Η Μίλι και η Τζες είναι φίλες εδώ και μία ζωή. Μοιράζονται τα πάντα από τότε που είναι παιδιά: μυστικά, ρούχα, γέλια, έγνοιες, φίλους. Μεγαλώνοντας, η Μίλι έχει μια δουλειά με κύρος και ζει σε διαμέρισμα στην πόλη με τον σύζυγο της, Κιτ, και τα δυο τους παιδιά. Η δε Τζες, είναι αρχιτέκτονας και μοιράζεται με τον φίλο της, Τζάγκο, ένα μποέμ σπίτι-βάρκα σε κανάλι του Τάμεση. Η φιλία τους είναι πάντα δυνατή σαν βράχος. Αυτό μέχρι που η Τζες ξεκινάει τη μάχη της να αποκτήσει επιτέλους ένα παιδί και η Μίλι μαθαίνει ότι έχει καρκίνο του στήθους. Πράγματα που η μία δυσκολεύεται να τα μοιραστεί με την άλλη.

Σκηνοθεσία:

Catherine Hardwicke

Κύριοι Ρόλοι:

Toni Collette … Milly

Drew Barrymore … Jess

Mem Ferda … Achmed

Dominic Cooper … Kit

Paddy Considine … Jago

Tyson Ritter … Ace

Frances de la Tour … Jill

Jacqueline Bisset … Miranda

Honor Kneafsey … Scarlett

Charlotte Hope … Jess (21 ετών)

Sophie Holland … Milly (21 ετών)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Morwenna Banks

Παραγωγή: Christopher Simon

Μουσική: Harry Gregson-Williams

Φωτογραφία: Elliot Davis

Μοντάζ: Phillip J. Bartell

Σκηνικά: Amanda McArthur

Κοστούμια: Claire Finlay

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Miss You Already

Ελληνικός Τίτλος: Μου Λείπεις Ήδη

Σεναριακή Πηγή

  • Ραδιοφωνικό θεατρικό: Goodbye της Morwenna Banks.

Παραλειπόμενα

  • Ο ρόλος της Τζες άνηκε αρχικά στην Jennifer Aniston. Όταν το φιλμ καθυστέρησε να ξεκινήσει γυρίσματα, η Aniston αποχώρησε και αντικαταστάθηκε Rachel Weisz. Αλλά κι αυτή αποχώρησε με τη σειρά της, με την Drew Barrymore να είναι η τελική επιλογή.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Για την ταινία γράφτηκε το There’s a Place από το γκρουπ The All-American Rejects, στο οποίο τραγουδάει ο Tyson Ritter, που παίζει και στο έργο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 5/11/2015

Την Catherine Hardwicke δεν την έχω ειλικρινά καταλάβει ακόμα. Θέλει να κάνει ταινίες ή θέλει να βγάλει μεροκάματο; Κινείται ανάμεσα σε αυτά τα δύο, αλλά ξεκάθαρη απάντηση δεν μου έχει δώσει ακόμα. Εδώ επιλέγει για πρώτη φορά κάτι πιο παραδοσιακό, μιλώντας για την αμερικανική δραμεντί που τις δεκαετίες του 1970 και το 1980 παρήγαγε θαύματα. Μη σας ξεγελάει ότι έχουμε βρετανική παραγωγή, μονάχα το σκηνικό αλλάζει και οι δεύτεροι ρόλοι, παρά η ουσία. Το δράμα διαδέχεται το γέλιο, αλλά δεν μοιάζει να υπάρχει σεναριακός σκελετός που θα δικαιολογήσει αυτή την εναλλαγή. Απλά η τεξανή σκηνοθέτιδα ήθελε να κάνει μια ταινία εναλλαγής κλάματος και γέλιου! Τόσο απλά.

Και γιατί δεν έκανες μια τηλεταινία; Γιατί ταλαιπώρησες την άμοιρη την Toni Collette, που φανερώνει συχνά-πυκνά ένα ταλέντο που στα μέσα των 1990 έμοιαζε ότι κάποτε θα εκραγεί; Και με την Drew Barrymore δεν κάνει κακό ντουέτο, αλλά η μία κατάσταση είναι σεναριακά πιο εύκολη από την επόμενη. Μα το χειρότερο είναι το κλείσιμο, όπου κάπου μας κοροϊδεύει, ακυρώνοντας και τα όποια ενδιαφέροντα ψήγματα ατέλειας φανέρωναν οι χαρακτήρες. Μπορεί να έχω βάλει κάτω την ταινία και να τη «βαράω», αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε μια ήρεμη θέαση, που ένα χαλαρό κοινό δραμεντί απαιτήσεων δεν θα το κάνει να ταλαιπωρηθεί πολύ. Απλά καλύτερα να το δείτε ως γυναικοπαρέα, αφήνοντας όσους δεν κουβαλάνε μαντίλια στην τσάντα τους. Μια συγκίνηση τη βγάζει, απλά καλό θα ήταν να τη συνδύαζε και με ένα σενάριο της προκοπής για να καλύψει περισσότερους.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.