Ο υπαστυνόμος Μάικ Χάριγκαν έχει αφοσιωθεί στον πόλεμο κατά των ναρκωτικών. Όμως, οι μεγαλέμποροι του θανάτου της πόλης βρίσκονται βίαια δολοφονημένοι, και κανείς δεν μπορεί να καταλάβει το ποιος το έκανε. Πολύ σύντομα, η επιμονή του αστυνόμου θα βρει άκρη, κι αυτή θα τον θέσει ενώπιον ενός εξωγήινου κυνηγού.

Σκηνοθεσία:

Stephen Hopkins

Κύριοι Ρόλοι:

Danny Glover … υπαστυνόμος Mike Harrigan

Gary Busey … πράκτορας Peter Keyes

Ruben Blades … ντετέκτιβ Danny Archuleta

Maria Conchita Alonso … ντετέκτιβ Leona Cantrell

Bill Paxton … ντετέκτιβ Jerry Lambert

Lilyan Chauvin … Δρ Irene Edwards

Robert Davi … υπαρχηγός αστυνομίας Phil Heinemann

Adam Baldwin … πράκτορας Adam Garber

Steve Kahan … υπαστυνόμος Neil Reeger

Henry Kingi … El Scorpio

Calvin Lockhart … Willie ‘King Willie’

Jsu Garcia … αστυνομικός Dvorkin

Elpidia Carrillo … Anna Gonsalves

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jim Thomas, John Thomas

Παραγωγή: John Davis, Lawrence Gordon, Joel Silver

Μουσική: Alan Silvestri

Φωτογραφία: Peter Levy

Μοντάζ: Mark Goldblatt, Bert Lovitt

Σκηνικά: Lawrence G. Paull

Κοστούμια: Marilyn Vance

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Predator 2
  • Ελληνικός Τίτλος: Κυνηγός 2

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Σεναριακή Πηγή

  • Σενάριο (χαρακτήρες): Ο Κυνηγός των Jim Thomas, John Thomas.

Παραλειπόμενα

  • Όταν η 20th Century Fox προσέγγισε τους Jim και John Thomas να ετοιμάσουν ένα σίκουελ, αυτοί είχαν έτοιμες έξι ιδέες, όπου όλες ήθελαν τον Κυνηγό να βρίσκεται σε αστικό πεδίο, κάτι που άρεσε και στο στούντιο.
  • Για τον κεντρικό ρόλο, ο σκηνοθέτης είχε κατά νου τον Patrick Swayze, αλλά έχοντας στο πλάι του τον Arnold Schwarzenegger. Ο Hopkins έκανε μια συνάντηση και με τον Steven Seagal, που όμως είχε στο μυαλό του ιδιότητες για τον ήρωα που ο σκηνοθέτης δεν ενέκρινε (ψυχίατρος της ΣΙΑ και εξπέρ πολεμικών τεχνών). Όταν ο Schwarzenegger είπε το όχι παρά τον μεγάλο μισθό που του προσφέρθηκε, ο Joel Silver στράφηκε στο καστ του Φονικού Όπλου, τους Gary Busey, Steve Kahan και Danny Glover, με τον τελευταίο εντέλει να κερδίζει τον πρώτο ρόλο.
  • Ο Stan Winston προέβη σε αρκετές μικρές αλλαγές σε σχέση με την εμφάνιση του Κυνηγού, όπου πλέον έπρεπε να είναι πιο κοντά στο τοπίο της πόλης αλλά και πιο μοντέρνος. Ο ίδιος εξήγησε πως είναι ένας Κυνηγός από την ίδια φυλή αλλά με διαφορετική οντότητα.
  • Η μετατόπιση του χρονικού τοπίου 10 χρόνια αργότερα, άρα το 1997, εξανάγκασε σε αλλαγές επί του σκηνικού στο Λος Άντζελες (προστέθηκε και μετρό που δεν υπήρχε ακόμα), οι οποίες και έγιναν με νέα βιντεο-τεχνολογία.
  • Η αρχική αξιολόγηση του NC-17 δεν έγινε αποδεκτή από την παραγωγή, με συνέπεια να έχουμε μερικές περικοπές για να επέλθει το R.
  • Άμεσα εμφανίστηκε μια μυθιστορηματική εκδοχή του σεναρίου από τον Simon Hawke, αλλά και βιντεοπαιχνίδι αρχικά για το κομπιούτερ και ύστερα για Sega Genesis.
  • Τις αρνητικές κριτικές διαδέχτηκε με τα χρόνια μια αναπτυσσόμενη συμπάθεια προς την ταινία, με αποτέλεσμα να έχουμε την ανάδειξη της σε cult.

Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 29/4/2015

Ο Κυνηγός επιστρέφει, και αυτή τη φορά το σκηνικό δεν είναι η ζούγκλα. Είναι η «ζούγκλα» της πόλης και ο πόλεμος έχει μεταφερθεί μέσα στο κέντρο του Λος Άντζελες.

Πρωταγωνιστικό ρόλο εδώ έχει ο Ντάνι Γκλόβερ, ο οποίος Σβαρτζενέγκερ δεν ήταν, αλλά οι μετοχές ήταν αρκετά ψηλά εκείνη την εποχή, λόγω των Φονικών Όπλων 1 και 2. Ο Ντάνι Γκλόβερ δεν είναι κακός, αλλά το σκηνικό που στήνεται στο σίκουελ του Κυνηγού και ο τρόπος που κυλάει το φιλμ δεν είναι ικανοποιητικά. Το Λος Άντζελες δεν μπορεί να προσφέρει την κατάλληλη ατμόσφαιρα και το φιλμ μοιάζει να γίνεται λίγο πιο κυνικό σε σχέση με τον προκάτοχό του καθώς η πόλη δεν μπορεί να δώσει τις μικρές «απόκοσμες» πινελιές που χρωμάτιζαν το πρώτο φιλμ, το οποίο γυρίστηκε στη ζούγκλα.

Ο ΜακΤίρναν δεν επέστρεψε στη σκηνοθεσία και τη θέση του πήρε ο Στέφεν Χόπκινς, τον οποίο δεν μπορείς να πεις και ιδιαίτερα οραματιστή σκηνοθέτη. Περισσότερο διεκπεραίωσε με επαγγελματικό τρόπο το φιλμ, παρά προσπάθησε να δώσει κάτι διαφορετικό στο σενάριο των Τζιμ και Τζον Τόμας, των σεναριογράφων και του πρώτου φιλμ. Αυτό που προσθέτουν στην ιστορία του Κυνηγού οι δύο σεναριογράφοι, έρχεται στο φινάλε του φιλμ. Εκεί φαίνεται η εξωγήινη αυτή φυλή να εκτιμά το ένστικτο του Χάριγκαν και τον τρόπο που στέκεται απέναντι τους, χαρίζοντας του τη ζωή. Αυτομάτως και το κοινό νιώθει διαφορετικά απέναντι στον Κυνηγό, το πλάσμα που μέχρι τότε έμοιαζε να σκοτώνει δίχως λόγο. Ο Κυνηγός από τότε είναι μια μορφή που κινείται στα όρια του κακού και του «όχι και τόσο κακού» τύπου, κάτι που γίνεται πιο διακριτό μερικά χρόνια αργότερα με την κυκλοφορία των κόμικ Alien vs Predator, αλλά και του ομώνυμου φιλμ, το 2004. Ήδη από αυτό το φιλμ γίνεται μια πρώτη αναφορά στην ένωση των δύο αυτών franchise, στη σκηνή που ο Χάριγκαν βρίσκεται στο διαστημόπλοιο και διακρίνεται στα τρόπαια των Κυνηγών ο σκελετός ενός Άλιεν.

Μέτριο λοιπόν το σίκουελ του Predator, σαφώς κατώτερο του εξαιρετικού πρώτου φιλμ, όχι όμως μη παρακολουθήσιμο. Απλώς, το βλέπεις και σύντομα το ξεχνάς.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

24 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *