Σε έναν φουτουριστικό κόσμο, όπου οι άνθρωποι ζουν στην απομόνωση και επικοινωνούν με ανθρωποειδή ρομπότ τα οποία έχουν υποκαταστήσει τους ανθρώπους, ο αστυνομικός Γκριρ θα πρέπει να αφήσει το σπίτι του για πρώτη φορά μετά από χρόνια, για να ερευνήσει τη δολοφονία κάποιων ανθρωποειδών ρομπότ, έχοντας για βοηθό το προσωπικό του ρομπότ.

Σκηνοθεσία:

Jonathan Mostow

Κύριοι Ρόλοι:

Bruce Willis … Thomas ‘Tom’ Greer

Radha Mitchell … Jennifer Peters

Rosamund Pike … Maggie Greer

Jack Noseworthy … Miles Strickland

James Cromwell … Δρ Lionel Canter

Ving Rhames … ο προφήτης

Boris Kodjoe … Andrew ‘Andy’ Stone

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Michael Ferris, John Brancato

Παραγωγή: Max Handelman, David Hoberman, Todd Lieberman

Μουσική: Richard Marvin

Φωτογραφία: Oliver Wood

Μοντάζ: Kevin Stitt

Σκηνικά: Jeff Mann

Κοστούμια: April Ferry

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Surrogates

Ελληνικός Τίτλος: Αντικαταστάτες

Σεναριακή Πηγή

  • Σειρά κόμικ: The Surrogates του Robert Venditti.

Παραλειπόμενα

  • Όταν έγινε ανακατασκευή σκηνών του φιλμ, ο Bruce Willis αρνήθηκε να συμμετέχει και η φωνή του ντουμπλαρίστηκε από άλλον ηθοποιό.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 29/10/2009

Στα πρώτα λεπτά του έργου, φοβήθηκα τα χειρότερα. Η όλη φιλοσοφία της ταινίας δεν μπορούσε να ακουμπήσει με ασφάλεια σε αυτή της προχωρημένης επιστημονικής φαντασίας, αλλά σε b-movies του είδους. Ο κύριος λόγος είναι το μονοδιάστατο της φύσης της, και η έλλειψη ουσιαστικής προσομοίωσης στους σημερινούς προβληματισμούς. Σίγουρα είναι καλοπροαίρετο ένα μήνυμα υπέρ του ανθρώπου και κατά της μηχανής, αλλά δεν είναι αυτή η ταινία που θα μας το επιβάλει. Κρατούσα μονάχα τη σοβαρή παρουσία του Bruce Willis, και το ότι δεν έχω πολλούς λόγους να θεωρώ τον Mostow σκηνοθέτη του πεταματού. Εν ολίγοις, η παρτίδα σώθηκε…

Τα πολλά ερωτηματικά που διεγείρει το στόρι είναι από τη μία σεναριακές τρύπες, αλλά από την άλλη προκαλούν τον θεατή προς σκέψη. Οι λίγες απαντήσεις που δίνονται, μαζί κι όσα αφορούν αυτή την ολοκαίνουργια ως σκέψη τεχνολογία, αρκούν από μόνα τους να σου κρατούν το ενδιαφέρον. Η πλοκή είναι που μας τα χαλάει κάπως, αλλά επικρατεί μια ορθή φιλολογία, με απώτερο αποτέλεσμα ένα φινάλε που δεν απογοητεύει. Γενικά νιώθεις ότι λείπουν πολλά από το έργο, όσον αφορά την ανάπτυξη του και την πολύ μικρή του διάρκεια (αδικαιολόγητη εφόσον αναπτύσσει κάτι το τελείως καινό), αλλά δεν σε προσβάλει και τιμάει την κόμικ καταβολή του.

Βαθμολογία:


Συνολικές επισκέψεις: 27 || Επισκέψεις Βδομάδας: 27

Γκαλερι φωτογραφιων

15 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.