Έχοντας μόλις χάσει από την υπηρεσία του, την MI-6, τον τίτλο του 00 και συνεπώς την άδεια να σκοτώνει, ο Τζέιμς Μποντ βρίσκεται αντιμέτωπος με την παρθενική δύσκολη αποστολή της καριέρας του. Πρώτος του αντίπαλος ο υποχθόνιος Λε Σιφρ, ένας αδίστακτος κακοποιός που εκμεταλλευόμενος ποσά που έχει κατά καιρούς δανειστεί από πανίσχυρα στελέχη του υποκόσμου, τα επενδύει στο πόκερ και την πράσινη τσόχα. Ατυχώς για εκείνον, ο τζόγος τον έχει οδηγήσει ένα σκαλοπάτι πριν την καταστροφή, με μοναδική του ελπίδα για να συνέλθει να αποτελεί η επόμενη συνάντηση των ζάπλουτων τζογαδόρων στο υπερπολυτελές καζίνο του Μαυροβουνίου. Εκεί που θα πάρει μέρος και ο 007, θέλοντας να τον εξοντώσει οικονομικά και να ξεσκεπάσει τη μαφία που κρύβεται πίσω του.

Σκηνοθεσία:

Martin Campbell

Κύριοι Ρόλοι:

Daniel Craig … James Bond

Eva Green … Vesper Lynd

Mads Mikkelsen … Le Chiffre

Judi Dench … M

Jeffrey Wright … Felix Leiter

Giancarlo Giannini … Rene Mathis

Simon Abkarian … Alex Dimitrios

Caterina Murino … Solange Dimitrios

Ivana Milicevic … Valenka

Isaach De Bankole … Steven Obanno

Jesper Christensen … Κος White

Sebastien Foucan … Mollaka

Tobias Menzies … Villiers

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Neal Purvis, Robert Wade, Paul Haggis

Παραγωγή: Barbara Broccoli, Michael G. Wilson

Μουσική: David Arnold

Φωτογραφία: Phil Meheux

Μοντάζ: Stuart Baird

Σκηνικά: Peter Lamont

Κοστούμια: Lindy Hemming

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Casino Royale

Ελληνικός Τίτλος: Casino Royale

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Εναντίον Δόκτωρ Νο (1962)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Από τη Ρωσία με Αγάπη (1963)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007 Εναντίον Χρυσοδάκτυλου (1964)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Επιχείρηση Κεραυνός (1965)

Τζέιμς Μποντ 007: Καζινό Ρουαγιάλ (1966)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Ζεις Μονάχα Δυο Φορές (1967)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Στην Υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητας(1969)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Τα Διαμάντια Είναι Παντοτινά (1971)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Ζήσε κι Άσε τους Άλλους να Πεθάνουν (1973)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Πιστόλι (1974)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Η Κατάσκοπος που με Αγάπησε (1977)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Επιχείρηση Μουνρέικερ (1979)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Για τα Μάτια σου Μόνο (1981)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Επιχείρηση Οκτάπουσι (1983)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Ποτέ Μην Ξαναπείς Ποτέ (1983)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Επιχείρηση Κινούμενος Στόχος (1985)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Με το Δάκτυλο στη Σκανδάλη (1987)

Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007: Προσωπική Εκδίκηση (1989)

Επιχείρηση Χρυσά Μάτια (1995)

Το Αύριο Ποτέ Δεν Πεθαίνει (1997)

Ο Κόσμος Δεν Είναι Αρκετός (1999)

Πέθανε μια Άλλη Μέρα (2002)

Quantum of Solace (2008)

Skyfall (2012)

Spectre (2015)

No Time to Die (2020)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Casino Royale του Ian Fleming.

Κύριες Διακρίσεις

  • Βραβείο Bafta ήχου. Υποψήφιο για καλύτερη βρετανική ταινία, πρώτο αντρικό ρόλο (Daniel Craig), σενάριο, μουσική, φωτογραφία, μοντάζ, σκηνικά και ειδικά εφέ.

Παραλειπόμενα

  • Δεύτερη διασκευή του ίδιου βιβλίου στο σινεμά, αλλά η πρώτη, το 1966, ήταν παρωδία και εκτός σειράς. Πρόκειται για το Τζέιμς Μποντ 007: Καζινό Ρουαγιάλ, όπου τον Μποντ τον παίζει βασικά ο David Niven, κι έπειτα το… μισό καστ. Είχε όμως αποτελέσει και την πηγή ενός τηλεοπτικού επεισοδίου της σειράς-ανθολογίας Climax! το 1954, που ήταν στην ουσία και η πρώτη εμφάνιση του Τζέιμς Μποντ επί οθόνης. Εκεί τον 007 τον ενσάρκωνε ο Barry Nelson. Η Eon Productions κέρδισε τα δικαιώματα του συγκεκριμένου βιβλίου από την περιουσία της Sony Pictures Entertainment (λόγω της παλιάς διασκευής, άνηκαν σε αυτήν), ανταλλάσσοντας τα με αυτά του Spider-Man το 1999. Ήταν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να πάρουν τη μυθολογία του 007 από την αρχή.
  • Ο Quentin Tarantino είχε εκφράσει τη θέληση του να το αναλάβει, αλλά η Eon δεν ενδιαφέρονταν. Όπως ο ίδιος είχε πει, είχε εργαστεί στο παρασκήνιο με την οικογένεια Fleming, και υποστήριζε ότι για αυτό οι παραγωγοί αποφάσισαν να κάνουν το συγκεκριμένο κεφάλαιο. Επίσης, θα το τοποθετούσε στη δεκαετία του 1960, αλλά ήθελε μονάχα τον Pierce Brosnan ως Μποντ.
  • Η εταιρία παραγωγής πίστευε ότι τα CGI εφέ δεν είχα κάνει τόσο καλό στη σειρά, και αποφάσισε να επιστρέψει στις παραδοσιακές κασκάντες. Για να διατηρεί και ο ρεαλισμός έντονος, είπαν στους σεναριογράφους να μείνουν όσο το δυνατόν πιστότεροι στο αρχικό κείμενο, με τη σκοτεινή απόχρωση που επιθυμούσε ο Fleming τόσο για την πλοκή, όσο και τον χαρακτήρα του Μποντ.
  • Το συμβόλαιο τεσσάρων ταινιών του Pierce Brosnan είχε λήξει, και ο βρετανός ηθοποιός αντιλαμβάνονταν ότι πατώντας πια τα 50 θα έκανε την ίδια αρνητική εντύπωση με τον Roger Moore, που τον ερμήνευε ως τα 58 του. Έτσι, ξεκίνησε η αναζήτηση για κάποιον νεότερο, με τον παραγωγό Michael G. Wilson να υποστηρίζει ότι υπήρχαν 200 υποψήφιοι! Από οντισιόν πέρασε πρώτος ο κροάτης Goran Visnjic, αλλά δεν κατάφερνε να πιάσει την εγγλέζικη προφορά. Μετά ήθελαν να δοκιμάσουν τον νεοζηλανδό Karl Urban, αλλά είχε άλλες υποχρεώσεις. Εντέλει, η πιο δυνατή υποψηφιότητα ήταν αυτή του Henry Cavill, αλλά κι αυτός στα 22 του ήταν πολύ νέος ακόμα. Τον ρόλο τότε τον πρότειναν στον Craig και εκείνος τον απέρριψε επειδή δεν έβρισκε κενό χρόνο. Τον Μάιο του 2005, όμως, οι παραγωγοί διασφάλισαν στον Craig ότι ο ρόλος ήταν δικός του αν έλεγε το ναι, ενώ ο Matthew Vaughn είπε σε δημοσιογράφους ότι του είχαν προτείνει να το σκηνοθετήσει. Έναν χρόνο μετά, και πάλι ο ηθοποιός απέρριψε την ιδέα να παίξει, αυτή τη φορά επειδή ο ρόλος είχε μπει σε ένα καλούπι που δεν του ταίριαζε. Όταν όμως διάβασε το σενάριο, άλλαξε άποψη. Έτσι, στις 14 Οκτωβρίου του 2005, Eon Productions, Sony Pictures Entertainment και MGM ανακοίνωσαν επίσημα τον έκτο στη σειρά Τζέιμς Μποντ.
  • Για τον ρόλο του κοριτσιού του Μποντ, της Βέσπερ Λιντ, “παρέλασαν” τα ονόματα των: Angelina Jolie, Charlize Theron, Cecile de France και Audrey Tautou.
  • Η ταινία δέχτηκε περικοπές για την προβολής της σε αρκετές χώρες, μεταξύ αυτών και στη Βρετανία.
  • Τα ταμεία και οι κριτικές δικαίωσαν αυτό το άτυπο reboot της σειράς, με κέρδη που έφτασαν τα 600 εκατομμύρια δολάρια, έναντι κόστους των 150.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Το τραγούδι της ταινίας, το You Know My Name με τον Chris Cornell (πρώην τραγουδιστής των Soundgarden), δεν συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ, αλλά βγήκε σε σινγκλ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 5/1/2007

Χωρίς καμία υπερβολή, μία από τις καλύτερες ταινίες Μποντ όλων των εποχών! Ξεχάστε όσα ξέρατε για τον ήρωα του Ίαν Φλέμινγκ από τις 20 προηγούμενες ταινίες, και καλωσορίστε έναν ευαίσθητο όσο και σκληρόπετσο, σκοτεινό ήρωα, που τσαλακώνεται, ματώνει και πίνει το Μαρτίνι του όπως να ‘ναι. Δράση καταλύτης, αγωνία στο έπακρο, νέα αντίληψη σκηνοθεσίας-δράσης και ένας Ντάνιελ Κρεγκ σε άμεση σύγκριση μονάχα με τον Σον Κόνερι. Καθόλου τυχαία η ταινία ανανέωσε γενικώς το ενδιαφέρον για τον 007, μετά το τέλμα που είχε περιέλθει, και μόνο οι παραγωγοί δεν το έβλεπαν, μια και συνέχιζε να κόβει εισιτήρια. Είναι και τόσο μοντέρνα που φέρνει νέο κύμα φαν, το νεανικό κοινό, δίπλα σε έναν ήρωα που μοιάζει να αναγεννιέται από τις στάχτες του. Η υπόθεση, δηλαδή ο Μποντ ακόμη δόκιμος κατάσκοπος, μη σαν ξενίσει και δεν γίνεται μονάχα για λόγους ανανέωσης του ήρωα. Γίνεται όμως “μαλακά”, δηλαδή δεν σε πηγαίνει στην ουσία στο μηδέν, παρότι αυτό υπονοείται από την πλοκή.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

23 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.