Όλοι έχουμε τις φοβίες μας όμως η φοβία του Δρ. Ρος Τζένιγκς τον φέρνει σε άβολη θέση, καθώς έχει τις ρίζες της στην παιδική του ηλικία. Όταν αποφασίζει να μετακομίσει και να εγκατασταθεί με την οικογένειά του σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, ανακαλύπτει ότι αυτό που τον φοβίζει περισσότερο, οι αράχνες, έχουν κυριεύσει την πόλη και απειλούν τους κατοίκους της περιοχής. Τώρα, λοιπόν, αποφασίζει να αντιμετωπίσει και να αποβάλλει την παιδική του φοβία, σώζοντας την πόλη από τον αφανισμό. Μήπως όμως είναι ήδη πολύ αργά;

Σκηνοθεσία:

Frank Marshall

Κύριοι Ρόλοι:

Jeff Daniels … Δρ Ross Jennings

Harley Jane Kozak … Molly Jennings

John Goodman … Delbert McClintock

Julian Sands … Δρ James Atherton

Brian McNamara … Chris Collins

James Handy … Milton Briggs

Peter Jason … Henry Beechwood

Henry Jones … Δρ Sam Metcalf

Stuart Pankin … σερίφης Lloyd Parsons

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Don Jakoby, Wesley Strick

Στόρι: Don Jakoby, Al Williams

Παραγωγή: Kathleen Kennedy, Richard Vane

Μουσική: Trevor Jones

Φωτογραφία: Mikael Salomon

Μοντάζ: Michael Kahn

Σκηνικά: Jim Bissell

Κοστούμια: Jennifer L. Parsons

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Arachnophobia

Ελληνικός Τίτλος: Αραχνοφοβία

Παραλειπόμενα

  • Υπό την εποπτεία του Steven Spielberg στην εκτέλεση παραγωγής, ο καριερίστας παραγωγός Frank Marshall αναλαμβάνει για πρώτη φορά τη σκηνοθεσία μιας ταινίας.
  • Απαντώντας στις πολλές ομοιότητες του εδώ σεναρίου με αυτού της ταινίας Φαρμακερές Αράχνες (Kingdom of the Spiders, 1977), ο παραγωγός της, Igo Kantor, είχε δηλώσει πως πίστευε ότι ήταν κόπια, μα και “…αλλά δεν πας να κάνεις και μήνυση στον Spielberg!”.
  • Χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 300 αράχνες τύπου Avondale της Νέας Ζηλανδίας. Επιλέχτηκαν λόγω μεγάλου μεγέθους, αλλά κι επειδή είναι ακίνδυνες για τον άνθρωπο. Βέβαια, ο “στρατηγός” και η “βασίλισσα” ήταν κατασκευασμένα μοντέλα.
  • Για τα ηχητικά εφέ των αραχνών, οι συντελεστές πατούσαν πάνω σε κέτσαπ και πατατάκια.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 23/11/2020

Είχε μαθητεύει δίπλα στον Spielberg ο Frank Marshall, και σε αυτό του το σκηνοθετικό «καλημέρα» είπα να ακολουθήσει αυστηρά τις εντολές του «γιατρού». Όντας στο επιτελείο της παραγωγής του Πνεύματος του Κακού και του Γκρέμλινς, είπε να δανειστεί μικρά και μεγαλύτερα τους στοιχεία, και να πάει από την ασφαλή οδό. Με αυτό όμως δεν ήταν δυνατόν να πάρει και το κάτι έστω μικρό παραπάνω.

Το σκηνικό στήνεται σωστά -και κλασικά- στην αμερικανική επαρχία, ενώ οι χαρακτήρες βγάζουν μια δροσιά και μια πολιτική ορθότητα, όλα ιδανικά για μια οικογενειακή θέαση. Εκεί που δεν προχωράει το πράγμα, είναι στον «κακό». Οι αράχνες θα μπορούσαν να αποτελέσουν ιδανική πηγή για γιγάντιο σαματά, αλλά το σενάριο δεν ρισκάρει ποτέ να αφήσει πίσω του πολλά θύματα. Μόλις και που ερχόμαστε στο σημείο της μέγιστης απειλής, κι εκεί κάπου έχουμε ήδη μπει στο προδιαγραμμένο φινάλε. Μία σκηνή απομένει, κι αυτή δεν δικαιολογεί κάτι που θα μπορούσε να ζητάει να αναχθεί σε μπλοκμπάστερ.

Μπορεί λοιπόν η όλη διαδρομή να είναι αληθινά βατή και χαλαρή για ταινία που θέλει να είναι έστω και λίγο τρομακτική, μέσα όμως στους όρους του οικογενειακού φιλμ σού έχει δώσει την ξεκούραστη θέαση που λογικά αποζητούσες. Ο αέρας των 1980 καλά φυράει, ενώ οι ήρωες παράγουν ελαφρύ χιούμορ και είναι σε ποσότητα αρκετοί για να ρέει η ιστορία. Δεν τα πάει άσχημα γενικά ο Marshall με την αφήγηση, απλά αποτυγχάνει οικτρά ως προς το να προσφέρει αξέχαστες συγκινήσεις. Ως παραγωγός μάλλον έμαθε τα πράγματα από την τεχνοκρατική τους πλευρά…

Με αυτά και με άλλα, θα την παρακολουθήσετε σήμερα με μια νοσταλγική διάθεση για ένα σινεμά που στηρίζονταν σε απλούς όρους θεάματος, αλλά και θα την αναζητήσετε εκ νέου όταν πλέον την έχετε διαγράψει μοιραία από τη μνήμη σας, ως μια από εκείνες τις feel-good ταινίες θρίλερ που σας άφησαν να δείτε και σε μικρή ηλικία.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *