Τέσσερις φίλοι από το κολέγιο αποφασίζουν να περάσουν ένα σαββατοκύριακο σε μια ξύλινη καλύβα στο δάσος. Δύο ηλικιωμένοι τύποι, οι οποίοι όπως φαίνεται γνωρίζουν κάτι παραπάνω σχετικά με τη συγκεκριμένη καλύβα, τους συμβουλεύουν να το ξανασκεφτούν. Φυσικά, τα λόγια τους σκορπίζουν στον αέρα και, το ίδιο κιόλας βράδυ, ο εφιάλτης ξεκινά…

Σκηνοθεσία:

Drew Goddard

Κύριοι Ρόλοι:

Chris Hemsworth … Curt Vaughan

Kristen Connolly … Dana Polk

Anna Hutchison … Jules Louden

Fran Kranz … Marty Mikalski

Jesse Williams … Holden McCrea

Richard Jenkins … Steve Hadley

Bradley Whitford … Richard Sitterson

Amy Acker … Wendy Lin

Sigourney Weaver … η διευθύντρια

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Joss Whedon, Drew Goddard

Παραγωγή: Joss Whedon

Μουσική: David Julyan

Φωτογραφία: Peter Deming

Μοντάζ: Lisa Lassek

Σκηνικά: Martin Whist

Κοστούμια: Shawna Trpcic

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Cabin in the Woods

Ελληνικός Τίτλος: Το Μικρό Σπίτι στο Δάσος

Παραλειπόμενα

  • Ο Joss Whedon και ο Drew Goddard τελείωσαν το σενάριο μέσα σε τρεις μέρες.
  • Η Jamie Lee Curtis ήταν η πρώτη επιλογή για τον ρόλο της διευθύντριας.
  • Τα γυρίσματα είχαν μεν ολοκληρωθεί από το 2009, όμως η προσωρινή απόφαση των παραγωγών να το μετατρέψουν σε 3D και η μετέπειτα χρεοκοπία της MGM, η οποία είχε τα δικαιώματα του, επέδρασαν αποφασιστικά στο να αναβληθεί επ’ αόριστον η διανομή του στις αίθουσες. Η ανάληψη της διεθνούς διανομής του από τη Lionsgate επανέφερε την τάξη.
  • Τον Απρίλιο του 2015, ο συγγραφέας Peter Gallagher έκανε μήνυση στους δημιουργούς της ταινίας, υποστηρίζοντας ότι το φιλμ έχει πολλές ομοιότητες με το βιβλίο του του 2006, The Little White Trip: A Night in the Pines, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν δίχως την άδεια του. Η υπόθεση έπεσε μετά από 5 μήνες, υπέρ των δημιουργών.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur 

Έκδοση Κειμένου: 20/11/2012

Με έναν ευφυώς παραπλανητικό τίτλο, το «Μικρό Σπίτι στο Δάσος» προσπερνά και φτάνει πολύ παραπέρα από ό,τι δηλώνει αυτός.

Επιτέλους, το Χόλιγουντ βγάζει μία ταινία τρόμου που δεν παίρνει τον εαυτό της στα σοβαρά, συνειδητοποιημένη, ευρηματική, μακριά από τις συνήθεις συμβάσεις και γεμάτη φρεσκάδα. Και πράγματι η ταινία του Drew Goddard -με συν-σεναριογράφο τον Joss Whedon (Οι Εκδικητές)- δεν έχει καμία σχέση με ό,τι μας έχει συνηθίσει το είδος.

Ήδη από τους τίτλους αρχής (που παραπέμπουν έντονα στα Παράξενα Παιχνίδια του Michael Haneke, όπως και αρκετά σημεία της υπόθεσης), το φιλμ ξεκαθαρίζει τις διαθέσεις του –χαβαλές, ειρωνεία και πολλές κινηματογραφικές αναφορές. Μάλιστα, διαθέτοντας μία σεναριακή ιδέα που θα μπορούσε να είναι υπεύθυνη για μία άκρως εφιαλτική εμπειρία, ο σκηνοθέτης φροντίζει να φυλά έναν χιουμοριστικό άσσο στο μανίκι του για κάθε φορά που η ατμόσφαιρα τείνει να βαραίνει, διατηρώντας έτσι πάντα το χαβαλεδιάρικο cool ύφος του.

Μα οι εκπλήξεις δεν έχουν ακόμα ξεκινήσει. Όταν η ταινία ανοίγει όλα της τα χαρτιά είναι που διαπιστώνει κανείς πόσο πρωτότυπες και ευρηματικές είναι οι αστείρευτες ιδέες των δημιουργών. Με τον χαβαλέ να παίρνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο δίπλα σε μια σειρά αναφορών σε πολλές άλλες ταινίες (Η Λάμψη, The Evil Dead, The Strangers, Χελρέιζερ, αλλά και στο… Truman Show!) και γυρνώντας αποφασιστικά την πλάτη στα καθιερωμένα κλισέ, η ταινία καταφέρνει να πετύχει τρεις στόχους ταυτοχρόνως: Αφενός κάνει κανονικότατα την πλάκα της και ο θεατής καταδιασκεδάζει, αφετέρου αποτίνει φόρο τιμής στον κινηματογράφο τρόμου και τελικά, χωρίς να αναιρεί τα παραπάνω, εκφράζει και την κριτική της για αυτόν! Πιο συγκεκριμένα, διαμορφώνει ένα ιδιαίτερα εύστοχο σχόλιο πάνω στον σαδισμό και την ηδονοβλεψία που προωθούνται από πολλές ταινίες τρόμου, αλλά και ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Ως μειονεκτήματα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν το κακοφωτισμένο πρώτο μέρος της ταινίας, όπου πολλές φορές δυσκολεύεσαι να διακρίνεις ακριβώς τι συμβαίνει επί της οθόνης και το εφετζίδικο δεύτερο μέρος όπου, αντιθέτως… βλέπεις τα πάντα. Μα τότε είναι που συνειδητοποιείς πως αυτή η αντίθεση είναι απολύτως επιθυμητή!

Με λίγα λόγια, το «Μικρό Σπίτι στο Δάσος» αποτελεί μία άκρως διασκεδαστική ταινία τρόμου, σίγουρα από τις καλύτερες, πιο σκεπτόμενες, έξυπνες και πρωτότυπες των τελευταίων ετών, αλλά και μία από τις ανατρεπτικότερες εκπλήξεις της χρονιάς που διανύουμε! Ιδίως για όσους έχουν ιδιαίτερη γνώση γύρω από ταινίες του είδους, είναι must, ενώ αποτελεί σχεδόν σίγουρο μελλοντικό cult-classic… Προσπαθήστε λοιπόν να μάθετε όσο το δυνατόν λιγότερα για την υπόθεση του έργου (μην αφήσετε να σας κάνουν κανένα απολύτως spoiler), αφεθείτε στην (λιγάκι ένοχη) απόλαυση του «Μικρού σπιτιού» και εκπλαγείτε!…

Υ.Γ.: Ήταν λογικό το φιλμ να διχάσει, καθώς εννοείται πως δεν είναι ούτε μία σοβαρή ταινία τρόμου, αλλά ούτε και παρωδία! Κάπου στο ενδιάμεσο –ένα φαρσικό θρίλερ ίσως.

Υ.Γ.2: Πιθανότατα κάτι κοντινό υφολογικά να επιχείρησε και ο James Wan με το περσινό Παγιδευμένη Ψυχή, παρόλο που το αποτέλεσμα ήταν πλήρως άνισο και απογοητευτικό.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.