Η Μαίρη Χέινς φαίνεται να έχει μια τέλεια ζωή: ένα όμορφο σπίτι στο Κονέκτικατ, μια αξιαγάπητη δωδεκάχρονη κόρη, έναν σύζυγο ο οποίος είναι επιτυχημένος χρηματιστής στην Γουόλ Στριτ και την καριέρα της ως σχεδιάστρια στον οίκο μόδας του πατέρα της. Η καλύτερή της φίλη, Σίλβι Φάουλερ, έχει επίσης μια αξιοζήλευτη ζωή ως αρχισυντάκτρια περιοδικού μόδας, έχει μια ντουλάπα γεμάτη ρούχα γνωστών σχεδιαστών, είναι κριτικός γούστου και στυλ στη Νέα Υόρκη και ζει ένα έντονο λάιφσταϊλ εργένισσας που της ταιριάζει απόλυτα. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζει. Όταν η Μαίρη ανακαλύπτει ότι ο άντρας της διατηρεί δεσμό με την κοπέλα που δουλεύει στο τμήμα των αρωμάτων γνωστού πολυκαταστήματος, έρχεται πανωλεθρία. Η σχέση μεταξύ της Μαίρη και της Σίλβι περνά κρίση καθώς οι χαρακτήρες σταδιακά αλλάζουν ρόλους. Στον στενό τους κύκλο ξεκινούν όλοι να επανεξετάζουν τις σχέσεις τους με τους δεσμούς τους αλλά και μεταξύ τους.

Σκηνοθεσία:

Diane English

Κύριοι Ρόλοι:

Meg Ryan … Mary Haines

Annette Bening … Sylvie Fowler

Eva Mendes … Crystal Allen

Debra Messing … Edie Cohen

Jada Pinkett Smith … Alex Fisher

Bette Midler … Leah Miller

Candice Bergen … Catherine Frazier

Carrie Fisher … Bailey Smith

Cloris Leachman … Maggie

Debi Mazar … Tanya

India Ennenga … Molly Haines

Jill Flint … Annie

Ana Gasteyer … Pat

Joanna Gleason … Barbara Delacorte

Lynn Whitfield … Glenda Hill

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Diane English

Παραγωγή: Diane English, Mick Jagger, Bill Johnson, Victoria Pearman, Pliny Porter

Μουσική: Mark Isham

Φωτογραφία: Anastas N. Michos

Μοντάζ: Tia Nolan

Σκηνικά: Jane Musky

Κοστούμια: John Dunn

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Women
  • Ελληνικός Τίτλος: Γυναίκες

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • The Women (1939)

Σεναριακή Πηγή

  • Θεατρικό: The Women της Clare Boothe Luce.
  • Σενάριο: The Women (1939) των Anita Loos, Jane Murfin.

Παραλειπόμενα

  • Μοναδική σκηνοθετική δουλειά για την Diane English, γνωστή ως σεναριογράφος πετυχημένων τηλεοπτικών σειρών (πρωτίστως του Murphy Brown).
  • Μοντέρνα εκδοχή της ομότιτλης ταινίας του George Cukor από το 1939 (δεν είχε κυκλοφορήσει στη χώρα μας). Προηγήθηκαν ακόμα δύο διασκευές της: το θεατρικό The Opposite Sex (1956) και η τηλεταινία Women in New York του Rainer Werner Fassbinder. Τη δεκαετία του 1960, η MGM επεξεργάζονταν την ιδέα να μεταφερθεί ως Gentlemen’s Club, με το γυναικείο καστ να αντικαθιστάται από άντρες.
  • Η Diane English προσπαθούσε επί 15 έτη να φέρει εις πέρας τη συγκεκριμένη διασκευή, έχοντας γράψει ένα πρώτο σενάριο το 1993. Το 1994, οι Julia Roberts και Meg Ryan συμφώνησαν να βρίσκονται στο καστ αλλά και στην ομάδα της παραγωγής, ενώ ο James L. Brooks είχε πει το ναι για τη σκηνοθεσία. Για πιο δεύτερους ρόλους, είχαν ανακοινωθεί οι Blythe Danner, Marisa Tomei, Debi Mazar και Candice Bergen. Κι ενώ το 1996 μαζεύτηκε όλο το καστ στα γραφεία της Sony Pictures για να κάνουν ένα πρώτο ομαδικό διάβασμα του κειμένου, Roberts και Ryan βρέθηκαν να θέλουν τον ίδιο ρόλο και ακολούθως να αποχωρούν. Δεν πέρασε ένας χρόνος που και ο James L. Brooks θα φύγει για χάρη του Καλύτερα Δεν Γίνεται. Μέσα στα επόμενα χρόνια, οι Sandra Bullock, Ashley Judd, Uma Thurman, Whitney Houston και Queen Latifah είχαν εκφράσει ενδιαφέρον για να παίξουν, χωρίς όμως να γίνεται καμία επίσημη προσέγγιση. Όλα τα στούντιο απέρριπταν πλέον το σενάριο, με την English να αποφασίζει να συνεργαστεί με την ανεξάρτητη Jagged Films του Mick Jagger. Όταν πλέον η ταινία ολοκλήρωσε τα γυρίσματα της, η εταιρία του Jagger ήταν πια τμήμα της Warner Bros. Αυτοί δεν έμειναν ικανοποιημένοι από το τελικό αποτέλεσμα και έβαλαν την ταινία στην άκρη, μέχρι που ήρθε η μεγάλη επιτυχία του Sex and the City, που απέδειξε ότι υπήρχε ένα μεγάλο γυναικείο κοινό που θα ενδιαφέρονταν να την παρακολουθήσει.
  • Παρά τις πολύ αρνητικές κριτικές, το φιλμ τα πήγε καλά στα ταμεία. Με μπάτζετ 16 εκατομμύρια δολάρια, κατάφερε να εισπράξει 50.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 15/11/2008

Θα σηκωθεί ο George Cukor από τον τάφο του και θα μας δαγκώσει! Το να θεωρείται αυτή η ταινία σύγχρονο ριμέικ του κλασικού ‘The Women’ (1939) είναι κομματάκι προσβολή. Τον όρο «γυναικείο» τον σεβόμαστε και τον τιμάμε ανάλογα, όπως του πρέπει. Τον όρο όμως «γυναικουλίστικο», χωρίς να χρειάζεται να τον απορρίψουμε, δεν θα τον τιμήσουμε κιόλας…

Καταρχάς τι Cukor; Η ταινία της τηλεοπτικής Diane English είναι ένα ελαφρύ κακέκτυπο του ‘Sex and the City’. Η Meg Ryan είναι η Sarah Jessica Parker, η Annette Bening είναι η δυναμική, δεύτερη Kim Cattrall, και οι δύο που συμπληρώνουν το καρέ, είναι η ανεξάρτητη και η συνεσταλμένη του sitcom. Η ομοιότητα ξεπερνά την πιθανότητα σύμπτωσης. Μαζί κουβαλάν και όλα τα ελαττώματα των τεσσάρων κοριτσιών. Καταναλωτική μανία, μεγαλοαστικά προβλήματα, κουτσομπολίστικα συνθήματα και όλα τα συναφή.

Και επαναλαμβάνω. Δεν είναι κακό να είναι κάποιος καλομαθημένος, απλά δεν θα δεχτώ την ενδοξοποίηση του αντί για τη σατιροποίηση του. Και εκεί που το τηλεοπτικό ‘Sex’ είχε ένα σεναριακό «ζουμί», το ‘Γυναίκες’ προκαλεί αμήχανη βαρεμάρα. Προσπαθούσα να μπω στη λογική μιας μοντέρνας κοπέλας, που της αρέσουν τα παρόμοια αμερικανικά sitcom, αλλά μάταια… Πάλι τη φανταζόμουνα να χασμουριέται από την επανάληψη των τόσων ανιαρών καταστάσεων.

Το ότι η English δεν προσπαθεί να αποβάλει το στατικό τηλεοπτικό της ύφος, μάλλον το έχετε ήδη υποθέσει. Το ότι ένα πλούσιο θηλυκό καστ ηθοποιών πάει χαμένο, σας το λέω τώρα. Μάλιστα, τόσο η Meg Ryan όσο και η Annette Bening δείχνουν να έχουν όρεξη, αλλά με τέτοιο σενάριο…

Πιο συνοπτικά, έχουμε ολοφάνερη κλοπή του κορμού του ‘Sex and the City’ και μόνο κατά επίφαση ριμέικ του κλασικού έργου του Cukor, αντίθετα με αυτό που εικάζεται στους τίτλους. Βαρετό υπερβολικά, ειδικά από το σημείο που καταλαβαίνεις ότι το σενάριο δεν πρόκειται να ξεκολλήσει από μια βασική, αδιάφορη ιδέα. Εύχομαι το πολύ καλό καστ θηλυκών παρουσιών να πέρασε καλά στα γυρίσματα, αλλά και πληρώθηκαν καλά για μια ταινία που κανείς δεν θα αναζητήσει στη φιλμογραφία τους. Ούτε εσείς θα γίνετε «πλουσιότεροι» αφού το δείτε, και συγχωρήστε μου τα σχόλια περί «γυναικουλίστικου», αλλά υπάρχουν όρια ανάμεσα σε γυναίκες και «γυναίκες», όπως ακριβώς, φυσικά, ισχύει και με εμάς τους αρσενικούς.

Βαθμολογία:

0 κακή | 1 μέτρια | 2 ενδιαφέρουσα | 3 καλή | 4 πολύ καλή | 5 αριστούργημα

Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

2 Σχόλια

  1. Αλεξ 26 Μαρτίου 2026

    Έχασα την ώρα μου

    1. Αλεξ 26 Μαρτίου 2026

      Πρέπει να χαν αναδουλειές τα κορίτσια τοτε....