Η Μίνα, μια 28χρονη καλλιτέχνιδα, βρίσκεται χαμένη σε ένα αχανές, αχαρτογράφητο δάσος στη δυτική Ιρλανδία. Όταν η Μίνα βρίσκει καταφύγιο, καταλήγει αιχμάλωτη μαζί με τρεις άγνωστους, τους οποίους κάθε νύχτα παρακολουθούν μυστηριώδη πλάσματα. Μπορεί να μην τα βλέπεις, αλλά εκείνα βλέπουν τα πάντα…

Σκηνοθεσία:

Ishana Shyamalan

Κύριοι Ρόλοι:

Dakota Fanning … Mina

Georgina Campbell … Ciara

Olwen Fouere … Madeline

Oliver Finnegan … Daniel

Siobhan Hewlett … η μητέρα της Mina

Sean T. O Meallaigh … παρατηρητής

Diarmuid de Faoite … παρατηρητής

Ann Marie Horan … παρατηρητής

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Ishana Shyamalan

Παραγωγή: Nimitt Mankad, Ashwin Rajan, M. Night Shyamalan

Μουσική: Abel Korzeniowski

Φωτογραφία: Eli Arenson

Μοντάζ: Job ter Burg

Σκηνικά: Ferdia Murphy

Κοστούμια: Frank Gallacher

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Watchers
  • Ελληνικός Τίτλος: Οι Παρατηρητές

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Watchers του A.M. Shine.

Παραλειπόμενα

  • Κινηματογραφικό ντεμπούτο για την 23χρονη Ishana Shyamalan, σε παραγωγή του πατέρα της, του M. Night Shyamalan.
  • Όλα τα γυρίσματα έλαβαν χώρα στην Ιρλανδία, και δεν σταμάτησαν ούτε κατά τη διάρκεια της μεγάλης απεργίας των ηθοποιών και των σεναριογράφων.

Κριτικός: Ορέστης Μαλτέζος

Έκδοση Κειμένου: 6/6/2024

Θα ήμουν διατεθειμένος να προσπεράσω το οξύτατο πνεύμα νεποτισμού που παρέχει τη δυνατότητα στην 23χρονη Ishana Shyamalan να σκηνοθετεί την πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία, αν το μέχρι στιγμής βιογραφικό της δεν είχε το όνομα του μπαμπά Shyamalan γραμμένο σε κάθε της εργασιακή εμπειρία και αν κάθε επιμέρους στοιχείο των “Παρατηρητών” της δεν αποτελούσε δάνειο από ταινίες του προαναφερθέντος.

Με μια ιστορία που προέρχεται από μυθιστόρημα του A.M. Shine, ένα σκηνικό βγαλμένο από το “Σκοτεινό Χωριό” και διάσπαρτες εμπνεύσεις από λοιπές ταινίες τρόμου του παρελθόντος όπως τα “Πουλιά”, μένεις να αναρωτιέσαι τι πραγματικά στην ταινία οφείλει τη δημιουργία  του στη Shyamalan, ειδικά από τη στιγμή που είναι πασιφανές από πού έχει προέλθει. Η δυναμική της μικρής ομάδας χαρακτήρων σε ένα απομονωμένο δάσος όπως και κάποιες αφηγηματικές μεταφορές μιας παραμυθένιας αίσθησης θα μπορούσαν να δημιουργήσουν το ενδιαφέρον, εντούτοις η συνολική ιδέα παραείναι αφηρημένη για να γίνει ελκυστική, αποκαλύπτοντας και μια τρέχουσα αδυναμία σκηνοθετικής ικανότητας.

Κρίνοντας από τη σεναριακή μεταφορά του μυθιστορήματος, διατηρείται αμείωτη η εντύπωση πως το υλικό διέθετε μια ενδοσκοπική λογική που βασίζει τη λειτουργία του στον εσωτερικό μονόλογο. Αυτό δεν βρίσκει ποτέ πλήρως τον δρόμο του στην αλλαγή του μέσου αφήγησης, και έτσι ερχόμαστε αντιμέτωποι με χαρακτήρες οι οποίοι εξηγούν συνεχώς την πλοκή και τους κανόνες που διέπουν τον κόσμο τους. Η Shyamalan ελάχιστα στρέφει την κάμερά της στον χώρο τον οποίο διαθέτει και μένουν ανεκμετάλλευτα μια σειρά από πασιφανή στοιχεία όπως η κλειστοφοβική ατμόσφαιρα και το υπαρξιακό άγχος. Τα δημιουργικά της ενδιαφέροντα στρέφονται περισσότερο σε μια εμμονική καταγραφή μοτίβων διπλασιασμού όπως καθρέφτες, που δεν καταφέρνει να κουμπώσει με φυσικότητα στην αφήγηση.

Η σταθερά που έχει κανείς για να ακολουθεί μέσα στην ταινία είναι η πάντα καλοδεχούμενη Dakota Fanning, η οποία καταφέρνει να δώσει μια αξιοπρεπή ερμηνεία παρότι κατώτερη των αποδεδειγμένων δυνατοτήτων της, δημιουργώντας την απαιτούμενη ένταση μέσα σε μια συνθήκη όπου οι συμπεριφορές των χαρακτήρων σπάνια γίνονται κατανοητές, είτε πρακτικά είτε συναισθηματικά. Δεν αποτελεί παράδοξο λοιπόν που, καθώς η ταινία οδηγείται προς το φινάλε, η επιφανειακή ατμόσφαιρα τρόμου ξεφουσκώνει ραγδαία και οδηγούμαστε στην παρουσίαση μιας συνθήκης παράνοιας που επίσης δανείζεται από αφηγηματικά αρχέτυπα του είδους, γλιστρώντας επικίνδυνα στο κιτς.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *