Η χώρα καταδυναστεύεται από τη μάγισσα Μπαβμόρντα, ενώ γεννιέται ένα παιδί που σύμφωνα με τον θρύλο θα θέσει τέλος στην εξουσία της. Το μωρό θα πεταχτεί στο ποτάμι για να σωθεί, και θα βρεθεί σε ένα χωριό με νάνους. Ο Γουίλοου είναι αυτός που θα αναλάβει να κάνει το επικίνδυνο ταξίδι της σωτηρίας του, και ο δρόμος του θα διασταυρωθεί με τον πολεμιστή Μαντμαρτίγκαν, ο οποίος δεν έχει πολλές ορέξεις για μάχες.

Σκηνοθεσία:

Ron Howard

Κύριοι Ρόλοι:

Warwick Davis … Willow Ufgood

Val Kilmer … Madmartigan

Joanne Whalley … Sorsha

Jean Marsh … βασίλισσα Bavmorda

Patricia Hayes … Fin Raziel

Billy Barty … High Aldwin

Pat Roach … Kael

Gavan O’Herlihy … Airk Thaughbaer

Maria Holvoe … Cherlindrea

Kevin Pollak … Rool

Rick Overton … Franjean

Mark Northover … Burglekutt

Phil Fondacaro … Vohnkar

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Bob Dolman

Στόρι: George Lucas

Παραγωγή: Nigel Wooll

Μουσική: James Horner

Φωτογραφία: Adrian Biddle

Μοντάζ: Daniel P. Hanley, Mike Hill, Richard Hiscott

Σκηνικά: Allan Cameron

Κοστούμια: Barbara Lane

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Willow
  • Ελληνικός Τίτλος: Γουίλοου, η Οργή των Θρύλων

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ ειδικών εφέ και ηχητικών εφέ.

Παραλειπόμενα

  • Ο George Lucas είχε συλλάβει τη συγκεκριμένη ιδέα από το 1972, δίνοντας της ως τίτλο το Munchkins. Ήταν η ίδια λογική με τον Πόλεμο των Άστρων, ως προς την κατασκευή ενός ολόκληρου σύμπαντος μυθολογικού τύπου περιπετειών για το νεανικό κοινό. Όταν το 1982 γύριζε την Επιστροφή των Τζεντάι, προσέγγισε τον Warwick Davis που ερμήνευε ένα από τα Έβοκ, ζητώντας του να γίνει ο Γουίλοου. Χρειάστηκε όμως να αναμένει μέχρι τα μέσα της δεκαετίας, μια και η τεχνολογία δεν ήταν ικανή ακόμα για αυτά που είχε κατά νου. Η ευκαιρία δόθηκε όταν μέσω της Industrial Light & Magic ήρθε σε επαφή κατά τα γυρίσματα του Κοκούν με τον Ron Howard (ήταν ήδη βέβαια γνωστοί από την εποχή του Αμέρικαν Γκράφιτι), που έτσι κι αλλιώς αναζητούσε να κάνει μια ταινία φαντασίας. Και ο Howard ήταν αυτός που πρότεινε τον -άπειρου κινηματογραφικά- Bob Dolman για να κάνει σενάριο τις ιδέες του Lucas. Ο Dolman τότε εγκαταστάθηκε μαζί με τον Howard και τον Lucas στο Skywalker Ranch για το μισό του 1986, και γράφτηκαν εκεί 7 δοκιμαστικά σενάρια. Κι ενώ μέσα στο ίδιο έτος η παραγωγή θεωρήθηκε έτοιμη να ξεκινήσει, τα μεγάλα στούντιο αρνούνταν να συνεργαστούν με τη Lucasfilm, θεωρώντας το είδος της φαντασίας ξεπερασμένο (πράγματι μέσα στα 1980 η φαντασία είχε τρανταχτές εμπορικές αποτυχίες). Όταν όμως ήρθε η ώρα για την επαφή με τη Metro-Goldwyn-Mayer τα πράγματα άλλαξαν. Επικεφαλής της ήταν ο Alan Ladd Jr., που πριν 10 χρόνια διοικούσε την 20th Century Fox και είχε δώσει το πράσινο φως για τον Πόλεμο των Άστρων. Λόγω όμως οικονομικών προβλημάτων, αυτό που μπορούσε να προσφέρει ήταν τα μισά από τα 35 εκατομμύρια δολάρια που χρειάζονταν για το μπάτζετ, σε αντάλλαγμα για τα δικαιώματα στις αίθουσες και την τηλεόραση, ενώ η Lucasfilm κρατούσε αυτά για την καλωδιακή τηλεόραση και το βίντεο. Έτσι βρέθηκαν ακόμα 15 εκατομμύρια δολάρια μέσω της RCA/Columbia Pictures Home Video, αφού προπλήρωσε στον Lucas τα δικαιώματα για το βίντεο.
  • Όλα τα εσωτερικά γυρίσματα έγιναν στα Elstree Studios της Μεγάλης Βρετανίας, ενώ για τα εξωτερικά χρησιμοποιήθηκαν κυρίως τοπία της Ουαλίας και της Νέας Ζηλανδίας. Κάποια επίσης λιγότερα έγιναν εντός του Skywalker Ranch και σε Καλιφόρνια, Ιρλανδία. Στο πρόγραμμα ήταν και η Κίνα, αλλά μετά την άρνηση της κινεζικής κυβέρνησης, συνεργείο πήγε εκεί και τράβηξε φωτογραφίες, που έγιναν φόντο για την μπλε οθόνη των εφέ.
  • Για λογαριασμό της Industrial Light & Magic, ο εξπέρ του είδους Dennis Muren έβαλε σε φουλ χρήση stop-motion και πρακτικά εφέ, με μια νότα από ψηφιακά για τις μεταμορφώσεις. Η τεχνική που μπήκε σε εφαρμογή για τα τελευταία φάνηκε χρήσιμη μελλοντικά σε ταινίες όπως το τρίτο Ιντιάνα Τζόουνς και τον δεύτερο Εξολοθρευτή.
  • Σύμφωνα με τον Warwick Davis, για την ταινία έγινε το μεγαλύτερο ανοιχτό κάστινγκ όλων των εποχών για νάνους. Περίπου 240 από αυτούς προσλήφθηκαν για να παίξουν-εμφανιστούν.
  • Τα δαιμονικά σκυλιά ήταν στην πραγματικότητα ροτβάιλερ με λαστιχένιες μάσκες και αμφίεση.
  • Ο John Cusack έχασε στις οντισιόν τον κύριο ρόλο από τον Val Kilmer. Αυτό θεωρούσε πάντα τη μεγαλύτερη του απογοήτευση.
  • Val Kilmer και Joanne Whalley γνωρίστηκαν εδώ και κατέληξαν να παντρευτούν. Βέβαια, το 1996 χώρισαν.
  • Ο στρατηγός Κάελ ονομάστηκε από την κριτικό Pauline Kael. Και η ίδια τίμησε το γεγονός στην κριτική της για την ταινία, επισημαίνοντας το ως “homage a moi”. Παρομοίως, το δικέφαλο τέρας Eborsisk ονομάστηκε από τους κριτικούς Gene Siskel και Roger Ebert.
  • Το άνοιγμα στις αίθουσες ήταν δυναμικό, με τον Lucas αρχικά να τρέφει πολύ υψηλές προσδοκίες. Τα πράγματα βέβαια μπορεί να ήταν κι επί του συνόλου καλά, αλλά δεν έφτασαν σε κάποιο επίπεδο που θα δικαιολογούσε έντονους πανηγυρισμούς. Για την ακρίβεια τα κέρδη έφτασαν στα 137,6 εκατομμύρια δολάρια, έναντι των 35 του μπάτζετ. Το franchise δεν επεκτάθηκε κινηματογραφικά, αλλά εν είδει επιτραπέζιου παιχνιδιού, βίντεο-γκέιμ και βιβλίων. Από το 2005 άνοιξε η συζήτηση για ένα τηλεοπτικό σίκουελ, που πράγματι ήρθε το 2022 στο Disney+.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Για να συνθέσει το Willow’s Theme, που έμελλε να γίνει γνωστότερο από τα υπόλοιπα θέματα, ο James Horner δούλεψε πάνω στη Συμφωνία Νούμερο 3 του Robert Schumann.

Γκαλερι φωτογραφιων

49 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *