Η Λάρα Κροφτ είναι η ατίθαση κόρη ενός εκκεντρικού εξερευνητή, ο οποίος εξαφανίστηκε, όταν εκείνη ήταν ακόμα στην εφηβεία. Στα 21 της πια, χωρίς κάποιο ουσιαστικό νόημα ή σκοπό στη ζωή της, η Λάρα περνάει τις μέρες της διασχίζοντας τους δρόμους του Ανατολικού Λονδίνου με το ποδήλατο της, ως ταχυμεταφορέας. Το νοίκι βγαίνει με δυσκολία, όπως άλλωστε και τα μαθήματα στο πανεπιστήμιο, τα οποία συνήθως δεν παρακολουθεί. Αποφασισμένη να χαράξει τη δική της πορεία, αρνείται τα σκήπτρα της παγκόσμιας αυτοκρατορίας του πατέρας της με το ίδιο πάθος που αρνείται να αποδεχθεί τον θάνατό του. Θέλοντας να αντιμετωπίσει τα γεγονότα και να προχωρήσει στη ζωή της, επτά χρόνια μετά την εξαφάνιση του, η Λάρα θα προσπαθήσει να λύσει το μυστήριο που περιβάλλει τον θάνατό του. Πηγαίνοντας ενάντια στην τελευταία του επιθυμία, αφήνει ό,τι ήξερε πίσω της και ξεκινάει για τον τελευταίο γνωστό προορισμό του πατέρα της: έναν τύμβο σε ένα μυθικό νησί που μπορεί να βρίσκεται στα ανοιχτά της Ιαπωνίας. Η αποστολή της όμως δεν θα είναι εύκολη. Και μόνο η μετάβαση στο νησί είναι πάρα πολύ επικίνδυνη. Το διακύβευμα για τη Λάρα είναι τεράστιο, καθώς -ενάντια σε κάθε πιθανότητα και με μοναδικό όπλο το πολυμήχανο μυαλό της, την τυφλή πίστη της και το ατίθασο πνεύμα της- θα πρέπει να μάθει να ξεπερνά τα όριά της, ταξιδεύοντας προς το άγνωστο. Αν καταφέρει να επιζήσει της επικίνδυνης αυτής περιπέτειας, τότε ίσως ανοιχτεί μπροστά της μια νέα ζωή, κερδίζοντας επάξια τον τίτλο του tomb-raider.

Σκηνοθεσία:

Roar Uthaug

Κύριοι Ρόλοι:

Alicia Vikander … Lara Croft

Dominic West … λόρδος Richard Croft

Walton Goggins … Mathias Vogel

Daniel Wu … Lu Ren

Kristin Scott Thomas … Ana Miller

Derek Jacobi … Κος Yaffe

Nick Frost … Alan

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Geneva Robertson-Dworet, Alastair Siddons

Στόρι: Evan Daugherty, Geneva Robertson-Dworet

Παραγωγή: Graham King

Μουσική: Junkie XL

Φωτογραφία: George Richmond

Μοντάζ: Stuart Baird, Tom Harrison-Read, Michael Tronick

Σκηνικά: Gary Freeman

Κοστούμια: Colleen Atwood, Timothy A. Wonsik

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Tomb Raider

Ελληνικός Τίτλος: Tomb Raider: Lara Croft

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Lara Croft Tomb Raider (2001)

Lara Croft Tomb Raider: Το Λίκνο της Ζωής (2003)

Σεναριακή Πηγή

  • Βίντεο-γκέιμ (χαρακτήρες): Tomb Raider των Susan O’Connor, Rhianna Pratchett, Toby Gard.

Παραλειπόμενα

  • Reboot της σειράς, αλλά και βασισμένο στο ομώνυμο βιντεοπαιχνίδι της Crystal Dynamics του 2013, το οποίο ήταν επίσης reboot της σειράς βιντεοπαιχνιδιών.
  • Πριν την τελική επιλογή, για τον κεντρικό ρόλο ακούστηκαν οι Daisy Ridley, Emilia Clarke, Saoirse Ronan και Cara Delevingne ως κύριες υποψήφιες, ενώ φήμες ακούστηκαν για τις: Olivia Wilde, Nina Dobrev, Emma Watson, Jennifer Lawrence, Ashley Greene, Saoirse Ronan, Emily Browning, Elizabeth Olsen, Gemma Arterton, Nikki Reed, Anne Hathaway, Emily Blunt, Jessica Biel, Sienna Miller, Megan Fox, Rosario Dawson, Summer Glau, Kate Beckinsale, Rhona Mitra, και Kaya Scodelario, μα ακόμα και φήμες για την Angelina Jolie (ήταν αναληθείς).
  • Υποψήφιες για να το σκηνοθετήσουν ήταν οι: Kathryn Bigelow, Mimi Leder και Catherine Hardwicke.
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Junkie XL (Tom Holkenborg) ανέλαβε τη μουσική όταν απομακρύνθηκε από το Justice League.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 25/7/2018

Ξεχάστε ό,τι ξέρατε για τη Λάρα Κροφτ. Οι παραγωγοί της εν λόγω εκδοχής προσπερνούν χαρακτηριστικά τη βίντεο-γκέιμ εκδοχή, και πάνε κατευθείαν στην πηγή: τον Ιντιάνα Τζόουνς. Θα μου πείτε, τότε γιατί δεν έβγαζαν έναν ολοκαίνουργιο ήρωα, ώστε να μη δημιουργούνταν και προσδοκίες περί σέξι εμφάνισης, αλλά και να μην υπήρχε ζήτημα σύγκρισης. Απάντηση σε αυτό καλή δεν υπάρχει, πέρα της εμπορικής εκμετάλλευσης του τίτλου. Αλλά, όπως και να το κάνεις, όταν θυμάσαι την προηγούμενη εκδοχή με την Jolie, είναι φυσιολογικό να επιδέχεσαι θετικά ότι πρότυπο εδώ είναι ο Ίντι. Άρα, μέχρι εδώ, καλά πάμε…

Με το καλημέρα, το έργο σού συστήνει μια Λάρα Κροφτ νεότατη, προσγειωμένη και μακριά από το να θεωρηθεί υπερήρωας. Προσθέτεις και το πρόσωπο της Alicia Vikander σε όλο αυτό, και μάλλον περιμένεις τα καλύτερα. Μα κάπου εδώ αρχίζει ο κατήφορος. Μία προς μία οι σκηνές είναι κλεμμένες ιδέες. Και μάλιστα από μεγάλες υπερπαραγωγές (από δεκαετίες 1980, 1990) που έχουν δει άπαντες. Αυτό όχι μονάχα δεν εκφράζεται ως ρετρό, αλλά περισσότερο μοιάζει με ντεμοντέ. Γενικά, μηδενική η προσπάθεια των σεναριογράφων, που θα μπορούσαν έστω να προσάρμοζαν αυτά τα κλισέ με μια εξυπνάδα, η οποία δυστυχώς είναι απούσα. Συγκεκριμένα, ο Roar Uthaug την έχει ξαναπατήσει έτσι με το «Κύμα», και μάλλον δεν έβαλε μυαλό. Ως σκηνοθέτης εδώ, δεν μπορείς να πεις ότι δεν ελέγχει τεχνικά το φιλμ, αλλά ως Νορβηγός του στερεί κι ένα «fun» που το είχε τόσο ανάγκη.

Επιπλέον, η επικέντρωση της δράσης σε ένα μικρό νησί, η απουσία δυνατών σκηνικών και η έλλειψη καλών ρόλων που θα πλαισίωναν τη Vikander κάνουν το έργο να φαντάζει μικρό για blockbuster. Έχει μια αίσθηση του «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε». Πώς αλλιώς βέβαια θα γινόταν, αφού και καμία σκηνή, ελλείψει πρωτοτυπίας, δεν αποτυπώνεται στη μνήμη.

Γενικά, μεγάλη η χάρη του φιλμ να έχει στις τάξεις του τη σουηδή ηθοποιό, αλλά εντέλει μονάχα αυτή βγαίνει νικητής από το φτωχό αυτό θέαμα. Η ειρωνεία είναι ότι επειδή γίνεται παραπάνω από φανερό ότι ήθελαν πολλά σίκουελ οι παραγωγοί αλλά έφαγαν τα μούτρα τους, θα θέλαμε να δίνονταν μία ακόμα ευκαιρία στο franchise, μόνο και μόνο λόγω της παρουσίας της Vikander. Μπορεί να μην είναι σέξι όπως η Jolie, αλλά η κοπέλα ξέρει να παίζει…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.