Ο Μπόμπι Γκριν εργάζεται ως μάνατζερ σε κλαμπ του Μπρούκλιν, στο οποίο η ρωσική μαφία έχει απλώσει τα δίχτυα της. Το μεγάλο του μυστικό, που το μοιράζεται με την αγαπημένη του, Αμάντα, είναι πως ο πατέρας του είναι ο αρχηγός της αστυνομίας και ο αδελφός του ένας από τους πιο επίλεκτους αστυφύλακες. Ενώ στην αρχή θα αρνηθεί να δώσει οποιαδήποτε πληροφορία τού ζητάει η αστυνομία, ο γνωστός του αρχιμαφιόζος Βαντίμ Νεζίνσκι θα απειλήσει τον πατέρα του και τον αδελφό του θανάσιμα.

Σκηνοθεσία:

James Gray

Κύριοι Ρόλοι:

Joaquin Phoenix … Robert ‘Bobby’ Green

Mark Wahlberg … Joseph ‘Joe’ Grusinsky

Eva Mendes … Amada Juarez

Robert Duvall … Albert ‘Burt’ Grusinsky

Antoni Corone … Michael Solo

Moni Moshonov … Marat Buzhayev

Oleg Taktarov … Pavel Lubyarsky

Tony Musante … Jack Shapiro

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: James Gray

Παραγωγή: Marc Butan, Joaquin Phoenix, Mark Wahlberg, Nick Wechsler

Μουσική: Wojciech Kilar

Φωτογραφία: Joaquin Baca-Asay

Μοντάζ: John Axelrad

Σκηνικά: Ford Wheeler

Κοστούμια: Michael Clancy

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: We Own the Night

Ελληνικός Τίτλος: Η Νύχτα Μας Ανήκει

Κύριες Διακρίσεις

  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών.

Παραλειπόμενα

  • Ο Ed Koch, που ήταν δήμαρχος της Νέας Υόρκης την περίοδο που τοποθετείται η πλοκή, κάνει ένα πέρασμα ως ο εαυτός του.
  • Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, η Eva Mendes ζητούσε επίμονα από τον σκηνοθέτη να αλλάξει το όνομα του χαρακτήρα της σε Αμάντα, που ήταν κι αυτό της εκλιπούσας γιαγιάς της που δεν γνώρισε ποτέ.
  • Η παραγωγή άργησε να τελειώσει, μια και ο Gray, φανατικός της Νέας Υόρκης, αρνούνταν να γυριστεί το φιλμ στο Τορόντο, όπου θα ήταν και φτηνότερα.
  • Ο ρόλος του πατέρα άνηκε αρχικά στον Christopher Walken, που όμως έπρεπε να αποχωρίσει για τυπικούς λόγους. Ο Robert Duvall βρέθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 11/11/2007

Ο James Gray είναι ένας ολοκληρωμένος δημιουργός, αφού εκτός από τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει και τα σενάρια του (όλο και πιο σπάνιο στις mainstream ΗΠΑ), αλλά κι ένας άνθρωπος με εμμονές. Και στις τρεις του ταινίες, που διαδραματίζονται στις πιο απόμερες συνοικίες της Νέας Υόρκης, κεντρικό θέμα είναι η μαφία, η οικογένεια και η τραγωδία. Δεν είναι παράλογο να πούμε πως έχει επηρεαστεί άμεσα από τον Coppola και τον Νονό του, αλλά και το ότι έχει μεγάλη επαφή με την αρχαία ελληνική, ή αν προτιμάτε σαιξπηρική, τραγωδία.

Ο βασικός του ήρωας είναι αληθινά κομμένος στα δύο, ανάμεσα στην οικογένεια του, που είναι αστυνομικοί, και στον κόσμο που ζει, που είναι το περιθώριο. Μια τραγική στροφή της μοίρας θα τον κάνει να διαλέξει στρατόπεδα, αλλά κι εκεί ο Gray τού επιφυλάσσει νέο δίλλημα, για το ξεδίπλωμα του νήματος της ιστορίας. Και το σκηνικό της αρχαίας τραγωδίας έχει στηθεί: ο πατέρας αρχηγός της αστυνομίας (βασιλιάς), τα αδέλφια σε αντίθετους δρόμους, και κυρίως το δίλλημα και η ολέθρια κατάληξη.

Σαν γενική εικόνα, η ταινία δεν διαφέρει πουθενά από τις δύο πρώτες ταινίες του Gray. Στα συν έχει δύο πολύ καλές σκηνές δράσης (ειδικά η αναπαράσταση της κλασικής σκηνής με τα αυτοκίνητα από τον Άνθρωπο από τη Γαλλία), αλλά στα πλην έχει το πιο εύκολο, ή αν προτιμάτε, αδύναμο σενάριο από τα τρία. Αυτό που σε κρατά σε συνεχές ενδιαφέρον είναι η μουντή ατμόσφαιρα, οι στιβαρές παρουσίες των ηθοποιών και η επιδεξιότητα του Gray στο να τα αναδύει όλα αυτά. Το σενάριο, από την άλλη, μπορεί να μην έχει εκπλήξεις, είναι όμως στρωτό και κινείται συνεχώς σε μια εξέλιξη. Μια πολύ καλή πρόταση σε όσους αναζητούν ένα δραματικό θρίλερ, που με λίγη προσοχή θα μπορούσε να είναι ακόμα καλύτερο.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.