Η Δική της Κόλαση

Σε μια φουτουριστική μητρόπολη βουτηγμένη στο νέον αναδύονται δύο βασικές ιστορίες. Η πρώτη ακολουθεί τον Private K, έναν αμερικανό στρατιώτη που κυριευμένος από την απόγνωση ψάχνει τη μικρή του κόρη, πεπεισμένος πως βρίσκεται παγιδευμένη στην κόλαση. Η δεύτερη επικεντρώνεται στην Ελ, μια νεαρή ανερχόμενη σταρ που καταρρέει υπό το βάρος μιας βαθιάς προδοσίας: ο πατέρας της, ο πανίσχυρος Τζόνι Θάντερς, πρόκειται να παντρευτεί τη μυστηριώδη Ντομινίκ -την πρώην κολλητή της φίλη.

Σκηνοθεσία:

Nicolas Winding Refn

Κύριοι Ρόλοι:

Sophie Thatcher … Elle Thunders

Charles Melton … Private K

Havana Rose Liu … Dominique

Dougray Scott … Johnny Thunders

Kristine Froseth … Hunter

Shioli Kutsuna … Κα T

Aoi Yamada … Κα S

Diego Calva … Nico

Hidetoshi Nishijima … Hayashi

Parker Sawyers … Terry

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Esti Giordani, Nicolas Winding Refn

Στόρι: Nicolas Winding Refn

Παραγωγή: Nicolas Winding Refn

Μουσική: Pino Donaggio

Φωτογραφία: Magnus Nordenhof Jonck

Μοντάζ: Matthew Newman

Σκηνικά: Gitte Malling

Κοστούμια: Ariane Daurat

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Her Private Hell
• Ελληνικός Τίτλος: Η Δική της Κόλαση

Παραλειπόμενα

• Επιστροφή του Nicolas Winding Refn στον κινηματογράφο μετά από 10 χρόνια. Είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του μετά το The Neon Demon (2016), αφού στο μεταξύ ασχολήθηκε κυρίως με τις σειρές Too Old to Die Young και Copenhagen Cowboy.
• Η ιδέα γεννήθηκε μέσα από μια εμπειρία κοντά στον θάνατο. Ο Refn αποκάλυψε ότι συνέλαβε την ταινία μετά από σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια και επέμβαση που του έσωσε τη ζωή, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι η ιδέα ήρθε όταν «πέθανε και επέστρεψε στη ζωή».
• Η παραγωγή βασίστηκε εν μέρει στον αυτοσχεδιασμό. Η Sophie Thatcher και η Kristine Froseth ανέφεραν ότι τα γυρίσματα έμοιαζαν περισσότερο με performance-art παρά με συμβατική κινηματογραφική παραγωγή, με τον Refn να ενθαρρύνει τους ηθοποιούς να πειραματίζονται.
• Τα γυρίσματα μοιράστηκαν ανάμεσα στο Τόκυο και σε στούντιο της Κοπεγχάγης.
• Δεν πρόκειται για ριμέικ του ομότιτλου βρετανικού exploitation φιλμ του 1968 από τον Norman J. Warren, αλλά φόρος τιμής σε αυτό.
• Στην εκτός συναγωνισμού πρεμιέρα του φεστιβάλ Καννών, η προβολή ολοκληρώθηκε με περίπου 12 λεπτά όρθιου χειροκροτήματος. Παρ’ όλα αυτά, οι κριτικές ήταν ως μέσος όρος αποκαρδιωτικές.

Μουσικά Παραλειπόμενα

• Ο Pino Donaggio επέστρεψε στον χώρο του τρόμου. Ο ιταλός συνθέτης έγινε γνωστός μέσα από τις συνεργασίες του με τους Brian De Palma και Dario Argento, με την επιλογή του να ενισχύει τις giallo επιρροές της ταινίας.