Η Εκλογή της Σόφι

1947. Ένα περίεργο ζευγάρι, ένας εβραίος διανοούμενος και η πολωνέζα γυναίκα του, γνωρίζουν έναν νέο συγγραφέα, ο οποίος μόλις εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Ο συγγραφέας αναπτύσσει μια δυνατή φιλία με την κοπέλα, η οποία αρχίζει σταδιακά να του αποκαλύπτει το φρικτό της παρελθόν για τα χρόνια που έζησε έγκλειστη σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Την ερωτεύεται και προσπαθεί να την κάνει δική του…

Σκηνοθεσία:

Alan J. Pakula

Κύριοι Ρόλοι:

Meryl Streep … Zofia ‘Sophie’ Zawistowska

Kevin Kline … Nathan Landau

Peter MacNicol … Stingo

Rita Karin … Yetta Zimmerman

Josh Mostel … Morris Fink

Robin Bartlett … Lillian Grossman

Eugene Lipinski … πολωνός καθηγητής

John Rothman … βιβλιοθηκάριος

David Wohl … εγγλέζος δάσκαλος

Gunther Maria Halmer … Rudolf Hoess

Katharina Thalbach … Wanda

Tobin Bell … ρεπόρτερ

Josef Sommer … ο αφηγητής (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Alan J. Pakula

Παραγωγή: Keith Barish, Alan J. Pakula

Μουσική: Marvin Hamlisch

Φωτογραφία: Nestor Almendros

Μοντάζ: Evan A. Lottman

Σκηνικά: George Jenkins

Κοστούμια: Albert Wolsky

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Sophie’s Choice
• Ελληνικός Τίτλος: Η Εκλογή της Σόφι
• Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Η Επιλογή της Σόφι [τηλεόραση]

Σεναριακή Πηγή

• Μυθιστόρημα: Sophie’s Choice του William Styron.

Κύριες Διακρίσεις

• Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου (Meryl Streep). Υποψήφιο για διασκευασμένο σενάριο, μουσική, φωτογραφία και κοστούμια.
• Χρυσή Σφαίρα πρώτου γυναικείου ρόλου (Meryl Streep) σε δράμα. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία (δράμα) και νέου ηθοποιού (Kevin Kline).
• Υποψήφιο για Bafta πρώτου γυναικείου ρόλου (Meryl Streep) και πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού (Kevin Kline).

Παραλειπόμενα

• Ο William Styron έγραψε το μυθιστόρημα του 1979 έχοντας κατά νου την Ursula Andress ως Σόφι. Υποψήφια για τον ρόλο ήταν και η σλοβάκα ηθοποιός Magdalena Vasaryova, αλλά όλες οι υποψηφιότητες σκόνταψαν μπροστά στην αποφασιστικότητα της Meryl Streep να κερδίσει τον ρόλο. Αφού πέτυχε να πάρει στα χέρια της ένα σενάριο της ταινίας, αναζήτησε και βρήκε τον Alan J. Pakula και κυριολεκτικά έπεσε στα γόνατα παρακαλώντας τον. Εκείνος πείστηκε, αν και η πρώτη του επιλογή ήταν η σουηδή Liv Ullmann. Οι Marthe Keller και Barbra Streisand έκαναν κι αυτές την προσπάθεια τους, χωρίς να κερδίσουν τον σκηνοθέτη.
• Κινηματογραφικό ντεμπούτο για τον Kevin Kline, που είχε ήδη αρκετούς πρωταγωνιστικούς ρόλους στο θέατρο. Παρ’ όλα αυτά, ήταν η δεύτερη ταινία που γύριζε, με την πρώτη -το The Pirates of Penzance- να παίρνει διανομή το 1983.
• Δεύτερη μόλις κινηματογραφική εμφάνιση για τον Peter MacNicol, που χρειάστηκε να νικήσει 50 συνυποψήφιους.
• Η Meryl Streep έμαθε πολωνικά αλλά και γερμανικά ειδικά για τον ρόλο, μελετώντας την πολωνική προφορά και γλώσσα από μια γυναίκα της παραγωγής που έτυχε να είναι Πολωνή.
• Η φωνή του αφηγητή άνηκε αρχικά στον Peter MacNicol ως η ώριμη εκδοχή του χαρακτήρα του. Η φωνή του όμως δεν ήταν ταιριαστή για κάτι τέτοιο και προτιμήθηκε ο Josef Sommer.
• Αφού ολοκληρώθηκε ο κύριος όγκος των γυρισμάτων στη Νέα Υόρκη, η παραγωγή μεταφέρθηκε στο Ζάγκρεμπ για τις φλας-μπακ σκηνές. Η πόλη της Κροατίας (τότε Γιουγκοσλαβίας) προτιμήθηκε από την Πολωνία, μια και εκεί οι πολιτικές εξελίξεις ήταν ραγδαίες.
• Ο Pakula επένδυσε σε μια θεατρική λογική επί της διαδικασίας της παραγωγής. Το μεγαλύτερο κομμάτι των σκηνικών θυμίζει θεατρικό πεδίο, ενώ επέτρεψε στο καστ τρεις εβδομάδες προβών, ευνοώντας και τους αυτοσχεδιασμούς.
• Η Meryl Streep παρέλαβε το δεύτερο Όσκαρ όντας 5 μηνών έγκυος -με τη Mamie Gummer.
• Καθόλου κακή η επίδοση στα ταμεία, αφού ενώ το μπάτζετ του φιλμ ήταν στα 9 εκατομμύρια δολάρια, εισέπραξε 30.
• Χρόνια μετά έγινε γνωστό πως το στούντιο είχε πρώτα ζητήσει από τον Mike Nichols να σκηνοθετήσει την ταινία, αλλά εκείνος ήταν αρνητικός. Στην προσπάθεια τους να τον πείσουν του είπαν να αναλάβει μόνο τα γυρίσματα της Νέας Υόρκης, με τον Milos Forman να διευθύνει αυτά των φλας-μπακ σκηνών.
• Το 2013, το περιοδικό Premiere ψήφισε την ερμηνεία της Streep ως την τρίτη καλύτερη όλων των εποχών.