Κοντινό μέλλον. Ο νεαρός Γουέιντ Γουατς καταφέρνει και δραπετεύει από τη βαρετή του πραγματικότητα, μπαίνοντας στο Oasis, ένα παγκόσμιο δίκτυο ψηφιακής ουτοπίας, όπου οι χρήστες μπορούν να δουν μια ειδυλλιακή ζωή. Όταν ο εκκεντρικός δισεκατομμυριούχος που το δημιούργησε πεθάνει, προσφέρει την τεράστια περιούσια του ως έπαθλο για ένα περίπλοκο κυνήγι θησαυρού. Μαζί με παίκτες από όλον τον πλανήτη, ο Γουέιντ μπαίνει κι αυτός στην περιπέτεια και γρήγορα βρίσκεται μπλεγμένος με πανίσχυρους εχθρούς εντός εταιρίας, αλλά και αδίστακτους αντιπάλους που δεν θα σταματήσουν σε τίποτα, ούτε εντός Oasis ούτε στον πραγματικό κόσμο, αν δεν φτάσουν στον θησαυρό πρώτοι.

Σκηνοθεσία:

Steven Spielberg

Κύριοι Ρόλοι:

Tye Sheridan … Wade Watts/Parzival

Olivia Cooke … Samantha Cook/Art3mis

Ben Mendelsohn … Nolan Sorrento/IOI-655321

Lena Waithe … Helen Harris/Aech

T.J. Miller … I-R0k

Simon Pegg … Ogden Morrow/ο έφορος

Mark Rylance … James Halliday/Anorak

Philip Zhao … Zhou/Sho

Win Morisaki … Toshiro/Daito

Hannah John-Kamen … F’Nale Zandor

Ralph Ineson … Rick

Susan Lynch … Alice

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Zak Penn, Ernest Cline

Παραγωγή: Donald De Line, Dan Farah, Kristie Macosko Krieger, Steven Spielberg

Μουσική: Alan Silvestri

Φωτογραφία: Janusz Kaminski

Μοντάζ: Sarah Broshar, Michael Kahn

Σκηνικά: Adam Stockhausen

Κοστούμια: Kasia Walicka-Maimone

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Ready Player One
  • Ελληνικός Τίτλος: Ready Player One

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Ready Player One του Ernest Cline.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ ειδικών εφέ.
  • Υποψήφιο για Bafta ειδικών εφέ.

Παραλειπόμενα

  • Τον Ιούνιο του 2010, η Warner Bros. κέρδισε τον πλειστηριασμό για τα δικαιώματα του βιβλίου του Ernest Cline (με αντιπάλους εταιρίες σαν την Paramount και τη Fox), κι ενώ το βιβλίο δεν είχε ακόμα εκδοθεί.
  • Πριν αναλάβει ο Spielberg, ακούγονταν τα ονόματα των: Christopher Nolan, Robert Zemeckis, Matthew Vaughn, Peter Jackson και Edgar Wright. Αλλά το όνομα του Spielberg υπάρχει ως εκτενή αναφορά και μέσα στο ίδιο το βιβλίο, παρότι ο διάσημος σκηνοθέτης αφαίρεσε από το σενάριο τις αναφορές.
  • Τον Αύγουστο του 2015, αναφέρθηκε ότι ο Spielberg ήθελε τον Gene Wilder να ερμηνεύσει τον ιδιοκτήτη του Oasis. Ο δημοφιλής κωμικός δεν είχε παίξει πουθενά από το 1999, αλλά τον πρόλαβε ο θάνατος έναν χρόνο αργότερα. Η επίσημη εκδοχή θέλει μάλιστα να αρνήθηκε τον ρόλο. Υποψήφιος για τον ίδιο ρόλο ήταν και ο Michael Keaton.
  • Για τον ρόλο της Άρτ3μις τελικές υποψήφιες ήταν η επικρατούσα Olivia Cooke, και οι άτυχες Elle Fanning και Lola Kirke.
  • Letitia Wright, Mckenna Grace και Lulu Wilson εμφανίζονται ως κάμεο.
  • Για τα εφέ, η Industrial Light & Magic (ILM) χρειάστηκε τη βοήθεια των Digital Domain, Territory Studio και The Third Floor.
  • Το 2019, ο σκηνοθέτης Mike Flanagan αποκάλυψε ότι είχε γίνει πρόταση στον Jack Nicholson για μια κάμεο εμφάνιση με τον ρόλο του από τη Λάμψη, αλλά ο γηραιός σταρ δεν ήθελε να επανέλθει στη μεγάλη οθόνη.
  • Αρχικά ήταν να κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο του 2017. Όλα άλλαξαν όταν ανακοινώθηκε η ημερομηνία εξόδου του Star Wars: Οι Τελευταίοι Jedi.
  • Το 2022, ο Ernest Cline αποκάλυψε ότι υπήρχε σχεδιασμός για ένα σίκουελ.
  • Η ταινία βγήκε και τρισδιάστατη.
  • Με κόστος 175 εκατομμύρια δολάρια, το φιλμ πέτυχε να βγάλει 582,9.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Παρότι αρχικά γράφτηκε ότι ο John Williams θα αναλάμβανε τη μουσική, αντικαταστάθηκε από τον Alan Silvestri, επειδή είχε να εργαστεί πάνω σε μια άλλη δουλειά του Spielberg (το The Post). Έτσι, είναι η τρίτη ταινία του τελευταίου δίχως τον μόνιμο συνεργάτη του.
  • Εκτός από το άλμπουμ με το σκορ της ταινίας, κυκλοφόρησε και το Ready Player One: Songs from the Motion Picture, γεμάτο από επιτυχίες των 1970 και 1980.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 9/7/2018

Αναρωτιέται κανείς πόσα χρόνια έχουν περάσει, με το μαγικό ραβδάκι της ψυχαγωγίας να μην παύει να είναι πάντα ενεργό στα χέρια του Spielberg. Και είναι εξίσου θαυμαστό το πώς αυτός ο άνθρωπος προσαρμόζεται στο να είναι ένα βήμα μπροστά από την εποχή του, εκφράζοντας έτσι όχι μονάχα τη σύγχρονη νεολαία, αλλά και τις επόμενες. Με αυτά σταθερά κατά νου, είναι κρίμα που το «Ready Player One» δεν είναι τόσο προσεγμένο επί του κειμένου, όσο είναι ψυχαγωγικό. Και είναι πράγματι κρίμα, επειδή κρύβει στη θεματική του δυνατά επιμέρους σημεία, που θα μπορούσαν να δώσουν κάτι εφάμιλλο με το «Α.Ι. Τεχνητή Νοημοσύνη».
Η ψηφιακή πραγματικότητα είναι ήδη εδώ, και είναι σίγουρο πως θα κατακτήσει σημαντικό κομμάτι από τις μελλοντικές μας δραστηριότητες. Η ταινία υποθέτει ότι στην ουσία θα είναι ολική αυτή η κατάκτηση, σε σημείο η πραγματική ζωή να έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Μια υπόθεση τρομακτικά πιθανή. Μόνο που το σενάριο δεν στέκεται ιδιαίτερα στον πραγματικό κόσμο και στο πώς αυτός καταφέρνει να λειτουργεί όταν σχεδόν στο σύνολο του ο πλανήτης είναι «αλλού», αλλά προτιμά να μπει κι αυτό στο παιχνίδι, τονίζοντας ίσως άθελα του ότι εκεί βρίσκεται ο κόσμος που αξίζει να ζεις, σε αντιστάθμιση με την ανιαρή πραγματικότητα. Καμία λοιπόν προβληματική επί του θέματος, πέρα από το φινάλε που όμως όταν έρχεται να μπαλώσει καταστάσεις, δεν μπορεί πια παρά να μοιάζει με μια αφελή και κλισέ προσέγγιση επί ενός τόσο σημαντικού προβληματισμού. Είναι σαν να τραβάει λιγάκι το αυτί από μια νεολαία που αγοράζει οτιδήποτε «ουάου» της προσφέρει η τεχνολογία, μα ποτέ δεν επεξηγεί τους αληθινούς κίνδυνους που ελλοχεύουν πίσω από αυτήν της την επιλογή.
Αλλά το θεαματικό κομμάτι του έργου είναι να το πιεις στο ποτήρι. Μακριά από τις κιτς επιλογές των αδελφών Wachowski στο «Speed Racer», ο ψηφιακός κόσμος του Spielberg είναι ευέλικτος, προσεγμένος στη λεπτομέρεια και απέραντα νοσταλγικός. Οι κινηματογραφικές και ποπ αναφορές δίνουν και παίρνουν, και έστω κι αν δεν αναζητείται μέσα τους κάτι νοηματικά ζουμερό, δεν μπορούν παρά να τονώσουν το συναισθηματικό ένστικτο του θεατή κάθε ηλικίας. Μακάρι, πάλι, το μυστήριο που αναπτύσσεται εντός της πλοκής να δανείζονταν τα στοιχεία επίλυσης του από αυτές τις αναφορές, βάζοντας στο κόλπο της επίλυσης του και τον διαβασμένο θεατή.
Και μέσα σε όλα αυτά που μοιάζουν υποθετικά με παροξυσμό, ο Spielberg έχει έλεγχο και του τελευταίου πλάνου, δεν αφήνει να ξεφύγει ποτέ το δημιούργημα του, δεν έχει κανέναν σκοπό να θαμπώσει τον θεατή του με ταχύτητες που μπορεί και να τον ζάλιζαν. Εννοώντας τη δεκαετία του 1980 με ένα πιθανό μέλλον, πετυχαίνει την ίδια ώρα να ικανοποιήσει όλες τις γενιές από τότε ως σήμερα, υπερτονίζοντας και το γεγονός ότι κάποια όμορφα καμωμένα πράγματα της ποπ κουλτούρας είναι διαχρονικά και μέλει να παραμείνουν ως σημεία αναφοράς για καιρό μπροστά μας.
Συνολικά, δεν γίνεται να αγνοήσεις το γεγονός ότι επιμέρους ενσκήπτουν προβληματισμοί που το έργο όχι μονάχα δεν τους ακουμπάει, αλλά έστω κι άθελα του τους απαλλοτριώνει. Αλλά έχουμε ακόμα έναν δυνατό ψυχαγωγικά Spielberg, που δηλώνει παρόν και στο σήμερα, και στο αύριο… και στο χθες.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.