Μετά την ανακάλυψη στη Σελήνη ενός θαμμένου μυστήριου μονόλιθου, ο άνθρωπος ξεκινά ένα ταξίδι αναζήτησης προς το άγνωστο και συγκεκριμένα ένα διαστημικό ταξίδι στον πλανήτη Δία. Της ομάδας ηγείται ο Ντέιβ, καθοδηγούμενος από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή τεχνητής νοημοσύνης, τον ΧΑΛ 9000.

Σκηνοθεσία:

Stanley Kubrick

Κύριοι Ρόλοι:

Keir Dullea … Δρ Dave Bowman

Gary Lockwood … Δρ Frank Poole

William Sylvester … Δρ Heywood R. Floyd

Daniel Richter … παρατηρητής Σελήνης (επικεφαλής πίθηκος)

Leonard Rossiter … Δρ Andrei Smyslov

Margaret Tyzack … Elena

Douglas Rain … HAL 9000 (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Stanley Kubrick, Arthur C. Clarke

Παραγωγή: Stanley Kubrick

Φωτογραφία: Geoffrey Unsworth

Μοντάζ: Ray Lovejoy

Σκηνικά: Ernest Archer, Harry Lange, Anthony Masters

Κοστούμια: Hardy Amies

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: 2001: A Space Odyssey

Ελληνικός Τίτλος: 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος

Άμεσοι Σύνδεσμοι

2010: Το Έτος της Παγκόσμιας Συμφιλίωσης (1984)

Σεναριακή Πηγή

  • Διήγημα: The Sentinel του Arthur C. Clarke.

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ ειδικών εφέ. Υποψήφιο για σκηνοθεσία, αυθεντικό σενάριο και σκηνικά.
  • Βραβείο Bafta φωτογραφίας, σκηνικών και ήχου. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία.

Παραλειπόμενα

  • Το σενάριο του Kubrick γραφόταν ταυτόχρονα με το βιβλίο του Arthur C. Clarke και μάλιστα ο ένας έστελνε υλικό στον άλλον, και κανείς δεν γνωρίζει ποιο τελείωσε πρώτο.
  • Στην ταινία, η πρώτη φράση ακούγεται μετά από 25 λεπτά, τα οράματα του αστροναύτη θυμίζουν οπτασία από LSD, το μωρό στο τέλος βγαίνει από βιβλίο της Percy Shelley και γενικά τα ερωτήματα σας θα είναι περισσότερα από τις απαντήσεις που θα πάρετε. Αυτός όμως ήταν κι ο αρχικός σκοπός των δημιουργών Kubrick-Clarke, και όπως δήλωσε ο τελευταίος «Αν καταλάβετε το 2001 τελείως, τότε αποτύχαμε…».
  • Το επόμενο κάθε γράμματος από το HAL μάς δίνει IBM.
  • Οι πάντες ήταν πεπεισμένοι πως χρησιμοποιήθηκαν κανονικοί πίθηκοι, κάτι που δεν συνέβη στην πραγματικότητα.
  • Είχε μπάτζετ 10 εκ δολάρια και εισπράξεις 190.
  • Η 50ή επέτειος της επικής ταινίας εορτάστηκε με την προβολή κόπιας 70mm στο 71ο ετήσιο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Κανών. Για πρώτη φορά, η κόπια 70mm προήλθε από νέα εκτύπωση, από το αρνητικό της αυθεντικής κάμερας. Πρόκειται για μια πραγματική φωτοχημική αναδημιουργία, χωρίς ψηφιακά τρικ, αναθεωρημένα εφέ ή μοντάζ, ώστε σήμερα ν’ αναβιωθεί η εμπειρία που έζησε το κινηματογραφικό κοινό πριν από 50 χρόνια. Ένας σταθερός θαυμαστής του Kubrick, ο Christopher Nolan συνεργάστηκε στενά με την ομάδα της Warner Bros. Pictures, καθ’ όλη τη διαδικασία του mastering.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Στο θέμα, βασικό ρόλο έπαιξε και η διδασκαλία του αρχαίου πέρση προφήτη του ζωροαστρισμού, Ζαρατούστρα. Στη μουσική, ο μεγάλος σκηνοθέτης προτίμησε κλασικές νότες (όπως το Τάδε Έφη Ζαρατούστρα του Ρίτσαρντ Στράους) από το έτοιμο θέμα του Alex North, το οποίο μετέπειτα κυκλοφόρησε σαν Alex North’s 2001.
  • Ποτέ δεν ακούς μουσική και διάλογο μαζί.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής 

Έκδοση Κειμένου: 1/4/2009

Υπάρχει το προ 2001 και το μετά 2001 σινεμά! Ακόμα και στην εποχή του, κανείς δεν το αντιλήφθηκε επακριβώς αυτό το γεγονός. Είναι κάτι που θα το ανακαλύψει η ιστορία, μέσα σε υπερβατικά αρχεία που θα αναφέρουν και το τι σημαίνει rosebud…

Η ταινία του μεγαλύτερου σκηνοθέτη που γεννήθηκε ποτέ, του κύριου Stanley Kubrick, είναι ο σύνδεσμος ανάμεσα στις δύο εννοιολογικές προσεγγίσεις που καθορίζουν τον κινηματογράφο. Η πρώτη θέλει το σινεμά καθαρά αφηγηματικό. Η δεύτερη υποστηρίζει ότι η έβδομη τέχνη πρέπει να είναι καθαρά εμπειρική και αποφορτισμένη από τις έννοιες αρχή και τέλος. Στην πρώτη έννοια, ο Kubrick χαρίζει μια σχηματική αφήγηση και μια μικρή ιστορία ως επίκεντρο. Αυτή του Χαλ…

Τι είναι ο Χαλ; Ο Χαλ είναι ο εφιάλτης και το πιθανότερο μέλλον της ανθρωπότητας. Είναι η εμφύσηση ζωής στο άψυχο από τον άνθρωπο «Φρανκενστάιν Δεσμώτη». Το τελειότερο δημιούργημα της ανθρωπότητας, η τεχνητή νοημοσύνη, θα έρθει η στιγμή που θα αυτοβουληθεί. Θα αναλάβει δράση, εφόσον πρώτα έχει αποκτήσει δικά του συναισθήματα. Πολύ απλά, θα φανερώσει και σε εμάς την ίδια τη φύση της καταγωγής μας, την απόλυτη λογική που θέλει να δημιουργήθηκε πρώτα η σάρκα και μετά η ψυχή. Το άλλο μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι το τι θα κάνει αυτή η νέα ύπαρξη, κι αν είναι απειλητική για εμάς…

Ο Χαλ θέλει να σκοτώσει το αφεντικό του, απλά γιατί έτσι του ερμηνεύει η λογική του. Κάποτε κι ο άνθρωπος για να επικρατήσει στον πλανήτη είναι λογικό ότι χρησιμοποίησε την ανωτερότητα του νου του και επιβλήθηκε των πάλαι κραταιών υπάρξεων (Νεάντερταλ). Γιατί, λοιπόν, ένα πλάσμα ανώτερης νοημοσύνης να μην πράξει το ίδιο; Αρκεί, θα μου πείτε, να έχει συναισθήματα, όπως αυτό της αυτοσυντήρησης. Ο Χαλ έχει… ο Χαλ φοβάται… Κι όποιος φοβάται, δρα εσφαλμένα και συχνά δόλια επί αυτού που τον απειλεί. Σας επαναλαμβάνω: ο Χαλ φοβάται…

Ο Stanley Kubrick δεν κάνει μόνο αυτό το μίνι αφηγηματικό σινεμά, αλλά περισσότερο μια ταινία-οντότητα που έχει καταπιεί όλα τα LSD της εποχής του. Δρα ως ένας άνθρωπος υπό επιρροή που πετυχαίνει να σε βάλει στο «τριπάκι» του. Σε χορεύει, σε υπνωτίζει, σε εκστασιάζει, σε υπονομεύει. Ο δημιουργός δεν σε σέβεται πουθενά, δεν είναι αυτός ο σκοπός του. Θέλει να τον δεχτείς σε απολυταρχικό βαθμό, να αντιληφθείς πως αυτό είναι το δικό του σύμπαν και πως εσύ πρέπει να κάνεις υποχωρήσεις για να συμμετέχεις. Αν διατηρήσεις τις αισθήσεις σου ως έχουν, έχεις χάσει ένα τεράστιο μέρος από το ταξίδι. Αν δεις τους προϊστορικούς πιθήκους ως πιθήκους κι όχι προγόνους σου, έχεις χάσει κάθε ευκαιρία να αντιληφθείς το είναι σου.

Η πλάκα από το διάστημα είναι η ταφόπλακα της θρησκείας. Όχι, δεν αποκλείει την ύπαρξη του θείου, απλά κάθε θρησκεία που σου έδωσε ντε φάκτο οδηγίες προς χρήση. Το θείο στο 2001 είναι κάτι πιο υπερβατικό από αυτό που έχουμε μάθει μέσα από τόσα βιβλία. Είναι αυτό που δεν θα μπει σε κανέναν κόπο να σου λύσει απορίες, απλά θα κατακλύσει το μέσα σου. Το έμβρυο του φινάλε, λίγο πριν το μπιγκ-μπανγκ, σου εξηγεί τα πάντα, κι αν θες τα καταλαβαίνεις. Το τέλος θα μοιάζει με την αρχή. Δεν υπάρχει θάνατος, παρά μόνο γέννηση ή αν προτιμάτε γένεση. Πέρα από αυτήν δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να γνωρίζουμε οτιδήποτε. Το σύμπαν έχει όρια και αυτά είναι πνευματικά. Το σύμπαν περικλείει τα πάντα και δεν είναι τίποτα. Ίσως και να είναι ένα παιχνίδι μιας τεχνητής νοημοσύνης… που ίσως κάποτε βαρεθεί να παίζει…

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 154 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.