ήταν και το φινάλε. Στο αρχικό σενάριο, η ιστορία γινόταν πολύ πιο καθαρά υπερφυσική: η Λανγκίβα αποκαλυπτόταν ως μετενσάρκωση του διαβόλου, ενώ ο Όσμουντ βρισκόταν στην πραγματικότητα στην κόλαση. Ο Smith αντικατέστησε αυτή την εκδοχή με μια πιο ψυχολογική προσέγγιση.
  • Γυρίστηκε με χρονολογική σειρά. Ο ίδιος ο Smith είχε πει ότι αυτό διευκόλυνε σημαντικά τη δουλειά με τους ηθοποιούς.
  • Η παραγωγή ξεκίνησε ως βρετανική, αλλά δεν κατάφερε να εξασφαλίσει χρηματοδότηση στη Βρετανία και τελικά χρηματοδοτήθηκε εξολοκλήρου από τη Γερμανία, μετατρεπόμενη ουσιαστικά σε γερμανική παραγωγή.  Ο Sean Bean ήταν συνδεδεμένος με το σχέδιο από πολύ νωρίς και η παρουσία του βοήθησε σημαντικά στην εξασφάλιση αυτής της χρηματοδότησης.
  • Ο σκηνοθέτης είχε ως βασική καλλιτεχνική αρχή να αντιμετωπίσει την εποχή όσο γίνεται πιο ρεαλιστικά, θεωρώντας ότι η ίδια η ιστορική περίοδος ήταν αρκετά σκοτεινή και παράξενη χωρίς να χρειάζεται υπερβολική φαντασία.
  • Οι μάσκες με το χαρακτηριστικό ράμφος που εμφανίζονται στην ταινία αποτελούν ιστορικό αναχρονισμό: οι γνωστές μάσκες των γιατρών της πανώλης εμφανίστηκαν αρκετούς αιώνες αργότερα, τον 17ο αιώνα, ενώ η δράση τοποθετείται στον 14ο.

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 30/3/2015

Όχι, δεν είναι μία ακόμη ρουτινιέρικη ταινία τρόμου, χωρίς όμως να καταφέρνει να είναι και κάτι σπουδαίο, αν και θα μπορούσε. Διαθέτει μια μυθολογική αχλή αλά «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών», ενώ, κυρίως, περιέχει προβληματισμούς πάνω στην κόντρα του χριστιανισμού με τον αρχαίο παγανισμό, με έναν τρόπο που σου φέρνει στο νου το «Καταραμένο Σκιάχτρο». Οι παγανιστές δεν είναι οι παρανοϊκοί «κακοί», αλλά στέκονται απέναντι στους χριστιανούς σκοταδιστές (που χωρίς καμία λογική, βλέπουν μπροστά τους όλο μάγισσες που θέλουν να κάψουν) με μια περιφρόνηση και περηφάνια που δεν συνηθίζουμε να βλέπουμε. Φυσικά και οι δυο ομάδες είναι αλύπητες στην εξόντωση του εχθρού. Ο σκηνοθέτης Κρίστοφερ Σμιθ κι ο σεναριογράφος Ντάριο Πολόνι στήνουν μια κατάσταση ενδιαφέρουσα, αλλά στη συνέχεια εγκαταλείπονται στην πλοκή, χωρίς περαιτέρω εμβάθυνση και κοινωνικές αναγωγές. Καλές ερμηνείες (Έντι Ρεντμέιν, Σον Μπιν, Καρίς Βαν Χούτεν) και ωραία φωτογραφία (Σεμπάστιαν Έντσμιντ).

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *