
Omar
- Omar
- Ομάρ
- 2013
- Παλαιστίνη
- Αραβικά, Εβραϊκά
- Αισθηματική, Δραματικό Θρίλερ, Πολιτική
- 06 Φεβρουαρίου 2014
Ο Ομάρ έχει πλέον συνηθίσει να αποφεύγει τις σφαίρες των φρουρών, ώστε να περνάει το Τοίχος στην Παλαιστίνη για να βρίσκει την κρυφή του αγάπη, τη Νάντια. Αλλά η Παλαιστίνη δεν γνωρίζει πια ούτε από αγάπη, ούτε από καθαρό πόλεμο. Ο ευαίσθητος Ομάρ έχει αναγκαστεί από τις συνθήκες να γίνει ένας πολεμιστής που επιβάλλεται να πάρει σκληρές αποφάσεις για τη ζωή του. Όταν συλλαμβάνεται από ισραηλινούς φρουρούς, καταφεύγει σε ένα παιχνίδι γάτας και ποντικού με τη στρατονομία. Κι εκεί μαθαίνει για το τι θα πει προδοσία.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Adam Bakri … Omar
Leem Lubany … Nadia
Samer Bisharat … Amjad
Waleed Zuaiter … πράκτορας Rami
Eyad Hourani … Tarek
Doraid Liddawi … στρατιώτης
Yousef ‘Joe’ Sweid … βασανιστής
Tarik Kopty … ο πατέρας του Tarek
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Hany Abu-Assad
Παραγωγή: Hany Abu-Assad, David Gerson, Waleed Zuaiter
Φωτογραφία: Ehab Assal
Μοντάζ: Martin Brinkler, Eyas Salman
Σκηνικά: Yoel Herzberg, Nael Kanj
Κοστούμια: Hamada Atallah
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Omar
- Ελληνικός Τίτλος: Omar
- Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Ομάρ
Κύριες Διακρίσεις
- Υποψήφιο για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας (Παλαιστίνη).
- Ειδικό βραβείο επιτροπής για το τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του φεστιβάλ Κανών.
- Καλύτερη ταινία στο φεστιβάλ του Ντουμπάι.
Παραλειπόμενα
- Δεύτερη φορά που η Παλαιστίνη πρότεινε τον Hany Abu-Assad για το ξενόγλωσσο Όσκαρ (η άλλη ήταν το 2005 με το Παράδεισος Τώρα), και σε αμφότερες τις φορές βρέθηκε στις τελικές υποψηφιότητες.
- Ερμηνευτικό ντεμπούτο για τους δύο πρωταγωνιστές, Adam Bakri και Leem Lubany.
- Ο Abu-Assad είχε δηλώσει πως συνέλαβε την ιδέα για την ταινία μέσα σε ένα βράδι, έφτιαξε έπειτα ένα στόρι μέσα σε 4 ώρες, και το σενάριο το ολοκλήρωσε σε 4 μόλις ημέρες. Χρειάστηκε όμως να περάσει ένας χρόνος, ώστε να βρεθεί η κατάλληλη χρηματοδότηση.
Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur
Έκδοση Κειμένου: 4/2/2014
Υποψήφια για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, η ιστορία του επαναστάτη και κρυφά ερωτευμένου Ομάρ είναι μια αλυσίδα λαθών και διλλημάτων, παθών και προδοσίας. Πρόκειται ουσιαστικά για μια δραματική περιπέτεια, όπου οι προδοσίες δεν εξαντλούνται μόνο στο συνομωσιολογικό ενδιαφέρον, αλλά κρύβουν δραματικό βάρος. Καμιά πράξη δεν είναι αυτομάτως κατακριτέα και κανένας χαρακτήρας απολύτως καλός ή κακός, τουλάχιστον από την εκάστοτε κινηματογραφική οπτική γωνία. Η ιστορία ανατρέπεται συνεχώς, είτε από απρόσμενες εξελίξεις, είτε από νέα λάθη των ηρώων, ενώ ο θεατής μετατοπίζει το φταίξιμο από τον έναν χαρακτήρα στον άλλον. Το απότομο τέλος θα μπορούσε να απορριφθεί από κάποιους ως εύκολος εντυπωσιασμός, μάλλον όμως στοχεύει στο να προκαλέσει το θεατή να αναλογιστεί την εσωτερική κατάσταση του Ομάρ, αλλά και, για μία ακόμη φορά, όλη την ιστορία.
Όλα αυτά τοποθετημένα στην κατεχόμενη Παλαιστίνη του σήμερα. Οποιαδήποτε ταινία έκανε έστω και μια μικρή προσπάθεια να αποτυπώσει τις οπισθοδρομικές αυτές συνθήκες, θα άξιζε την προσοχή μας, μα εδώ έχουμε επιπλέον ένα φιλμ προσιτό στο ευρύ κοινό κι όχι κάτι δύσκολο ή εξεζητημένα καλλιτεχνικό. Έτσι προτείνεται -και αξίζει- για κάθε γούστο. Αξιοσημείωτες είναι, τέλος, οι σκηνές της καταδίωξης του πρωταγωνιστή από την αστυνομία. Εντυπωσιακά σκηνοθετημένες και έντονα αγωνιώδεις.
Βαθμολογία:
![]()
![]()

Κριτικός: 

