Όταν ο Θεόφιλος Φερέκης αναλαμβάνει το Υπουργείο Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης, έρχεται αντιμέτωπος με όλες τις “χάρες” που είχε τάξει προεκλογικά στους ψηφοφόρους του. Μόλις καταλάβει ότι δεν πρόκειται να τα βγάλει εύκολα πέρα, χρειάζεται επειγόντως να προσλάβει έναν… επαγγελματία ψεύτη. Την κατάσταση αναλαμβάνει ο Θεόδωρος Πάρλας, ή Ψευτοθόδωρος, που με το “ταλέντο” του και τις ψεύτικες υποσχέσεις του, ξεκινάει μια λαμπρή καριέρα ως το δεξί χέρι του Φερέκη.

Σκηνοθεσία:

Ιεροκλής Μιχαηλίδης

Κύριοι Ρόλοι:

Ιεροκλής Μιχαηλίδης … Θεόφιλος Φερέκης

Ζέτα Μακρυπούλια … Τζένη Φερέκη

Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος … Θεόδωρος Πάρλας

Πυγμαλίων Δαδακαρίδης … Λεωνίδας

Μιχάλης Ιατρόπουλος … Καραμπέκος

Φωτεινή Μπαξεβάνη … Κούλα

Κλέλια Ρένεση … Στέλλα Μπι

Δημήτρης Μαυρόπουλος … Μαράτος

Παύλος Ορκόπουλος … Άγης

Θανάσης Δοβρής … Γιάννης

Άκης Σακελλαρίου … Χατζηγεωργίου

Γεράσιμος Σκιαδαρέσης … βουλευτής

Κάτια Γκουλιώνη … Κάλη

Μπέσυ Μάλφα … υπουργός

Μαρία Φιλίππου … Κα Πάρλα

Κατερίνα Παπαδάκη … Χαρά

Κρατερός Κατσούλης … υπουργός Νάσος

Νίκος Αλεξίου … κομμωτής

Γιολάντα Μπαλαούρα … η σύζυγος του Χαρίλαου

Μάρκος Λεζές … βουλευτής

Νίκος Ζωιόπουλος … διευθυντής νοσοκομείου

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Κωνσταντίνα Γιαχαλή, Παναγιώτης Μαντζιαφός

Παραγωγή: Μάνος Κρεζίας, Κώστας Λαμπρόπουλος, Διονύσης Σαμιώτης

Μουσική: Στέφανος Κωνσταντινίδης, Νάσσος Σωπύλης

Φωτογραφία: Γιώργος Αργυροηλιόπουλος

Μοντάζ: Αγγέλα Δεσποτίδου

Σκηνικά: Στέλλα Ρότσιου

Κοστούμια: Χριστίνα Χατζαρίδου

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Ζητείται Ψεύτης

Διεθνής Τίτλος: Need for Lies

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Ζητείται Ψεύτης (1961)

Σεναριακή Πηγή

  • Θεατρικό: Ζητείται Ψεύτης του Δημήτρη Ψαθά.
  • Σενάριο: Ζητείται Ψεύτης (1961) του Γιάννη Δαλιανίδη.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Οι Goin’ Through συνεισφέρουν με το F.A.C.: Το Ψέμα Πληρώνει.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 10/1/2011

Δεν μπορούμε να πούμε έτσι απλά πως σήμερα τυχαίνει να είναι πολύ επίκαιρο το θεατρικό του Δημήτρη Ψαθά, αφού δεν έπαψε ποτέ να είναι! Ευγενική, παρά ταύτα, η πρόθεση του Ιεροκλή Μιχαηλίδη να το μεταφέρει στο σήμερα και να προσπαθήσει να το εκσυγχρονίσει με τα δεδομένα που ζούμε. Δεν θα έλεγα όμως πως η προσπάθεια αυτή θα μπορούσε να αποδώσει επακριβώς, από τη στιγμή που η ταινία ανήκει καθαρά σε ένα ψυχαγωγικό σινεμά και δευτερευόντως στον χώρο της σάτιρας. Υπάρχουν αιχμές, αλλά είναι μέσα στα πλαίσια του λαϊκισμού κι όχι της πολιτικής επίθεσης.

Ως ψυχαγωγικό δεν είναι κι ό,τι χειρότερο. Υπάρχει καλό κλίμα, οι ερμηνευτές έχουν αρκετό κέφι και η ιστορία ρέει χωρίς μεγάλες κοιλιές. Βέβαια, άντε να κάνεις τη Ζέτα Μακρυπούλια ηθοποιό, τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο να αντέξει τις συγκρίσεις με τον Ντίνο Ηλιόπουλο (της εκδοχής του 1961) και τον Μιχαηλίδη να βγάλει από πάνω του τον τηλεοπτικό μανδύα που έχει επιφορτωθεί εδώ και έτη. Αν εξαιρέσουμε όμως και το ηθογραφικό-εύκολο φινάλε, μπορούμε να περάσουμε καλά και να πούμε πως αυτή η κωμωδία δεν μας κοροϊδεύει. Το τελευταίο το αφήνουμε για άλλους…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

9 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.