Επιστροφή στην Εποχή των Δεινοσαύρων
- Timescape
- Timescape: Back to the Dinosaurs
- 2022
- Καναδάς
- Αγγλικά
- Επιστημονικής Φαντασίας, Νεανική, Οικογενειακή, Περιπέτεια, Τέρατα
- 09 Μαΐου 2024
Ο Τζέισον, ένα πανέξυπνο νεαρό αγόρι, ανακαλύπτει ένα μυστηριώδες διαστημόπλοιο που έχει κάνει αναγκαστική προσγείωση σε ένα γειτονικό δάσος. Τον έχει προλάβει για λίγα λεπτά η Λάρα, ένα εξίσου περίεργο κορίτσι, που βάλθηκε κι εκείνη να εξερευνήσει το εξωγήινο σκάφος. Ενώ προσπαθούν να βρουν τρόπο να λειτουργήσουν το σκάφος, τα δυο παιδιά βρίσκονται αναπάντεχα σε ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, και πιο συγκεκριμένα τις τελευταίες μέρες της εποχής των δεινοσαύρων -ναι, το σκάφος είναι στην πραγματικότητα μια χρονομηχανή!
Σκηνοθεσία:
Aristomenis Tsirbas
Κύριοι Ρόλοι:
Sofian Oleniuk … Jason
Lola Rossignol-Arts … Lara
Patricia Summersett … Xev
Aristomenis Tsirbas … MIA (φωνή)
Michel Perron … Glenn
Eric Davis … John
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Aristomenis Tsirbas
Παραγωγή: David-Alexandre Coiteux, Eric Mantion
Μουσική: Mateo Messina
Φωτογραφία: Dop Martin Bouchard
Μοντάζ: Aristomenis Tsirbas
Κοστούμια: Marie-Claude Jalbert
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Timescape
- Ελληνικός Τίτλος: Επιστροφή στην Εποχή των Δεινοσαύρων
- Εναλλακτικός Τίτλος: Timescape: Back to the Dinosaurs
Παραλειπόμενα
- Ο ελληνο-καναδός Aristomenis Tsirbas σκηνοθετεί για πρώτη φορά ταινία με ζωντανούς χαρακτήρες. Αλλά και γενικότερα, επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη από το 2007. Βασική του ασχολία είναι τα βίντεο-κλιπ και τα διαφημιστικά.
- Και στα ελληνικά, με τις φωνές των: Θανάσης Μαυρογιάννης (Τζέισον), Ζωή Πετράκη (Λάρα), Τάσος Νταπαντάς (ΚΕΒ), Μυρτώ Ναούμ (Ξεβ), Κώστας Αποστολίδης (Μπρετ). Σκηνοθετική επιμέλεια: Κώστας Αποστολίδης. Μετάφραση: Πάνυ Ναούμ.
Κριτικός: Πάρις Μνηματίδης
Έκδοση Κειμένου: 9/5/2024
Η επιστημονική φαντασία μπορεί να λειτουργήσει και υπό πλαίσια χαμηλού προϋπολογισμού, με μια ανάλογη ευρηματικότητα κι επίγνωση των δυνατοτήτων. Το πραγματικά τεράστιο πρόβλημα με το φιλμ του Tsirbas είναι ότι περιστρέφεται γύρω από τόσο μεγαλόπνοες συλλήψεις, από δεινόσαυρους μέχρι ταξίδια στον χρόνο, που δεν είναι δυνατόν να απεικονιστούν κινηματογραφικά με πειστικό τρόπο με το ταμείο να είναι μείον. Πέραν και άλλων σοβαρών θεμάτων που προκύπτουν στη συνέχεια, ο θεατής με το «καλημέρα» θα πρέπει να ανεχτεί εφέ που είναι αδιανόητα για ένα επαγγελματικό προϊόν, δεδομένων και των εξελίξεων που έχουν προκύψει στον συγκεκριμένο τομέα τις τελευταίες δεκαετίες. Τα ελάχιστα λεφτά που έχουν πέσει στην παραγωγή φαίνονται και από το γεγονός ότι οι εναλλαγές που γίνονται σε σκηνικά για τη δράση είναι ελάχιστες. Και να ήταν μόνο αυτά…
Η οικογενειακή ταινία έχει επίσης τις παγίδες της. Πολύ εύκολα η αθωότητα μεταμορφώνεται σε αφέλεια και το νόημα σε διδακτισμό. Στην περίπτωση της «Επιστροφής στην Εποχή των Δεινοσαύρων» η βάση είναι μια πλοκή με τόσο πολλά κενά, ευκολίες, αναληθοφάνειες και «κουφά» σημεία που είναι σαν να αντιλαμβάνεται το εκάστοτε παιδί που παρακολουθεί ως καταναλωτή εικόνων με μειωμένες προσδοκίες και αντίληψη. Με τα μηνύματα τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα, από τη στιγμή που στην ουσία τους είναι επιβλαβή για τους δέκτες. Τι υπηρεσία προσφέρει σ’ έναν ανήλικο να δει οπτικοποιημένο το «αρκεί να είσαι θαρραλέος και θα τα καταφέρεις» όταν αυτό δεν συνοδεύεται από μια τοποθέτηση σε ένα ορθολογιστικό πλαίσιο και μεταφράζεται επικίνδυνα ως «απλά δώσε μια μπουνιά σε κάτι που κινείται απειλητικά και αυτό θα φύγει»; Ή μήπως δεν ενισχύει τη μοιρολατρία η εξέλιξη στο φινάλε μιας πολύ κρίσιμης υποπλοκής για το σύνολο; Ειδικά αυτή η τελευταία πινελιά είναι άκρως προβληματική για έναν σεναριακό σκελετό που υποτίθεται ότι ασπάζεται τον επιστημονικό ορθολογισμό μέσω κάποιων διαλόγων που ακούγονται νωρίτερα κατά την εξέλιξη της ιστορίας.
Δυστυχώς δεν υπάρχει απολύτως τίποτα εδώ που να καθιστά το όλο πακέτο άξιο πρότασης. Η όποια ψυχαγωγία είναι τσαπατσούλικη και κακοφτιαγμένη (κάποιοι που γκρινιάζουν για την Disney για τους δικούς τους λόγους μπορεί να αναθεωρήσουν αν αντικρίσουν το συγκεκριμένο θέαμα), δεν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να παρακινήσει το μικρό σε ηλικία κοινό να ανοίξει τα μάτια του σε επίπεδο νοοτροπίας και γνώσεων, και κάπως έτσι τα ογδόντα λεπτά της διάρκειας μοιάζουν να είναι σχεδόν τρεις ώρες. Και κάτι υποσχέσεις για σίκουελ που υπονοούνται σε μια σκηνή κατά τη διάρκεια των τίτλων τέλους, για το καλό όλων θα πρέπει να μείνουν ασχολίαστες…
Βαθμολογία: