Ο Φαντομάς

Μετά από μια παράτολμη ληστεία κοσμημάτων με την υπογραφή του “Φαντομά”, ο αστυνόμος Ζιβ ισχυρίζεται στα κανάλια ότι ο Φαντομάς δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο αλλά προϊόν φαντασίας, και γι’ αυτό δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Θέλοντας να αποσπάσει το δημόσιο ενδιαφέρον, ο δημοσιογράφος Φαντόρ δημοσιεύει μια ψευδή συνέντευξη του κακοποιού.

Σκηνοθεσία:

Andre Hunebelle

Κύριοι Ρόλοι:

Jean Marais … Fantomas/Jerome Fandor/Geoffrey Shelton/δεσμοφύλακας

Louis de Funes … αστυνομικός επίτροπος Paul Juve

Mylene Demongeot … Helene Gurn

Jacques Dynam … επιθεωρητής Michel Bertrand

Robert Dalban … εκδότης

Marie-Helene Arnaud … λαίδη Maud Beltham

Andree Tainsy … αμπιγιέζ

Henri Attal … σωματοφύλακας

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jean Halain, Pierre Foucaud

Παραγωγή: Luciano Ercoli, Cyril Grize, Alberto Pugliese

Μουσική: Michel Magne

Φωτογραφία: Marcel Grignon

Μοντάζ: Jean Feyte

Σκηνικά: Paul-Louis Boutie

Κοστούμια: Mireille Leydet

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Fantomas
• Ελληνικός Τίτλος: Ο Φαντομάς
• Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Φαντομάς

Άμεσοι Σύνδεσμοι

• Η Επιστροφή του Φαντομά (1965)
• Ο Φαντομάς Εναντίον της Σκότλαντ Γιαρντ (1967)

Σεναριακή Πηγή

• Σειρά μυθιστορημάτων: Fantomas των Pierre Souvestre, Marcel Allain.

Παραλειπόμενα

• Βασίζεται στους χαρακτήρες της κλασικής σειράς μυθιστορημάτων με ήρωα τον Φαντομά, γραμμένη από τους Marcel Allain (1885-1969) και Pierre Souvestre (1874-1914). Τα 32 συνολικά βιβλία αποτελούν κλειδί στη γαλλική αστυνομική μυθοπλασία, ενώ ο πρωτοπόρος γάλλος κινηματογραφιστής Louis Feuillade τα είχε διασκευάσει ως κινηματογραφικό σίριαλ σε πέντε μέρη (1913-14). Μέχρι να βγει και η παρούσα ταινία του 1964, υπήρξαν ακόμα 4 ταινίες δίχως κάποια επιτυχία, ανάμεσα στο 1931 και το 1949.
• Πρόκειται για τη γαλλική απάντηση στο φαινόμενο Τζέιμς Μποντ που μόλις είχε εκκινήσει. Με τη σειράς της η ταινία έγινε μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη, τη Σοβιετική Ένωση και την Ιαπωνία, αλλά ακόμα και στις ΗΠΑ κατάφερε να βρει διαχρονικά φαν.
• Σε όλες τις εμφανίσεις του Φαντομά με μάσκα, η φωνή που ακούμε είναι του ηθοποιού Raymond Pellegrin.
• Ο Bourvil ήταν ο αρχικός Ζιβ, αλλά αποχώρησε λίγο πριν την έναρξη γυρισμάτων.
• Ο Jean Marais έκανε μόνος του σχεδόν όλες τις επικίνδυνες σκηνές, αν και υπήρχε διαθέσιμος ο πρωταθλητής μοτοκρός Remy Julienne.
• Ζηλεύοντας τον συμπρωταγωνιστή του, ο Louis de Funes εκτέλεσε μόνος του δύο κασκάντες, με αποτέλεσμα στη δεύτερη να τραυματιστεί άσχημα, αφού υπέστη παράλυση των μυών του ώμου. Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια για να αποκατασταθεί στο 100% η υγεία του.
• Ενώ εδώ ο διάσημος ήταν ο Jean Marais, ο Louis de Funes ήταν που κέρδισε τις εντυπώσεις. Μέσα στην ίδια χρονιά, ο de Funes εμφανίστηκε και στον Χωροφύλακα του Σαιν-Τροπέ, που η εξίσου μεγάλη του επιτυχία τον καθιέρωσε ως βασιλιά των γαλλικών ταμείων.
• Ο Marcel Allain, ο ένας από τους δύο συγγραφείς του Φαντομά, είχε μηνύσει την Gaumont για την ηθική και εμπορική ζημιά που θα προκαλούσαν οι 3 ταινίες στο λογοτεχνικό του έργο. Και πράγματι, το 1969 το γαλλικό δικαστήριο αποφάνθηκε υπέρ του, παραδεχόμενο πως από σκοτεινός ήρωας είχε γίνει αντικείμενο φάρσας, με αποτέλεσμα ο συγγραφέας να αποζημιωθεί με το 3% των συνολικών εισπράξεων της τριλογίας. Ήταν όμως και η χρονιά που ο Allain έφυγε από τη ζωή.
• Ήταν η πιο εμπορική ταινία στη Γαλλία για τη χρονιά της, κόβοντας 4.492.419 εισιτήρια. Στη Σοβιετική Ένωση αναφέρθηκε ότι την είδαν περίπου 60 εκατομμύρια θεατές.
• Το 2002 είχε ανακοινωθεί η αναβίωση του Φαντομά επί οθόνης, με τους Jean Reno και Jose Garcia στους δύο κεντρικούς ρόλους, και με τον Christophe Gans στη σκηνοθεσία. Παρόλα αυτά, το σχέδιο δεν προχώρησε ποτέ.