Μια ομάδα γυναικών από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις συνδέεται με το γεγονός ότι οι σύντροφοι τους υπηρετούν μακριά στο Αφγανιστάν. Αντιμέτωπες με την έλλειψη των αγαπημένων τους προσώπων, έρχονται κοντά και σχηματίζουν την πρώτη χορωδία συζύγων στρατιωτικών. Κι ενώ στο ξεκίνημα τους απλά βοηθούν η μία την άλλη στη δύσκολη αυτή ώρα τους, γρήγορα βρίσκονται στο διεθνές προσκήνιο.

Σκηνοθεσία:

Peter Cattaneo

Κύριοι Ρόλοι:

Kristin Scott Thomas … Kate

Sharon Horgan … Lisa

Jason Flemyng … Crooks

Greg Wise … Richard

Emma Lowndes … Annie

Lara Rossi … Ruby

Amy James-Kelly … Sarah

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Rosanne Flynn, Rachel Tunnard

Παραγωγή: Rory Aitken, Ben Pugh, Piers Tempest

Μουσική: Lorne Balfe

Φωτογραφία: Hubert Taczanowski

Μοντάζ: Anne Sopel, Lesley Walker

Σκηνικά: John Beard

Κοστούμια: Jill Taylor

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Military Wives

Ελληνικός Τίτλος: Γυναικεία Υπόθεση

Παραλειπόμενα

  • Βασίζεται σε αληθινή ιστορία, που αποτέλεσε το έναυσμα της δημιουργίας δικτύου 75 χορωδιών ανά τη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και σε βρετανικές βάσεις ανά τον κόσμο.
  • Το ίδιο θέμα είναι η βάση της μακρόβιας ριάλιτι σειράς The Choir, που ξεκίνησε το 2006.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 23/6/2020

Δυο καλές πρωταγωνίστριες, ένα εύπεπτο σενάριο βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, μερικά κλισέ που συναντάμε συνήθως σε μια «δραμεντί» ούτως ώστε να έχουμε συγκίνηση αλλά και χαμόγελα, μερικές δόσεις μουσικής, και κάπως έτσι -με σωστή καθοδήγηση- πετυχαίνεις μια ταινία ιδανική για θερινό κινηματογράφο. Προς Θεού, δεν έχω σκοπό να μειώσω το φιλμ με αυτή μου τη φράση. Απλώς προσπαθούσα να φανταστώ τον εαυτό να παρακολουθεί την ταινία στον κινηματογράφο και όλα τα πιθανά σενάρια κατέληγαν σε κάποιον θερινό με τη συντροφιά παγωμένου ποτού. Δεν το θεωρώ κακό αυτό. Αντιθέτως, το να μπορεί μια ταινία να σε μεταφέρει νοητά σε μια καλοκαιρινή αυλή, το χρεώνω στα υπέρ της.

Ξέρετε τι ή μάλλον ποιος δεν ήταν υπέρ της ταινίας πριν την παρακολουθήσει; Εγώ! Κι όμως, στο τέλος το φιλμ του Πίτερ Κατανέο (ο κύριος που είκοσι τρία χρόνια πριν μας έδωσε το Άντρες Έτοιμοι για Όλα) κατάφερε να αγγίξει αρκετές ευαίσθητες χορδές, να με κάνει να γελάσω αβίαστα σε κάποιες στιγμές και παρά την προβλέψιμη εξέλιξή του και τον συμβατικό τρόπο που χειρίζεται ο Κατανέο το υλικό του, τέλειωσα την προβολή νιώθοντας ικανοποιημένος από αυτό που είδα.

Το σενάριο των Ροζάν Φλιν και Ρέιτσελ Τάνερντ παίρνει την αρχική ιδέα από την πρώτη Χορωδία Συζύγων Στρατιωτικών που δημιουργήθηκε στην Αγγλία. Παρακολουθούμε λοιπόν τις συζύγους στρατιωτικών που υπηρετούν στο Αφγανιστάν στις αρχές του 2000, κατά την περίοδο της παραμονής τους στη στρατιωτική κοινότητα, κι ενώ προσπαθούν να βρουν τρόπους να σταθούν η μία στην άλλη και να περάσουν δημιουργικά τον χρόνο τους. Μια από τις ιδέες που πέφτει στο τραπέζι έχει να κάνει με τη δημιουργία μιας χορωδίας, και επειδή όπως ξέρουμε το τραγούδι και η μουσική έχουν θεραπευτικές ιδιότητες, η ιδέα δεν αργεί να πάρει σάρκα και οστά. Μπροστά σε αυτή την προσπάθεια μπαίνει η αυστηρή Κέιτ, γυναίκα του συνταγματάρχη, και η Λίζα, γυναίκα αρχιλοχία. Η πρώτη ζητά πειθαρχία και μέτρο από τις άπειρες χορωδούς, η δεύτερη θέλει απλώς να τις αφήσει να τραγουδήσουν χωρίς αυστηρούς περιορισμούς. Η χρυσή τομή βρίσκεται, και σύντομα η χορωδία καλείται να δώσει παράσταση στο Άλμπερτ Χολ, μπροστά σε σημαντικό κοινό.

Καταλαβαίνετε κι από αυτή την περίληψη ότι αυτό που θα παρακολουθήσετε κατά πάσα πιθανότητα δεν θα σας εντυπωσιάσει ούτε θα σας εκπλήξει. Η ταινία ακολουθεί όλα εκείνα τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει και δεν ξεφεύγει από κανέναν κανόνα. Ό,τι κάνει όμως το κάνει τίμια. Λέει απλώς μια ιστορία και πολλές φορές οι ιστορίες μοιάζουν μεταξύ τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να ειπωθούν, αρκεί αυτό να γίνει με καλή πρόθεση και μεράκι. Και τα δύο φαίνεται να τα έχει το Military Wives, συν τις ερμηνείες των Κριστίν Σκοτ Τόμας και Σάρον Χόργκαν. Η πρώτη λίγο πιο επιτηδευμένη, η δεύτερη χαλαρά «φυσική».

Προφανώς δεν λες όχι όταν μια δραματική κομεντί κάνει το κάτι παραπάνω, πράγμα που δεν συμβαίνει εδώ, αλλά εντάξει βρε αδερφέ! Δεν μπορούμε να έχουμε πάντα κάτι εξαιρετικό, γιατί πώς θα ξεχωρίζαμε το εξαιρετικό αν τα πάντα ήταν εξαιρετικά! Γλυκό, ανθρώπινο, συγκινητικό, αστείο. Αρκεί!

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.