Ντε Γκωλ: Προς την Ελευθερία

Το 1943, στην κρίσιμη Διάσκεψη της Καζαμπλάνκας ο Ντε Γκωλ έρχεται αντιμέτωπος με σκληρές διπλωματικές πιέσεις, καθώς καλείται να υπερασπιστεί την πλήρη ανεξαρτησία και κυριαρχία της Γαλλίας απέναντι στα μεταπολεμικά σχέδια των Συμμάχων, αντιμετωπίζοντας τόσο την καχυποψία του αμερικανού προέδρου Ρούσβελτ όσο και τον ανταγωνισμό του γάλλου αντιπάλου του, στρατηγού Ανρί Ζιρό.

Σκηνοθεσία:

Antonin Baudry

Κύριοι Ρόλοι:

Simon Abkarian … Charles de Gaulle

Niels Schneider … Philippe Leclerc de Hauteclocque

Thierry Lhermitte … Henri Giraud

Karim Leklou … Blazej

Anamaria Vartolomei … Livia

Simon Russell Beale … Winston Churchill

Kacey Mottet Klein … Geoffroy Chodron de Courcel

Campbell Scott … Franklin D. Roosevelt

Tom Mison … Anthony Eden

Loic Corbery … Rene Pleven

Stephane Varupenne … Georges Bidault

Anthony Calf … Edward Spears

Noemie Schmidt … Susan Travers

Felix Kysyl … Jean Moulin/Rex

Gregoire Colin … Georges Thierry d’Argenlieu

Stephen Campbell Moore … Harold Macmillan

Daniel Betts … Dwight D. Eisenhower

Pip Torrens … Bernard Montgomery

Benoit Magimel … Marie-Pierre Koenig

Trevor White … Harry Hopkins

Matt Rippy … Frank McSherry

Florian Lesieur … Fernand Bonnier de La Chapelle

Vincent Nemeth … Peyrouton

Andrew Havill … στρατηγός Dill

Jerome Keen … Joseph Laniel

Alice de Lencquesaing … Suzanne Torres

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Antonin Baudry, Berenice Vila

Παραγωγή: Axelle Boucai, Ardavan Safaee, Jerome Seydoux

Μουσική: Theo Cascio

Φωτογραφία: Giora Bejach, Pierre Cottereau

Μοντάζ: Rehman Nizar Ali

Σκηνικά: Benoit Barouh, Christophe Couzon

Κοστούμια: Laurence Chalou

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: La Bataille De Gaulle: J’Ecris ton Nom
• Ελληνικός Τίτλος: Ντε Γκωλ: Προς την Ελευθερία
• Διεθνής Τίτλος: De Gaulle: Liberte

Άμεσοι Σύνδεσμοι

• Ντε Γκωλ (2020)
• Ντε Γκωλ: Η Ώρα της Αντίστασης (2026)

Σεναριακή Πηγή

• Βιβλίο: A Certain Idea of France: The Life of Charles De Gaulle του Julian T. Jackson.

Παραλειπόμενα

• Ο Antonin Baudry χρειάστηκε περίπου 6,5 χρόνια δουλειάς για το εγχείρημα, από τη συγγραφή και την προετοιμασία μέχρι το μοντάζ και το τελικό post-production. Για την έρευνα οι σεναριογράφοι μελέτησαν περισσότερα από 150 ιστορικά βιβλία.
• Τα δύο φιλμ γυρίστηκαν ως ένα ενιαίο κινηματογραφικό εγχείρημα, με συνολικά περίπου 150 ημέρες γυρισμάτων, από τα μέσα Ιουλίου 2023 έως τα τέλη Ιουλίου 2024. Η επιλογή να σχεδιαστούν εξαρχής δύο ταινίες δημιούργησε παραγωγικές δυσκολίες που, σύμφωνα με την παραγωγό Axelle Boucai, απαιτούσαν να επινοηθούν νέες διαδικασίες σε γύρισμα και post-production.
• Το δεύτερο μέρος έχει υπότιτλο “J’écris ton nom” από το περίφημο ποίημα «Liberte» του Paul Eluard, γραμμένο το 1942. Στις αγγλόφωνες εκδόσεις της ταινίας προτιμήθηκε ο τίτλος του ποιήματος.
• Ο Antonin Baudry παρομοιάζει τον Σαρλ Ντε Γκωλ με τον Δον Κιχώτη, θεωρώντας ότι υπάρχει κοινό στοιχείο στον τρόπο με τον οποίο ένας φαινομενικά μόνος άνθρωπος επιμένει σε ένα ιδανικό που οι γύρω του θεωρούν παράλογο. Από αυτή την αναλογία προέκυψε και η ιδέα του δίπτυχου, σε αντιστοιχία με τους δύο τόμους του έργου του Cervantes, ενώ ο υπότιτλος “L’Age de Fer” παραπέμπει επίσης στον Δον Κιχώτη.
• Ο Simon Abkarian χρειάζονταν περίπου 1 ώρα και 40 λεπτά μακιγιάζ κάθε μέρα για να μεταμορφωθεί σε Ντε Γκωλ: του ξύριζαν μέρος του μετώπου, του έβγαζαν τα φρύδια, κολλούσαν τα βλέφαρα και χρησιμοποιούσαν προσθετικά για να μεγαλώσουν και να απομακρύνουν τα αυτιά του. Η μύτη όμως παρέμεινε η δική του. Ο ηθοποιός επίσης είναι αισθητά κοντύτερος από τον πραγματικό Ντε Γκωλ -1,84 μ. έναντι 1,96 μ.-, γι’ αυτό χρησιμοποιήθηκαν και τακούνια/τακουνάκια ώστε να προσεγγιστεί η χαρακτηριστική σωματική παρουσία του στρατηγού.
• Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σε Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Μαρόκο, ενώ σημαντικό κομμάτι της γαλλικής κινηματογράφησης έγινε στη Λυών και την ευρύτερη περιοχή της, στο Παρίσι και στην περιοχή του Παρισιού, καθώς και σε άλλες τοποθεσίες.
• Το συνολικό μπάτζετ υπολογίζεται περίπου στα 74 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που το κατατάσσει ανάμεσα στις ακριβότερες γαλλικές κινηματογραφικές παραγωγές όλων των εποχών. Η παραγωγή αξιοποίησε, μεταξύ άλλων, γαλλική, βελγική, καναδική και μαροκινή χρηματοδότηση και φορολογικά κίνητρα.