Παγωμένες Ψυχές

Ο Πολ είναι ηθοποιός και προετοιμάζεται για το θεατρικό έργο του Τσέχωφ «Θείος Βάνιας» στο Μπρόντγουεϊ. Ο ίδιος, ωστόσο, νιώθει ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του ρόλου του. Με την παρότρυνση του ατζέντη του, απευθύνεται σε ένα ειδικό γραφείο, όπου μπορεί να… αποθηκεύσει την ψυχή του για δύο εβδομάδες και να την ανταλλάξει με την ψυχή ενός ρώσου ποιητή. Σύντομα όμως θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, που δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί…

Σκηνοθεσία:

Sophie Barthes

Κύριοι Ρόλοι:

Paul Giamatti … Paul Giamatti

David Strathairn … Δρ Flintstein

Emily Watson … Claire Giamatti

Dina Korzun … Nina

Katheryn Winnick … Sveta

Lauren Ambrose … Stephanie

Michael Stuhlbarg … σύμβουλος επενδυτών

Michael Tucker … θεατρικός σκηνοθέτης

Armand Schultz … Astrov

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Sophie Barthes

Παραγωγή: Daniel Carey, Elizabeth Giamatti, Paul Mezey, Andrij Parekh, Jeremy Kipp Walker

Μουσική: Dickon Hinchliffe

Φωτογραφία: Andrij Parekh

Μοντάζ: Andrew Mondshein

Σκηνικά: Beth Mickle

Κοστούμια: Erin Benach

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Cold Souls
• Ελληνικός Τίτλος: Παγωμένες Ψυχές

Κύριες Διακρίσεις

• Βραβείο αντρικής ερμηνείας (Paul Giamatti) στο φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι.

Παραλειπόμενα

• Η ταινία αποτελεί το κινηματογραφικό ντεμπούτο μεγάλου μήκους της Sophie Barthes. Το σενάριο το είχε προηγουμένως αναπτύξει στο Sundance Directors Lab το 2007.
• Η ιδέα για το στόρι γεννήθηκε από ένα όνειρο της Barthes το 2005: σε ένα φουτουριστικό ιατρείο, οι ασθενείς παρέδιδαν τις ψυχές τους σε κουτιά. Στο όνειρο εμφανιζόταν και ο Woody Allen, του οποίου η ψυχή αποδεικνυόταν ότι είχε το μέγεθος ενός ρεβιθιού.
• Η Barthes αρχικά έγραψε το σενάριο έχοντας τον Woody Allen στο μυαλό της για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Αφού όμως παρακολούθησε το American Splendor, αποφάσισε ότι ο Paul Giamatti ταίριαζε περισσότερο στην ιδέα και ξαναδούλεψε το σενάριο ειδικά γι’ αυτόν.
• Η Barthes είχε γράψει τον ρόλο με το πραγματικό όνομα του Giamatti, και είχε ενσωματώσει ακόμη περισσότερες αναφορές στην προηγούμενη καριέρα του ηθοποιού, μεταξύ άλλων στα Πλαγίως και American Splendor. Ο ίδιος όμως θεώρησε ότι το αποτέλεσμα γινόταν υπερβολικά προσωπικό και την έπεισε να απομακρυνθεί από αυτά, ώστε ο κινηματογραφικός Paul να είναι μια φανταστική εκδοχή του.
• Η περίφημη μηχανή αφαίρεσης ψυχών ήταν πραγματικό σκηνικό αντικείμενο και όχι ψηφιακό εφέ. Ο καλλιτέχνης Eric Lahey την κατασκεύασε στο γκαράζ του στο Πόρτλαντ μαζί με τον αδελφό του -χρειάστηκαν πάνω από 40 ημέρες για την κατασκευή της και στη συνέχεια τη μετέφεραν οδικώς μέχρι τη Νέα Υόρκη.
• Η επιλογή του χειροποίητου, «φτωχού» sci-fi ήταν συνειδητή. Η Barthes ήθελε ο κόσμος του φιλμ να μοιάζει σαν κάτι που θα μπορούσε να υπάρχει ήδη στη Νέα Υόρκη, χωρίς εντυπωσιακά εφέ ή φουτουριστικά σκηνικά. Ως αισθητική αναφορά ανέφερε το Άλφαβιλ του Jean-Luc Godard.
• Περίπου το 25% της ταινίας γυρίστηκε στην Αγία Πετρούπολη, με τη ρωσική Globus Films να αναλαμβάνει τοπικά την παραγωγή. Η Barthes ανέφερε ότι παρά τις προειδοποιήσεις για προβλήματα και διαφθορά, τα γυρίσματα στη Ρωσία κύλησαν απρόσμενα ομαλά. Παραδόξως, μάλιστα, σύμφωνα με τη δημιουργό στη Νέα Υόρκη έκανε περισσότερο κρύο απ’ ό,τι στην Αγία Πετρούπολη κατά τη διάρκεια των αντίστοιχων γυρισμάτων.
• Το σενάριο συνδυάζει επιρροές από τον Carl Gustav Jung και το Modern Man in Search of a Soul με λογοτεχνικά μοτίβα από τον Goethe, τον Nikolai Gogol, τον Maurice Renard και το παραμύθι Η Πριγκίπισσα και το Ρεβίθι του Hans Christian Andersen.
• Ο Paul Giamatti είχε ήδη δεχθεί αρκετές προτάσεις να παίξει τον Θείο Βάνια πριν από την ταινία, αλλά τις είχε απορρίψει επειδή θεωρούσε ότι ο ρόλος έμοιαζε υπερβολικά με χαρακτήρες που είχε ήδη υποδυθεί. Η επιλογή του συγκεκριμένου έργου μέσα στο φιλμ λειτουργεί έτσι και ως ειρωνικό σχόλιο πάνω στην καριέρα του.