Το Ουρλιαχτό

Μια τηλεπαρουσιάστρια αποσύρεται στην «Αποικία», μια απομονωμένη κλειστή κοινότητα ανθρώπων που ζουν στο δάσος, μετά από τη συνάντησή της με έναν κατά συρροή δολοφόνο. Σύντομα ο τρόμος θα χτυπήσει την πόρτα της κοινότητας, που μοιάζει να κρύβει ένα φρικτό μυστικό.

Σκηνοθεσία:

Joe Dante

Κύριοι Ρόλοι:

Dee Wallace … Karen White

Patrick Macnee … Δρ George Waggner

Dennis Dugan … Chris Halloran

Christopher Stone … R. William ‘Bill’ Neill

Belinda Balaski … Terry Fisher

Kevin McCarthy … Fred Francis

John Carradine … Erle Kenton

Slim Pickens … Sam Newfield

Elisabeth Brooks … Marsha Quist

Robert Picardo … Eddie Quist

Noble Willingham … Charlie Barton

Dick Miller … Walter Paisley

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: John Sayles, Terence H. Winkless

Παραγωγή: Jack Conrad, Michael Finnell

Μουσική: Pino Donaggio

Φωτογραφία: John Hora

Μοντάζ: Joe Dante, Mark Goldblatt

Σκηνικά: Robert A. Burns

Κοστούμια: Jack Buehler

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: The Howling
• Ελληνικός Τίτλος: Το Ουρλιαχτό

Άμεσοι Σύνδεσμοι

• Η Γυναίκα Λυκάνθρωπος (1985)
• Το Ουρλιαχτό: Η Αποκάλυψη (1987)
• Το Ουρλιαχτό Νο 4 (1988)
• Το Ουρλιαχτό Νο 5 (1989)
• Τα Φρικιά (1991)
• Μυστηριώδες Θηλυκό (1995)
• The Howling: Reborn (2011)

Σεναριακή Πηγή

• Μυθιστόρημα: The Howling του Gary Brandner.

Κύριες Διακρίσεις

• Βραβείο κριτικής στο φεστιβάλ του Αβοριάζ.

Παραλειπόμενα

• Ενώ η ταινία άφησε στίγμα και για το ιδιαίτερο χιούμορ της, το μυθιστόρημα του 1977 είναι αυστηρώς ένα λογοτέχνημα τρόμου. Υπό αυτή τη λογική ξεκίνησαν να εργάζονται πάνω στο σενάριο ο Jack Conrad (που αναμένονταν ότι θα το σκηνοθετούσε) και ο Terence H. Winkless (το όνομα του παρέμεινε στους τίτλους). Όταν ανέλαβε ο Joe Dante (δεν εγκρίθηκε το αρχικό σενάριο, και εκδιώχθηκε ο Conrad), προσέλαβε τον John Sayles, και εργάστηκαν πάνω στη λογική της δουλειάς που είχαν κάνει με τα Πιράνχας, με μια σαφή σατιρική νότα, και με το μυθιστόρημα πλέον να είναι απλά μια μακρινή επιρροή.
• Σε μια σειρά κάμεο εν είδει εσωτερικών αστείων, εμφανίζονται οι Forrest J. Ackerman, Roger Corman, Jonathan Kaplan και John Sayles. Γενικά τα “in-joke” είναι πολλά, όπως η ονομασία χαρακτήρων από ονόματα σκηνοθετών του παρελθόντος που διέπρεψαν με ταινίες λυκανθρώπων.
• Ο εξπέρ των εφέ μακιγιάζ Rick Baker άφησε την παραγωγή για το Ένας Λυκάνθρωπος στο Λονδίνο. Ο Rob Bottin όμως που τον αντικατέστησε αποδείχτηκε εξίσου ικανός και άφησε εποχή με τις μεταμορφώσεις των τεράτων. Η συγκεκριμένη χρονιά αποτέλεσε ορόσημο για το υπο-είδος, αφού εκτός από αυτές τις δύο ταινίες υπήρχε και το Wolfen (Λυκάνθρωποι).
• Χρήση έγινε και stop-motion κινουμένων σχεδίων, υπό την εποπτεία του David W. Allen. Ο Dante το απόδωσε αυτό στις ανάγκες του μπάτζετ (μόλις 1,5 εκατομμύρια δολάρια).
• Τα ταμεία ήταν στο συν (17,9 εκατομμύρια δολάρια), και η ταινία άνοιξε τον δρόμο στον Dante και τον παραγωγό Michael Finnell, αφού ο Steven Spielberg τούς εμπιστεύτηκε για το Γκρέμλινς.
• Η cult φήμη αποπληρώθηκε γρήγορα, μια και υπήρξαν 7 σίκουελ. Τα περισσότερα όμως ήταν για τη μικρή οθόνη, και κανένα δεν θεωρήθηκε επιτυχημένο. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Netflix το 2020, θα υπάρξει και ριμέικ σε σκηνοθεσία του Andy Muschietti.
• Η Space Goat Productions κυκλοφόρησε το 2017 ένα κόμικ μυθιστόρημα με τίτλο The Howling: Revenge of the Werewolf Queen, που είναι απευθείας συνέχεια του ορίτζιναλ κεφαλαίου, αγνοώντας τα σίκουελ.