Η ιστορία ακολουθεί την Κλίο, μια νέα οικιακή βοηθό μιας οικογένειας στη Ρόμα, μια γειτονιά μεσαίας τάξης στην Πόλη του Μεξικού, κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Σκηνοθεσία:

Alfonso Cuaron

Κύριοι Ρόλοι:

Yalitza Aparicio … Cleo

Marina de Tavira … Κα Sofia

Fernando Grediaga … Κος Antonio

Jorge Antonio Guerrero … Fermin

Marco Graf … Pepe

Daniela Demesa … Sofi

Carlos Peralta … Paco

Diego Cortina Autrey … Tono

Nancy Garcia … Adela

Veronica Garcia … Κα Teresa

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Alfonso Cuaron

Παραγωγή: Nicolas Celis, Alfonso Cuaron, Gabriela Rodriguez

Φωτογραφία: Alfonso Cuaron

Μοντάζ: Alfonso Cuaron

Σκηνικά: Eugenio Caballero

Κοστούμια: Anna Terrazas

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Roma

Ελληνικός Τίτλος: Ρόμα

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ σκηνοθεσίας, ξενόγλωσσης ταινίας (Μεξικό) και φωτογραφίας. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, πρώτο γυναικείο ρόλο (Yalitza Aparicio), δεύτερο γυναικείο ρόλο (Marina de Tavira), αυθεντικό σενάριο, σκηνικά, ήχο και ηχητικά εφέ.
  • Χρυσή Σφαίρα σκηνοθεσίας και ξενόγλωσσης ταινίας. Υποψήφιο για σενάριο.
  • Βραβείο Bafta καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας,  φωτογραφίας και ξενόγλωσσης ταινίας. Υποψήφιο για σενάριο, μοντάζ και σκηνικά.
  • Χρυσός Λέοντας στο φεστιβάλ Βενετίας.
  • Επίσημη πρόταση του Μεξικού για το ξενόγλωσσο Όσκαρ.

Παραλειπόμενα

  • Η ταινία εμπεριέχει βιογραφικά στοιχεία του σκηνοθέτη.
  • Το φιλμ πήρε μερική κι επίλεκτη διανομή σε κάποιες χώρες, μετά από μια βόλτα σε φεστιβάλ, αλλά ευρέως διανέμεται μέσω της συνδρομητικής τηλεόρασης του Netflix.
  • Κατά τα γυρίσματα, αποκαλύφθηκε ότι μέρος του συνεργείου της ταινίας δέχτηκε ληστεία. Μάλιστα, αυτή έγινε υπό τη μορφή επίθεσης, όπου δύο γυναίκες χτυπήθηκαν, πέντε μέλη του συνεργείου κατέληξαν στο νοσοκομείο, ενώ όλα τους τα υπάρχοντα εκλάπησαν. Σε άλλη αναφορά, υπάλληλοι του δήμου προσπάθησαν να κλείσουν βιαίως τις κάμερες, παρότι το συνεργείο είχε άδεια να τραβήξει. Ακολούθησε καβγάς ανάμεσα στις δύο ομάδες αντρών.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Πάρις Μνηματίδης

Έκδοση Κειμένου: 15/12/2018

Ο Alfonso Cuaron έχει αποκτήσει ουσιαστικά το στίγμα του δημιουργού από τα «Παιδιά των Ανθρώπων» και ύστερα, άλλο που και η φιλμογραφία του προ αυτού του κομβικού σημείου έχει να επιδείξει μερικές θαυμάσιες ταινίες. Ειδικά το «Θέλω και τη Μαμά σου» συγκαταλέγεται σίγουρα στις σπουδαιότερες κινηματογραφικές ιστορίες ενηλικίωσης του προηγούμενου αιώνα. Εδώ βρίσκεται στην πιο προσωπική και συνάμα αντιεμπορική στιγμή της καριέρας του. Πρόθεσή του η κατασκευαστική τελειομανία που δεν περιορίζεται μονάχα στην εικόνα αλλά επεκτείνεται και στον ήχο. Ως προς το δεύτερο ειδικά, η δουλειά που έχει γίνει δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία του σινεμά (sic). Είναι απίστευτος ο ρεαλισμός στην αλλαγή των εντάσεων ανάλογα με την απόσταση από την πηγή του ήχου, αλλά και η λεπτομέρεια με την οποία έχει σχεδιαστεί το τοπίο των θορύβων που περιβάλλει τους ήρωες. Ωστόσο τον πρώτο λόγο τον έχει αδιαμφισβήτητα η εικόνα. Ο σχεδόν κιουμπρικικός περφεξιονισμός με τον οποίο συνθέτει το κάδρο, κατευθύνει ηθοποιούς και κομπάρσους και κινεί την κάμερα ο σκηνοθέτης του «Gravity» είναι ο ορισμός της υψηλής τεχνικής και τέχνης, ο δε τρόπος με τον οποίο χειρίζεται τους ουκ ολίγους συμβολισμούς, διακριτικά και πάντοτε τοποθετώντας τους εντός αφηγηματικού πλαισίου δείχνει μια ωριμότητα που λίγοι σύγχρονοι κινηματογραφιστές έχουν πετύχει την τρέχουσα δεκαετία.

Κάτω από το απαιτητικό φορμαλιστικά περιτύλιγμα για τον μέσο θεατή κρύβεται μια εξαιρετικά προσβάσιμη όσο και συγκινητική νοηματική. Όσο μπανάλ και να ακούγεται ένα επιμύθιο του τύπου «οικογένεια δεν είναι το αίμα, αλλά οι δεσμοί αγάπης που σχηματίζονται», η διαδρομή την οποία παίρνει το φιλμ για να φτάσει σε αυτό αλλά και ο βιωματικός τρόπος με τον οποίο αποτυπώνεται το καθιστούν ένα πραγματικό βάλσαμο για την ψυχή, άκρως λυτρωτικό σε μια πορεία τέτοιας έντασης και βαρύτητας που έχει σχεδόν ψυχοφθόρα αποτελέσματα για τον θεατή που τη «νιώθει» μέχρι να φτάσει η αποζημίωση στην προαναφερθείσα της μορφή. Πολύ έξυπνη και η ένταξη του πολιτικού μηνύματος, πρωτίστως ανθρωπιστικό εν γένει και δευτερευόντως φεμινιστικό και αντιφασιστικό, έτσι ώστε ποτέ να μην υπερκαλύπτει την ιστορία ή, όπως γίνεται σε σινεμά ευρύτερης κατανάλωσης, να βάζει τους ήρωες να προχωρούν σε μακροσκελείς και πομπώδεις μονολόγους για να υπογραμμίσουν την προβληματική στον θεατή. Δεν πρέπει να υποτιμηθεί διόλου και η δουλειά που γίνεται στο σενάριο: η αποσπασματική δομή της αφήγησης, πέραν του ότι καταφέρνει συνάμα να καταστήσει κάθε επεισόδιο που λαμβάνει χώρα στην ταινία αυτοτελές νοηματικά αλλά και όλα μαζί αλληλένδετα μεταξύ τους, δίνει και μια πραγματική αίσθηση «φέτας ζωής» σε όσα διαδραματίζονται στο πανί, προσδίδοντάς τους μια φυσικότητα που εύκολα θα μπορούσε να εκπαραθυρωθεί με το στυλιζάρισμα των εικόνων.

Μια παράμετρος που ενδέχεται να περάσει απαρατήρητη είναι η στωική και άκρως μαγνητική παρουσία της Yalitza Aparicio. Στο πρόσωπό της, που σπανίως φαίνεται να «σπάει», αλλά και στο πως στέκεται στο χώρο ακόμη, πάντοτε διακριτική αλλά έτοιμη να κάνει και την υπέρβαση στην κίνηση όποτε χρειάζεται (άλλωστε μια από τις πιο συγκλονιστικές σκηνές εδώ βασίζεται σε αυτό ακριβώς το στοιχείο) φαίνεται να διαγράφεται ολόκληρο το πολύπαθο 1971 για το Μεξικό αλλά και η γυναίκα ως οντότητα εντός του συγκεκριμένου χωροχρονικού πλαισίου, την ίδια στιγμή που αλλού στον κόσμο από τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας κιόλας η θέση της στην κοινωνία μοιάζει να περνάει από μια φάση ριζικής αναθεώρησης. Πρόκειται για μια σπουδαία ερμηνεία, δυστυχώς όχι τόσο αβανταδόρικη για να έχει την αναγνώριση που της αξίζει από άποψη βραβεύσεων. Ίσως η μοναδική ένσταση που μπορεί να υπάρξει για το σύνολο είναι πως η απόφαση του Cuaron να προσεγγίσει την ιστορία του ως μια τοιχογραφία αποστασιοποιεί κάπως τον θεατή από τη συναισθηματική διάσταση των δρώμενων. Πέραν αυτού, πρόκειται για ένα πραγματικό κομψοτέχνημα, ένα καλλιτεχνικό στοίχημα που κερδίζεται και με το παραπάνω και σίγουρα μια από τις κορυφαίες κινηματογραφικές στιγμές του 2018.

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 137 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

21 φωτογραφίες