O σκηνοθέτης Καρλ Ντέναμ ταξιδεύει με τους συντελεστές της νέας του ταινίας σ`ένα νησί που δεν είναι καν χαρτογραφημένο για να ξεκινήσουν εκεί γυρίσματα. Σύντομα θα ανακαλύψουν ότι στο νησί υπάρχουν πλάσματα της προϊστορικής εποχής, καθώς και ο τεράστιος γορίλας που οι ιθαγενείς ονομάζουν Κονγκ, ο οποίος θα αιχμαλωτίσει την πρωταγωνίστρια της ταινίας.

Σκηνοθεσία:

Merian C. Cooper

Ernest B. Schoedsack

Κύριοι Ρόλοι:

Fay Wray … Ann Darrow

Robert Armstrong … Carl Denham

Bruce Cabot … John Driscoll

Frank Reicher … καπετάνιος Englehorn

Sam Hardy … Charles Weston

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: James Ashmore Creelman, Ruth Rose

Στόρι: Merian C. Cooper, Edgar Wallace

Παραγωγή: Merian C. Cooper, Ernest B. Schoedsack

Μουσική: Max Steiner

Φωτογραφία: Edward Linden, J.O. Taylor, Vernon L. Walker

Μοντάζ: Ted Cheesman

Σκηνικά: Carroll Clark

Κοστούμια: Walter Plunkett

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: King Kong

Ελληνικός Τίτλος: Κινγκ Κονγκ

Εναλλακτικός Τίτλος: The Eighth Wonder of the World

Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Κιγκ-Κογκ

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Ο Γιος του Κονγκ (1933)

Κινγκ Κονγκ (1976)

King Kong (2005)

Κονγκ: Η Νήσος του Κρανίου (2017)

Παραλειπόμενα

  • Το σίκουελ ονομαζόταν Ο Γιος του Κονγκ και γυρίστηκε/κυκλοφόρησε αμέσως. Ακολούθησαν πολλές επανεμφανίσεις του τα επόμενα χρόνια.
  • Τα εφέ των τεράτων πραγματοποιήθηκαν με μινιατούρες και stop-motion animation από τον μάγο στο είδος Willis O’Brien.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Πάρις Μνηματίδης

Έκδοση Κειμένου: 12/7/2017

Ένα πλήρωμα με μπροστάρη τον επιδραστικό άνθρωπο της κινηματογραφικής βιομηχανίας Carl Denham μαζί με μια άπορη νεαρή γυναίκα που φιλοδοξεί ο ίδιος να αναδείξει ως σταρ βάζει πλώρη από τη Νέα Υόρκη στη Νήσο του Κρανίου, μια τοποθεσία που δεν είναι ορατή σε συμβατικούς χάρτες, προκειμένου να γυριστούν εκεί πλάνα από την επόμενη ταινία του φιλόδοξου σκηνοθέτη. Παράλληλα, ακούγονται θρύλοι για μια πανίσχυρη οντότητα που κατοικεί στη μία πλευρά του νησιού, που τρέμει ακόμη και η πρωτόγονη φυλή που ζει εκεί, ένα πλάσμα που ακούει στο όνομα Kong.

Η θρυλική ταινία που ενέπνευσε ποικιλία σίκουελ, εντός κι εκτός Αμερικής, καθώς και τουλάχιστον τρία ριμέικ, μέχρι και την απομίμηση που ακούει στο όνομα «Mighty Joe Young» από τον ίδιο τον Schoedsack του σκηνοθετικού ντουέτου μετράει πάνω από οχτώ δεκαετίες ζωής πλέον. Τα μοντέλα, οι μακέτες και οι μινιατούρες χάραξαν έναν δρόμο πρωτοπορίας πάνω στον τομέα των ειδικών εφέ κι ακόμη κι αν έχουν ξεπεραστεί από την εξέλιξη του κλάδου εδώ και δεκαετίες εξακολουθούν να προκαλούν τον θαυμασμό, ωστόσο το ζουμί του «Κινγκ Κονγκ» δεν είναι αυτό το τεχνικό κομμάτι (που χωρίς αυτό βέβαια δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί η εικονογράφηση του τέρατος), αλλά το δέος και το μυστήριο που οικοδομεί δείχνοντας όσο λιγότερα γίνεται σχετικά με αυτό το φανταστικό σύμπαν, και που όταν φτάσει η στιγμή να ενσαρκωθεί στον πελώριο πίθηκο, η σκηνοθετική σύλληψη σπάει το φράγμα της φαντασίας κι επινοεί σκηνές που εντυπωσιάζουν με το μεγαλόπνοο της έμπνευσής τους. Το ριμέικ του Peter Jackson για παράδειγμα δεν κάνει τίποτε άλλο από το να μεταφέρει τα ίδια ακριβώς set-pieces με κάποιες δικές του προσθήκες στο δεύτερο μισό και για μεγαλύτερη χρονική διάρκεια με τις σύγχρονες τεχνολογίες CGI του 2005, χωρίς αυτό να μειώνει την αποτελεσματικότητά του ως κινηματογράφος δράσης και περιπέτειας, και ως μια σύσταση ενός μύθου της έβδομης τέχνης προς εξοικείωση σε νεότερες γενιές. Πολλά έχουν ακουστεί και για τις αλληγορικές προεκτάσεις του κλασικού αυτού έργου, μέχρι και ως αρνητική παραβολή για τις επιμεικτικές σεξουαλικές σχέσεις, με τον τεράστιο γορίλα να συμβολίζει τη μαύρη φυλή, που έχει διαψευστεί βέβαια (σε μια σύντομη σκηνή μάλιστα που απειλείται και σώζεται ένα μωρό των ιθαγενών του νησιού καταρρίπτεται και αυτή η θεωρία, καθώς αν διέπονταν από ρατσιστικές ιδέες, η δημιουργία των Schoedsack και Cooper δεν θα έμπαινε στη διαδικασία να δημιουργήσει συναισθήματα ενσυναίσθησης με τον «ξένο»), αλλά είναι αλήθεια πως όσο κι αν οι δυο σκηνοθέτες έχουν αρνηθεί την ύπαρξη κρυμμένων μηνυμάτων καθιστώντας το φιλμ ως μια καθαρόαιμη εξωτική περιπέτεια και τίποτε το περισσότερο, το μυαλό δεν μπορεί παρά να κάνει συνειρμούς. Το τέρας θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια μεταφορά για την ανδρική σεξουαλικότητα στην πιο αρχέγονή της μορφή, τόσο ανεξέλεγκτη που αμφότερες οι ομάδες των «πολιτισμένων Αμερικανών» του πληρώματος και των «πρωτόγονων ιθαγενών» του νησιού προσπαθούν να προστατευθούν από το άγριό της ξέσπασμα. Κάπως έτσι οι νευρώσεις αποδεικνύονται ο συνδετικός ιστός δύο διαμετρικά αντίθετων πολιτισμικών υπόβαθρων! Η γιγάντια αυτή μαϊμού είναι σε μεγιστοποιημένο βαθμό τα προσωποποιημένα χαρακτηριστικά των καθιερωμένων στερεοτυπικά «αντρικών» ιδιοτήτων: απίστευτη μυϊκή δύναμη που μπορεί να εξολοθρεύσει μέχρι και δεινόσαυρους, άγριο ταπεραμέντο που δεν μπορεί να δαμαστεί κι ένας πελώριος φαλλός που φυσικά δεν οπτικοποιείται ποτέ αλλά υπονοείται. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η διάσημη κορύφωση που έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στην κινηματογραφική ιστορία λαμβάνει χώρα στο ψηλότερο σημείο ενός ξεκάθαρα φαλλικού συμβόλου, του Empire State Building.

Ακόμη και χωρίς αυτήν τη σημειολογία, όμως, με όλα τα χαριτωμένα ψεγάδια μιας ταινίας με τέρατα που ανέκαθεν, ακόμη και στην υψηλότερή της μορφή όπως εδώ, θα είναι δεύτερης διαλογής, όχι κακώς εννοούμενης, το «Κινγκ Κονγκ» παραμένει απολαυστικό, διαχρονικό και συναρπαστικό, με μια αγέραστη γοητεία που κατά τα φαινόμενα θα αντέξει και θα αναθρέψει πολλούς από τους νέους σινεφίλ που θα το ανακαλύψουν μελλοντικά.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

25 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.