Μια συνεσταλμένη φοιτήτρια κινηματογράφου ορθώνει ανάστημα όταν μπαίνει στη ζωή της ένας χαρισματικός -αν και όχι ιδιαίτερα έμπιστος- άντρας. Η παρουσία του τη βοηθά να ανεξαρτητοποιηθεί από την υπερπροστατευτική της μητέρα και τους σνομπ φίλους της, ωστόσο σταδιακά βυθίζεται σε μια τοξική σχέση γεμάτη ένταση, που την απομακρύνει από τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της.

Σκηνοθεσία:

Joanna Hogg

Κύριοι Ρόλοι:

Honor Swinton Byrne … Julie

Tom Burke … Anthony

Tilda Swinton … Rosalind

Richard Ayoade … Patrick

Jaygann Ayeh … Marland

Jack McMullen … Jack

Ariane Labed … Garance

Tosin Cole … Phil

James Spencer Ashworth … William

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Joanna Hogg

Παραγωγή: Joanna Hogg, Luke Schiller

Φωτογραφία: David Raedeker

Μοντάζ: Helle le Fevre

Σκηνικά: Stephane Collonge

Κοστούμια: Grace Snell

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Souvenir
  • Ελληνικός Τίτλος: Ενθύμιο

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Κύριες Διακρίσεις

  • Μέγα βραβείο επιτροπής για το παγκόσμιο τμήμα στο φεστιβάλ του Sundance.

Παραλειπόμενα

  • Ημι-αυτοβιογραφικές εμπειρίες της Joanna Hogg από την εποχή που φοιτούσε στη σχολή κινηματογράφου. Ως φίλη με την Tilda Swinton από 10 ετών, η διάσημη ηθοποιός γνώριζε από πρώτο χέρι εκείνη την περίοδο της.
  • Λίγο καιρό πριν την έναρξη γυρισμάτων, η Hogg δεν είχε βρει ακόμα ποια θα παίξει την Τζούλι. Σε συνάντηση με την Tilda Swinton έτυχε να βρίσκεται μαζί και η Honor Swinton Byrne, η κόρη της ηθοποιού, με τη Hogg να αρχίζει να οραματίζεται σε αυτήν την ιδανική πρωταγωνίστρια της. Έτσι της έδωσε τον πρώτο της κινηματογραφικό ρόλο, κι ενώ σε μικρή ηλικία το 2009 είχε μία ακόμα εμφάνιση δίπλα στη μητέρα της στο Εγώ Είμαι ο Έρωτας.
  • Ο τίτλος είναι δάνειο από έναν πίνακα της εποχής του Ροκοκό (18ος αιώνας), έργο του Jean-Honore Fragonard, όπου δείχνει μια γυναίκα που χαράζει σε δέντρο το όνομα του αγαπημένου της.
  • Και τα δύο σκυλιά της ταινίας ανήκουν στην Tilda Swinton.
  • Ο Martin Scorsese βοήθησε στην παραγωγή, ως θαυμαστής της Hogg από όταν έτυχε να δει το Archipelago (2010).

Κριτικός: Σοφία Γουργουλιάνη

Έκδοση Κειμένου: 17/3/2021

Αν η τέχνη σε γεμίζει συναίσθημα, η καλή τέχνη βουτάει στον πυρήνα της ομορφιάς, και η συγκλονιστική τέχνη τα κάνει όλα αυτά μαζί, προσφέροντας παράλληλα και πάνω απ’ όλα έναν καινούριο κόσμο φτιαγμένο στην εντέλεια και στην κάθε λεπτομέρεια, η Τζοάνα Χογκ εδώ αποδεικνύεται πανάξιος αρχιτέκτονας ενός νέου, στέρεου κινηματογραφικού οικοδομήματος.

Με όχημα την ιστορία του έρωτα μιας μεγαλοαστής φοιτήτριας κινηματογράφου με έναν άντρα χρήστη ναρκωτικών -πλην άγνωστων λοιπών στοιχείων- καταφέρνει να φτιάξει μια καλλιτεχνική γλώσσα ικανή να συντρίψει κινηματογραφικά κόκκαλα και παρελθούσες γλώσσες. Σκηνοθετικά ποντάρει σε μια ατμόσφαιρα που ισορροπεί ανάμεσα στην τάξη του πλούτου και στην αταξία του έρωτα, του καλλιτέχνη και του βρετανικού σύμπαντος των 1980. Με κάθε σχεδόν πλάνο της ταινίας να κοντράρει στα ίσια τη δημιουργική καινοτομία ενός Έντουαρντ Χόπερ ή ενός Έντβαρντ Μινχ, τα κινηματογραφικά μάτια μένουν καρφωμένα στην οθόνη και τα σινεφιλικά στόματα αντιδρούν πέφτοντας από έκπληξη κι από λαχτάρα στο πάτωμα.

Κι αν η νέα αυτή κινηματογραφική γλώσσα δημιουργεί έναν αποστομωτικά υπέροχο σκηνοθετικό και φωτογραφικό κόσμο, καταφέρνει να φέρει την ίδια ανανεωτική πνοή στο σενάριο της. Η Χογκ ποντάρει στην εποικοδομητική φλυαρία τσαλαπατώντας την παράδοση των ελάχιστων διαλόγων ως σεναριακό θεό και υπέρτατη καινοτομία. Και δείχνει πως η απόλυτη σεναριακή μαγκιά δεν βρίσκεται στην σιωπή, αλλά στη σωστά τοποθετημένη φλυαρία. Και πως το μυστήριο του χαρακτήρα δεν ξετυλίγεται, μόνο, μέσα από τη σιωπή του, αλλά μέσα από τις καθημερινές, τις μπανάλ, τις βαρετές του στιγμές.

Το «The Souvenir» είναι ένα αριστούργημα από αυτά που καταφέρνουν όχι μόνο να συνεπάρουν ένα κάποιο κοινό, αλλά να πάρουν και να σηκώσουν ολόκληρη την 7η τέχνη και να την προσγειώσουν σε νέα μονοπάτια.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.