Κάποτε τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα επάνω του, κι ο ίδιος ήταν ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους ηθοποιούς του Χόλιγουντ. Τώρα μεγαλώνει, κι ο φόβος της αποτυχίας έχει οδηγήσει την καριέρα του σε αδιέξοδο. Έτσι, αποφασίζει να λάβει μέρος σε μια ανεξάρτητη κινηματογραφική παραγωγή. Ενώ κάνει έρευνα για τον ρόλο του, συναντά την αισθησιακή κι ασυμβίβαστη Σκάρλετ, υπάλληλο σούπερ-μάρκετ. Οι δυο τους ξεκινούν μια αναζήτηση στους δρόμους του Λος Άντζελες, όπου οι απρόβλεπτες καταστάσεις, οι τυχαίες συναντήσεις και οι μεταξύ τους εξομολογήσεις τούς αλλάζουν τη ζωή μ’ έναν τρόπο που και οι δυο δεν είχαν ποτέ φανταστεί.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Morgan Freeman … Morgan Freeman
Paz Vega … Scarlet
Kumar Pallana … Lee
Jonah Hill … Packy
Anne Dudek … Lorraine
Bobby Cannavale … Bobby
Danny DeVito … Big D
Rhea Perlman … Mrs. D
Jim Parsons … ρεσεψιονίστ
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Brad Silberling
Παραγωγή: Julie Lynn, Lori McCreary, Brad Silberling
Μουσική: Antonio Pinto
Φωτογραφία: Φαίδων Παπαμιχαήλ
Μοντάζ: Michael Kahn
Σκηνικά: Denise Pizzini
Κοστούμια: Isis Mussenden
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: 10 Items or Less
- Ελληνικός Τίτλος: Τυχερή Συνάντηση
Παραλειπόμενα
- Γυρίστηκε μέσα σε 15 ημέρες.
- Η Paz Vega δεν ψεύδεται όταν μέσω του χαρακτήρα της λέει ότι δεν μιλάει καλά αγγλικά. Στην πραγματικότητα, μιλούσε ακόμα χειρότερα κι από ό,τι φαίνεται επί της ταινίας.
- Ο σκηνοθέτης έδωσε στους ηθοποιούς του μεγάλη ελευθερία για αυτοσχεδιασμούς.
- Πρώτη ταινία που ενώ ήταν ακόμα στις αίθουσες κυκλοφόρησε παράλληλα και μέσω του ίντερνετ.
Κριτικός: Σταύρος Γανωτής
Έκδοση Κειμένου: 1/10/2016
Το όνομα του Σίλμπερλινγκ μπορεί να μην σας λέει πολλά, αλλά έχει χρεωθεί ένα κάρο εμπορικές επιτυχίες. Ανάμεσα τους το «Κάσπερ, το Φαντασματάκι», το «Λέμονι Σνίκετ” και το «Η Πόλη των Αγγέλων». Αυτή είναι η λιγότερο «εμπορικότροπη» ταινία του, μοιάζει και σαν ανεξάρτητη, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν συγγενεύει με τις υπόλοιπες. Είναι ιδωμένη μέσα από μια ανάλαφρη ματιά, απαλλαγμένη από κάθε νοηματική, και έχει ως ξεκάθαρο σκοπό τη διασκέδαση (κοινού και… καστ). Στον κωμικό τομέα υπάρχουν κάποιες σκηνές με ιδιαίτερη πλάκα και η ταινία ρέει μέσα σε ένα ειρωνικό κλίμα. Το δράμα βέβαια το χάνει τελείως ο Σίλμπερλινγκ, αποδεικνύοντας τα όρια δημιουργικότητας του. Αξίζει και για τον Μόργκαν Φρίμαν, σε έναν ρόλο κάπως διαφορετικό από ό,τι τον έχουμε συνηθίσει, και για τον αέρα του χαριτωμένου που καταφέρνει να επιβάλει ο σκηνοθέτης. Δείτε το ακόμα και που στις ΗΠΑ δεν το είδε και κανείς…
Βαθμολογία:
Γκαλερι φωτογραφιων
