Μια φιλόδοξη νεαρή Νεοϋορκέζα χωρίς ρομαντικές αυταπάτες επισκέπτεται τη Ρώμη σε ένα ταξίδι-αστραπή. Εκεί μαζεύει προκλητικά μερικά μαγικά κέρματα από ένα “ανόητο” γι’ αυτήν συντριβάνι της αγάπης, με αποτέλεσμα να προσελκύσει αναπάντεχα ένα πλήθος περίεργων μνηστήρων: έναν μεγιστάνα της βιομηχανίας των λουκάνικων, έναν πλανόδιο μάγο, έναν ζωγράφο γεμάτο λατρεία κι ένα μοντέλο με ναρκισσιστικές τάσεις. Όταν όμως γνωρίζει έναν πολύ γοητευτικό ρεπόρτερ που τη φλερτάρει με τον αντίστοιχο ζήλο, πώς μπορεί να καταλάβει αν η δική του αγάπη είναι αληθινή;

Σκηνοθεσία:

Mark Steven Johnson

Κύριοι Ρόλοι:

Kristen Bell … Elizabeth Ann ‘Beth’ Martin

Josh Duhamel … Nick Beamon

Alexis Dziena … Joan Martin

Peggy Lipton … Priscilla Martin

Luca Calvani … Umberto

Jon Heder … Lance

Danny DeVito … Al Russo

Dax Shepard … Gale

Will Arnett … Antonio Donatelo

Anjelica Huston … Celeste

Don Johnson … Κος Martin

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: David Diamond, David Weissman

Παραγωγή: Gary Foster, Mark Steven Johnson, Andrew Panay

Μουσική: Tobias Karlsson, Christopher Young

Φωτογραφία: John Bailey

Μοντάζ: Ryan Folsey, Andrew Marcus

Σκηνικά: Kirk M. Petruccelli

Κοστούμια: Sarah Edwards

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: When in Rome

Ελληνικός Τίτλος: Κάποτε στη Ρώμη

Παραλειπόμενα

  • Παρά τα όσα αναφέρει η ταινία, στην πραγματικότητα θεωρείται προσβολή να κλέψει κάποιος κέρματα από το συντριβάνι της Φοντάνα ντι Τρέβι, όπως φυσικά και από κάθε άλλο αντίστοιχο. Αναλογεί με το να κλέβεις τις ευχές των άλλων.
  • Ο Bill Hader ήταν υποψήφιος για Νικ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 29/4/2010

Παραδόξως, περίμενα ακόμα μια άμεση παραλλαγή του Διακοπές στη Ρώμη και δεν τη βρήκα. Πάλι καλά με αυτό! Οποιαδήποτε, όμως, καλή πρόθεση θα μπορούσα να έχω έναντι της ταινίας, ακυρώνονταν συνεχώς με την παρουσία της Kristen Bell. Οι υποψηφιότητες για να επόμενα Χρυσά Βατόμουρα πρέπει να αυξηθούν σε αριθμό, γιατί έχουν ήδη μαζευτεί πάρα πολλά φιντάνια σε ελάχιστο 2010. Η κοπελίτσα είναι απλά απαράδεκτη. Και σαν οντότητα πρωταγωνίστριας και σαν απόδοση ερμηνείας και σαν έκφραση χιούμορ. Προστέθηκε ήδη στο πάνθεον του «μακριά από μας»!

Προς τιμή της η ταινία προσπαθεί να έχει χιούμορ και παλεύει περισσότερο προς αυτό παρά προς το ρομάντζο, το οποίο είναι και τελείως άκυρο. Όμως, το χιούμορ καταντάει ακόμα και προσβλητικό ως προς την παγωνιά που αποπνέει, κι ένας απόλυτα γελοίος χαρακτήρας, από τον Will Arnett, είναι ο κύριος εκφραστής του. Δεν ξέρω αν επιμένετε να χαρίσετε κάποια ευρώ για να το δείτε, αλλά αν ξανακούσω ιταλό ταξιτζή σε ταινία να λέει ότι η Ρώμη είναι η πρωτεύουσα των ερωτευμένων, θα καταταγώ στις Ερυθρές Ταξιαρχίες…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

8 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.