Στη Νάπολη της μεταπολεμικής περιόδου, που μαστίζεται από τη φτώχεια, δυο παιδιά προσπαθούν να επιβιώσουν με όποιο τρόπο μπορούν. Με το όνειρο μιας καλύτερης ζωής, θα επιβιβαστούν κρυφά σε ένα πλοίο με προορισμό τη Νέα Υόρκη.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Pierfrancesco Favino … Domenico Garofalo
Dea Lanzaro … Celestina Scognamiglio
Antonio Guerra … Carmine
Anna Ammirati … Anna Garofalo
Anna Lucia Pierro … Agnese Scognamiglio
Omar Benson Miller … George
Tomas Arana … ο καπετάνιος
Antonio Catania … Joe Agrillo
Lorenzo McGovern Zaini … Jack Newsie
Anton Alexander … Peter Sangiuliano
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Gabriele Salvatores
Στόρι: Federico Fellini, Tullio Pinelli
Παραγωγή: Isabella Cocuzza, Paolo Del Brocco, Arturo Paglia
Μουσική: Federico De Robertis
Φωτογραφία: Diego Indraccolo
Μοντάζ: Julien Panzarasa
Σκηνικά: Rita Rabassini
Κοστούμια: Patrizia Chericoni
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Napoli: New York
- Ελληνικός Τίτλος: Naples to New York
- Διεθνής Τίτλος: Naples to New York
- Εναλλακτικός Τίτλος: Napoli – New York
Κύριες Διακρίσεις
- Βραβείο νεότητας και οπτικών εφέ στα David di Donatello. Υποψήφιο για δεύτερο αντρικό ρόλο (Pierfrancesco Favino) και σενάριο.
Παραλειπόμενα
- Το σενάριο βασίζεται σε ένα ανέκδοτο κινηματογραφικό στόρι των Federico Fellini και Tullio Pinelli. Οι δύο δημιουργοί είχαν γράψει την αρχική ιστορία χωρίς αυτή να καταλήξει ποτέ σε παραγωγή. Ο Fellini και ο Pinelli επεξεργάστηκαν την αρχική ιδέα στα μέσα της δεκαετίας του 1940, όταν ο πρώτος προσπαθούσε ακόμη να καθιερωθεί ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
- Το χειρόγραφο του αρχικού στόρι παρέμεινε στα αρχεία του Tullio Pinelli για δεκαετίες. Ανακαλύφθηκε το 2006 και στη συνέχεια δημοσιεύτηκε στην Ιταλία, προτού τα δικαιώματα κινηματογραφικής αξιοποίησής του αποκτηθούν από τους παραγωγούς Isabella Cocuzza και Arturo Paglia.
- Η αρχική ιστορία δημοσιεύτηκε και σε βιβλίο το 2013, με τίτλο “Napoli-New York. Una Storia Inedita per il Cinema”, σε επιμέλεια του Augusto Sainati και από τις εκδόσεις Marsilio.
- Ο Gabriele Salvatores δεν περιορίστηκε σε μια απλή μεταφορά του αρχικού κειμένου. Ανέλαβε να αναπτύξει και να προσαρμόσει το θέμα σε ολοκληρωμένο κινηματογραφικό σενάριο, διατηρώντας τον βασικό πυρήνα της ιδέας των δύο παιδιών που αναζητούν μια καλύτερη ζωή στην Αμερική.
- Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιστορική ειρωνεία στην αναπαράσταση της Νέας Υόρκης: ούτε ο Fellini ούτε ο Pinelli είχαν επισκεφθεί την Αμερική όταν συνέλαβαν την αρχική ιστορία. Ο Salvatores επέλεξε συνειδητά να διατηρήσει αυτή την εξιδανικευμένη, σχεδόν ονειρική εικόνα της πόλης, αντί να επιδιώξει έναν απολύτως ρεαλιστικό τόνο.
- Ο Salvatores είχε συναντήσει προσωπικά τον Fellini στις αρχές της δικής του σκηνοθετικής πορείας, όταν εκείνος γύριζε το Και το Πλοίο Φεύγει (1983) στα Cinecitta Studios. Ο Fellini τον ρώτησε με τι ασχολούνταν και, όταν έμαθε ότι έκανε κινηματογράφο, του έδωσε μια χαρακτηριστική συμβουλή: να επιμείνει. Η ανάληψη του Napoli-New York απέκτησε έτσι και μια ιδιαίτερη προσωπική σημασία για τον σκηνοθέτη.
- Η ταινία γυρίστηκε σε διάστημα 12 εβδομάδων, από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο του 2023. Οι βασικές τοποθεσίες ήταν η Νάπολη, η Τεργέστη, τα στούντιο Cinecitta στη Ρώμη και η Ριέκα της Κροατίας.
- Η Τεργέστη χρησιμοποιήθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό ως κινηματογραφικό υποκατάστατο της Νέας Υόρκης. Η παραγωγή πραγματοποίησε εκεί 28 ημέρες γυρισμάτων, ενώ χρειάστηκαν περίπου τρεις μήνες προετοιμασίας για να μεταμορφωθούν οι δρόμοι και τα ιστορικά κτίρια της πόλης σε αμερικανικό αστικό τοπίο της δεκαετίας του 1940.
- Η παραγωγή απασχόλησε 41 μόνιμους τεχνικούς, στους οποίους προστέθηκαν περίπου 20 συνεργάτες μερικής απασχόλησης από την τοπική αγορά εργασίας. Συνολικά, μαζί με το καστ, συμμετείχαν περισσότερα από 100 άτομα στο κινηματογραφικό συνεργείο.
- Η παραγωγή είχε προϋπολογισμό 18,75 εκατομμυρίων ευρώ, ιδιαίτερα υψηλό για τα δεδομένα μιας ιταλικής ταινίας εποχής. Η αναπαράσταση της μεταπολεμικής Νάπολης, του υπερωκεάνιου και της Νέας Υόρκης απαιτούσε σημαντικές δαπάνες σε σκηνικά, κοστούμια και οπτικά εφέ. Τα έσοδα έφτασαν στα 10,7 εκατομμύρια δολάρια, με τα μισά σχεδόν από αυτά να προέρχονται από τα ιταλικά ταμεία.
Γκαλερι φωτογραφιων
