Η Ροσάριο Φουέντες, μια επιτυχημένη χρηματίστρια της Γουόλ Στριτ, επιστρέφει στο διαμέρισμα της αποξενωμένης γιαγιάς της, Γκριζέλντα, μετά τον αιφνίδιο θάνατό της. Καθώς περιμένει το ασθενοφόρο και τον πατέρα της, μια σφοδρή χιονοθύελλα την παγιδεύει στο διαμέρισμα. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ανακαλύπτει ένα κρυφό δωμάτιο γεμάτο αποκρυφιστικά αντικείμενα, αποκαλύπτοντας σκοτεινά οικογενειακά μυστικά και τελετουργίες. Σύντομα, υπερφυσικές δυνάμεις καταλαμβάνουν το σώμα της γιαγιάς της, επιτιθέμενες στη Ροσάριο, η οποία πρέπει να αντιμετωπίσει το παρελθόν της οικογένειάς της και τις συνέπειες των επιλογών τους.
Σκηνοθεσία:
Felipe Vargas
Κύριοι Ρόλοι:
Emeraude Toubia … Rosario Fuentes
David Dastmalchian … Joe
Jose Zuniga … Oscar Fuentes
Paul Ben-Victor … Marty
Diana Lein … Elena Fuentes
Emilia Faucher … Rosario Fuentes (νεαρή)
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Alan Trezza
Παραγωγή: Phillip Braun, Javier Chapa, Jon Silk
Μουσική: Brooke Blair, Will Blair
Φωτογραφία: Carmen Cabana
Μοντάζ: Claudia Castello
Σκηνικά: Carlos Osorio
Κοστούμια: Daniela Rivano
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Rosario
- Ελληνικός Τίτλος: Καταραμένη Ψυχή
Παραλειπόμενα
- Μετά από μια σειρά ταινιών μικρού μήκους, ο κολομβιανός Felipe Vargas πραγματοποιεί εδώ το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του.
Κριτικός: Νίκος Ρέντζος
Έκδοση Κειμένου: 29/5/2025
Κριτικός: Δεν έχεις χορτάσει φαντάζομαι ταινίες τρόμου με θρησκευτικά και αλληγορικά στοιχεία; Τι λες για ακόμα μία που ίσως πίστευε ότι θα ξεχωρίσει από το σωρό αλλά τελικά θα χαθεί κάπου εκεί; Ο λόγος για το Rosario ή Καταραμένη Ψυχή, όπως είναι η απόδοση του ελληνικού τίτλου.
Η Ροζάριο είναι μια Μεξικάνα που παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στα πρώτα χρόνια της ζωής της ως παιδί μεταναστών, κατάφερε να γίνει επιτυχημένη χρηματίστρια, βασιζόμενη στις ικανότητές της. Όταν οι γονείς της χώρισαν, η Ροζάριο πήγε με τον μπαμπά της, κόβοντας τις σχέσεις με την άρρωστη μητέρα της και τη γιαγιά της. Ένα τηλεφώνημα από τον διαχειριστή της πολυκατοικίας που μένει η γιαγιά της θα την ενημερώσει για τον θάνατό της και η ίδια θα βρεθεί ξανά στην κακόφημη συνοικία που μεγάλωσε για να βοηθήσει στα διαδικαστικά μέχρι να έρθει ο πατέρας της. Μια χιονοθύελλα όμως την κρατά αποκλεισμένη στο διαμέρισμα της γιαγιάς, με το πτώμα προφανώς να βρίσκεται εκεί, ενώ μια διακοπή ρεύματος κάνει την κατάσταση ακόμα χειρότερη. Η Ροζάριο θα περάσει μια νύχτα που θα της αποκαλύψει πολλά και θα ανατρέψει όσα πίστευε για τη ζωή της.
Παρότι ο Φελίπε Βάργκας στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία δείχνει κάποια καλά στοιχεία, όπως τη χρησιμοποίηση των πρακτικών εφέ, τη χρησιμοποίηση της κάμερας για μερικά απόκοσμα πλάνα, το παιχνίδι με τις μορφές στην άκρη του κάδρου, και καταφέρνει να φτιάξει μερικές αξιόλογες σκηνές, το συνολικό αποτέλεσμα απογοητεύει, ίσως γιατί φαίνεται να υπάρχει η δυνατότητα για κάτι καλύτερο. Μόνο αν το διαβάσεις σαν αλληγορία γύρω από τα ψυχικά τραύματα, τη θρησκεία, τις δυσκολίες των μεταναστών στην ένταξή τους σε μια άλλη κοινωνία και γενικότερα της μάχης του ατόμου να ανέλθει στην κοινωνική ιεραρχία, τότε ίσως το βρεις λίγο πιο ενδιαφέρον, αλλά δυστυχώς δεν φροντίζει ο Βάργκας να καταστήσει σαφή τον λόγο του δημιουργήματός του. Άσε που δεν βοηθάει και η όχι τόσο καλή ερμηνεία της πρωταγωνίστριάς του, που εκ των πραγμάτων πρέπει να σηκώσει την ταινία.
Βαθμολογία:
0 κακή | 1 μέτρια | 2 ενδιαφέρουσα | 3 καλή | 4 πολύ καλή | 5 αριστούργημα
Γκαλερι φωτογραφιων
