Naza

Σε μυστικές νυχτερινές συνομιλίες στις ταράτσες του Τελ Αβίβ, τα συστήματα πίσω από την οργανωμένη μαζική εξόντωση Παλαιστινίων αμάχων στη Γάζα από το Ισραήλ έρχονται στο φως από τις φωνές των ίδιων ανθρώπων που τα σχεδίασαν και χρησιμοποίησαν.

Σκηνοθεσία:

Yuval Abraham

Rachel Szor

Κύριοι Ρόλοι:

Yuval Abraham … ο ίδιος

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Yuval Abraham, Rachel Szor

Παραγωγή: Harry Davies, Lindsay Poulton, James Wilson

Φωτογραφία: Rachel Szor

Μοντάζ: Yuval Abraham, Rachel Szor

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Naza
• Ελληνικός Τίτλος: Naza
• Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Νάζα

Κύριες Διακρίσεις

• Βραβείο ευρωπαϊκής ταινίας στο φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.
• Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βενετίας. Ειδικό βραβείο επιτροπής.

Παραλειπόμενα

• Το ντοκιμαντέρ γυριζόταν επί τρία χρόνια, με μεγάλο μέρος των συνεντεύξεων να πραγματοποιείται νύχτα, στις ταράτσες του Τελ Αβίβ, ώστε οι συμμετέχοντες να παραμένουν ανώνυμοι και η παραγωγή να πραγματοποιείται με διακριτικότητα.
• Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική συνέχεια μιας σειράς ερευνών που δημοσιεύτηκαν από το The Guardian, το περιοδικό +972 και το Local Call την περίοδο 2023-2025. Οι Abraham και Szor σημειώνουν ότι αρκετές από τις αποκαλύψεις που περιλαμβάνονται στο φιλμ δημοσιεύονταν δημοσιογραφικά σχεδόν αμέσως μόλις τις επιβεβαίωναν.
• Οι Abraham και Szor συγκέντρωσαν μαρτυρίες από 24 ισραηλινούς στρατιωτικούς και στελέχη υπηρεσιών πληροφοριών, οι οποίοι εμφανίζονται ανώνυμα. Οι σκηνοθέτες είχαν προηγουμένως δημοσιεύσει μέρος των ερευνών τους δημοσιογραφικά, πριν τις μετατρέψουν σε κινηματογραφικό υλικό.
• Ο τίτλος NAZA προέρχεται από στρατιωτικό ακρωνύμιο που χρησιμοποιείται, σύμφωνα με την ταινία, για την εκτίμηση του αριθμού των αμάχων που αναμένεται να σκοτωθούν σε μια αεροπορική επίθεση. Η ίδια η παραγωγή επέλεξε να κρατήσει το ακρωνύμιο ως τίτλο αντί να το μεταφράσει ή να το εξηγήσει.
• Στην παραγωγή συμμετέχει ο Jonathan Glazer ως εκτελεστής παραγωγής.
• Το NAZA ήταν το μοναδικό ντοκιμαντέρ που επιλέχθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του 83ου φεστιβάλ Βενετίας. Στην παγκόσμια πρεμιέρα του, στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, δέχτηκε χειροκρότημα διάρκειας περίπου 24,5 λεπτών, το μεγαλύτερο στην ιστορία του φεστιβάλ.
• Η παραγωγή βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης αμέσως μετά τη Βενετία. Ισραηλινοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι κατηγόρησαν δημόσια τους δημιουργούς για «προδοσία», ενώ διατυπώθηκαν ακόμη και απειλές για αφαίρεση της ισραηλινής υπηκοότητάς τους. Οι αντιδράσεις αυτές οδήγησαν σε αυξημένα μέτρα ασφαλείας στις επόμενες δημόσιες προβολές.
• Την εβδομάδα που ακολούθησε την πρεμιέρα της ταινίας, πάνω από χίλιοι ισραηλινοί σκηνοθέτες υπέγραψαν μια αίτηση υποστήριξης των Abraham και Szor, ως απάντηση σε μια «άνευ προηγουμένου εκστρατεία υποκίνησης και υποκίνησης» εναντίον των σκηνοθετών. Η αίτηση ανέφερε ότι «ο κεντρικός ρόλος της τέχνης και της δημοσιογραφίας είναι να αντικατοπτρίζουν την κοινωνία στην οποία υπάρχουν». Μεταξύ των υπογραφόντων ήταν αρκετοί από τους πιο εξέχοντες σκηνοθέτες του Ισραήλ, μεταξύ των οποίων οι Ari Folman, Shlomi Elkabetz, Ran Tal και Michal Aviad. Την ίδια επίσης εβδομάδα, πάνω από 40 ισραηλινές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ισότητας και ειρήνης δημοσίευσαν επίσης μια κοινή δήλωση υποστήριξης των σκηνοθετών. Τέλος, η Διεθνής Ένωση Ντοκιμαντέρ δημοσίευσε μια επιστολή στον ιστότοπό της, καλώντας την ισραηλινή κυβέρνηση «να αποσύρει τις απειλές της εναντίον των δύο κινηματογραφιστών», καθώς και ζητώντας «να τερματιστεί η δημόσια εκστρατεία εκφοβισμού εναντίον τους».
• Αφού έκλεισε διανομή σε 56 χώρες, η παραγωγή ακολούθησε ένα ασυνήθιστο μοντέλο κυκλοφορίας: πρώτα διεθνής κινηματογραφική διανομή και στη συνέχεια δωρεάν παγκόσμια διαδικτυακή προβολή μέσω της ιστοσελίδας του, από τα τέλη Νοεμβρίου 2026.