Μια όμορφη γυναίκα με σπιλωμένο παρελθόν στρατολογείται από τον αμερικανό πράκτορα Ντέβλιν να κατασκοπεύσει σε έναν κύκλο από ναζί στο μεταπολεμικό Ρίο. Η ηρωική αυτή πράξη φτάνει να γίνεται πολύ επικίνδυνη για τη ζωή της, αφού παντρευτεί τον πιο ευγενή από τον κύκλο των ναζί, τον Άλεξ. Μόνο ο Ντέβλιν μπορεί να τη σώσει, αλλά για να το κάνει αυτό πρέπει να συνειδητοποιήσει τον ρόλο του στην απελπιστική κατάστασή της, να αναγνωρίσει ότι την αγαπούσε εξαρχής και να της το πει.

Σκηνοθεσία:

Alfred Hitchcock

Κύριοι Ρόλοι:

Cary Grant … T.R. Devlin

Ingrid Bergman … Alicia Huberman

Claude Rains … Alexander Sebastian

Leopoldine Konstantin … Anna Sebastian

Louis Calhern … λοχαγός Paul Prescott

Reinhold Schunzel … Δρ Anderson

Moroni Olsen … Walter Beardsley

Ivan Triesault … Eric Mathis

Αλέξης Μινωτής … Joseph

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Ben Hecht

Παραγωγή: Alfred Hitchcock

Μουσική: Roy Webb

Φωτογραφία: Ted Tetzlaff

Μοντάζ: Theron Warth

Σκηνικά: Carroll Clark, Albert S. D’Agostino

Κοστούμια: Edith Head

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Notorious
  • Ελληνικός Τίτλος: Υπόθεση Νοτόριους
  • Εναλλακτικός Τίτλος: Alfred Hitchcock’s Notorious
  • Εναλλακτικός Τίτλος: Notorious! [προώθησης]
  • Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Νοτόριους [επανέκδοσης]
  • Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Ο Περιβόητος [Home Cinema]

Σεναριακή Πηγή

  • Διήγημα: The Song of the Dragon του John Taintor Foote.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ δεύτερου αντρικού ρόλου (Claude Rains) και αυθεντικού σεναρίου.
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών.

Παραλειπόμενα

  • Μια ταινία που θεωρείται ορόσημο για την τέχνη του Hitchcock, με αιχμή την ωριμότητα που επιδεικνύει πάνω στην αίσθηση του ρομαντισμού. Στην εποχή του όμως είχε και πολέμιους, με κυριότερο τον μεγαλοπαραγωγό David O. Selznick. Πριν πουλήσει εντέλει τα δικαιώματα του φιλμ στη δευτεροκλασάτη RKO για να βγάλει γρήγορο χρήμα (πήρε στο χέρι 800 χιλιάδες δολάρια και 50% από τα κέρδη), προσπάθησε να αντικατασταθεί ο Grant με τον Joseph Cotten. Δεν πίστευε ότι η πρώτη ταινία που αφορούσε πυρηνικό εξοπλισμό μετά τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι θα είχε επιτυχία, ούτε ότι ο Grant θα δέχονταν χωρίς πολύ υψηλές οικονομικά απαιτήσεις. Παρόλα αυτά, Hitchcock και RKO έβαλαν μια ρήτρα στο συμβόλαιο πώλησης, που μπλόκαρε τις προσπάθειες του Selznick, με τον Grant να υπογράφει για τη συμμετοχή του δίπλα στην Bergman. Ένα ντουέτο αστέρων που ο βρετανός δημιουργός δεν είχε εύκολα την ευχέρεια να διαθέτει τη συγκεκριμένη δεκαετία.
  • Όταν οι διαπραγματεύσεις με τις Ethel Barrymore και Mildred Natwick έπεσαν στο κενό, ο γερμανός ηθοποιός Reinhold Schunzel πρότεινε για τον ρόλο της μαντάμ Σεμπάστιαν τη συμπατριώτισσα του, Leopoldine Konstantin. Σπουδαίο όνομα του προπολεμικού γερμανικού κινηματογράφου, έκανε εδώ την πρώτη και τελευταία της εμφάνιση σε αμερικανική ταινία, και έμεινε ως ένας από τους πλέον χαρακτηριστικούς δεύτερους χαρακτήρες σε ταινίες του Hitchcock.
  • Το γκεστ-πέρασμα του δημιουργού είναι λίγο μετά το πέρας της πρώτης ώρας, ως καλεσμένος στο πάρτι του Αλεξάντερ Σεμπάστιαν. Τον βλέπουμε να πίνει σαμπάνια, καθώς τον πλησιάζει το πρωταγωνιστικό ζευγάρι.
  • Ο Alfred Hitchcock γίνεται για πρώτη φορά παραγωγός σε ταινία του, αλλά όπως θα συνεχίσει να πράττει, δεν αναγράφει το όνομα του στους τίτλους υπό αυτή την ιδιότητα.
  • Το στόρι προέρχεται από το διήγημα The Song of the Dragon, που έκανε την εμφάνιση του στο περιοδικό Saturday Evening Post το 1921 (έγινε και ταινία το 1927 ως Convoy). Αυτό το προώθησε ο Selznick στον βρετανό σκηνοθέτη, αλλά δικαίως δεν αναφέρεται καθόλου στους τίτλους, μια και επιβίωσε από αυτό ως έμπνευση μονάχα η κεντρική ιδέα. Ο ίδιος ο Hitchcock είχε ήδη αλλάξει την ιστορία σε ένα χριστουγεννιάτικο ταξίδι του στην Αγγλία, πριν την παραδώσει στον Ben Hecht για να γράψει το σενάριο.
  • Η αναφορά στο ουράνιο, που δεν ήταν ευρέως γνωστό ως η κύρια ύλη κατασκευής μιας ατομικής βόμβας, έκανε πράκτορες του FBI να παρακολουθούν τον Hitchcock και τον Hecht για μήνες, μετά από κουβέντα που έκαναν με τον φυσικό Robert Millikan. Μέχρι τη χρήση της ατομικής βόμβας στην Ιαπωνία και την αποκάλυψη των λεπτομερειών του σχεδίου Μανχάταν, οι δυο τους θεωρούνταν ύποπτοι για κατασκοπία.
  • Όλα γυρίστηκαν μέσα σε στούντιο, εκτός από τη σκηνή με την ιππασία.
  • Ρεκόρ μακρόσυρτου φιλιού αποτέλεσε αυτό μεταξύ των δύο σταρ. Παρότι τραβάει για 2μιση λεπτά, διακόπτεται κάθε τρία δευτερόλεπτα, μια και ο διαβόητος κώδικας Χέιζ απαγόρευσε φιλί που τραβούσε περισσότερο από αυτά.
  • Cary Grant και Ingrid Bergman ξεκίνησαν μια φιλιά εδώ που κράτησε μια ζωή. Παρότι έμπειρη κι αυτή (είχε ήδη παίξει και για τον Hitchcock στη Ρεβέκκα), ο Grant λειτουργούσε απέναντι της όπως ο Ντέβλιν ως χαρακτήρας, και τη βοηθούσε σε κάθε βήμα, μια και ήταν συνεχώς αγχωμένη.
  • Με κόστος 1 εκατομμύριο δολάρια και κέρδη 24,5, έγινε μία από τις μεγάλες εμπορικές επιτυχίες της χρονιάς.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Bernard Herrmann δεν ήταν διαθέσιμος για τη σύνθεση, αλλά ο Roy Webb, που ήταν ένας μάλλον τυπικός συνθέτης της RKO, κατάφερε να γράψει ένα από τα πλέον αναγνωρισμένα σκορ σε ταινία του μαιτρ.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 6/7/2012

Μαζί με την Ψυχώ, ό,τι καλύτερο είχε βγάλει ο μαιτρ σε ασπρόμαυρο φιλμ. Κάπου ανάμεσα στα κατασκοπικά της πρώτης του περιόδου, αλλά και στο ύφος της πιο ένδοξης του, το Υπόθεση Νοτόριους είναι το σπουδαιότερο μάθημα σύμπλευσης σκηνοθεσίας-σεναρίου. Η κάμερα χαϊδεύει και γρατζουνάει τους ήρωες, και οι διάλογοι εισχωρούν μέσα τους. Ο Hitchcock προάγει την ψυχρότητα του φαίνεσθαι, ενώ οι λέξεις κόβουν το εξωτερικό περίβλημα και φτάνουν στα εσώψυχα. Μια πλοκή που θα μπορούσε να δώσει ένα απλό κατασκοπικό νουάρ, μετατρέπεται σε ένα δυνατό όσο και σκοτεινό ρομάντζο, όπου το σασπένς συνεπάγεται των λαθών της προσωπικότητας των ηρώων, αποτέλεσμα των συναισθημάτων τους. Όχι μονάχα των δύο κεντρικών, αλλά και του Αλεξάντερ Σεμπάστιαν, του ευφυούς «κακού» που τα αισθήματα του τον κάνουν να την πατήσει σαν πρωτάρης.

Το μυστικό για να αναλύσεις ορθά το έργο, είναι να κατανοήσεις τον τίτλο του. Είναι κι ένα παζλ που καλείται ο θεατής να λύσει, με εκδοχές που δεν έχουν επισημοποιηθεί ως σήμερα. «Νοτόριους» είναι ο διαβόητος, ο κακόφημος. Αυτό παραπέμπει στην εικόνα της ηρωίδας που υποδύεται, με ερμηνευτικούς ελιγμούς, η Bergman. Ο Hitchcock τα βάζει με την έννοια αυτή, με κλειδί ένα ξέσπασμα του ήρωα του Cary Grant προς τους ανωτέρους του. Η κακόφημη γυναίκα που κάνει το προβλεπόμενο για κάποιους ηθικό παραστράτημα, ώστε να επιφέρει καλό στην πατρίδα της. Η υπηρεσία την επιδοκιμάζει, αλλά δεν παύει να τη θεωρεί βρώμικη. Μα κι ο ήρωας του Grant δεν ονομάζεται τυχαία Ντέβλιν. Μια παραφορά στο «devil», αφού αυτός είναι η αληθινή αιτία της παρακμής της ηρωίδας, της κατάβασης της στην κόλαση. Ένα ψυχολογικό τερτίπι που μονάχα όσοι δοκιμάστηκαν από τον έρωτα μπορούν απόλυτα να αντιληφθούν.

Μια ταινία που ποντάρει στο ανακάτεμα της ψυχολογίας του θεατή, σε σχέση με το τι αυτός επιζητεί να δει. Ρομάντζο ή θρίλερ; Και στα δύο, ή καλύτερα και με τα δύο, έχουμε αριστούργημα και τίποτα λιγότερο.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

35 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.