Ένας αρχαίος πόλεμος αναθερμαίνεται όταν ο νεαρός αγρότης Τζακ ανοίγει από λάθος την πύλη ανάμεσα στον κόσμο μας κι αυτόν κάποιων τρομερών γιγάντων. Στη γη μετά από αιώνες, οι γίγαντες διεκδικούν ξανά όσα κάποτε ήταν δικά τους, αναγκάζοντας τον Τζακ να παλεύει για τη ζωή του και για να τους σταματήσει. Ο Τζακ πολεμάει για το βασίλειο, την καρδιά της γενναίας πριγκίπισσας, κι ενάντια σε θρύλους, θα γίνει ο ίδιος ένας.

Σκηνοθεσία:

Bryan Singer

Κύριοι Ρόλοι:

Nicholas Hoult … Jack

Eleanor Tomlinson … Isabelle

Stanley Tucci … λόρδος Roderick

Ian McShane … βασιλιάς Brahmwell

Bill Nighy … στρατηγός Fallon (φωνή)

Ewan McGregor … Elmont

Eddie Marsan … Crawe

Ewen Bremner … Wicke

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Darren Lemke, Christopher McQuarrie, Dan Studney

Στόρι: Darren Lemke, David Dobkin

Παραγωγή: David Dobkin, Ori Marmur, Patrick McCormick, Neal H. Moritz, Bryan Singer

Μουσική: John Ottman

Φωτογραφία: Newton Thomas Sigel

Μοντάζ: Bob Ducsay, John Ottman

Σκηνικά: Gavin Bocquet

Κοστούμια: Joanna Johnston

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Jack the Giant Slayer

Ελληνικός Τίτλος: Τζακ ο Κυνηγός Γιγάντων

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Ο Ανίκητος Ιππότης (1962)

Σεναριακή Πηγή

  • Παραμύθια: Jack the Giant Killer και Jack and the Beanstalk.

Παραλειπόμενα

  • Παρότι βασίζεται σε δύο διάσημα παραμύθια της αγγλικής λογοτεχνίας του Μεσαίωνα, έχουν κρατηθεί μονάχα κάποια σημεία της κεντρικής πλοκής.
  • Αρχικά το σχέδιο πήγε στα χέρια του D.J. Caruso, με σκοπό μια ενήλικη έκδοση του Τζακ και η Φασολιά.
  • Ο χαρακτήρας του Τζακ σχεδιάστηκε σε παραλληλισμό με τον Λουκ του Πολέμου των Άστρων.
  • Για τον ρόλο του Τζακ, οι τρεις τελικοί επιλαχόντες ήταν οι: Aaron Johnson, Aneurin Barnard, και φυσικά ο νικητής.
  • Οι Adelaide Kane, Lily Collins και Juno Temple πέρασαν από δοκιμαστικό για τον ρόλο της πριγκίπισσας.
  • Το τελικό κόστος του φιλμ ξεπέρασε τον αρχικό προϋπολογισμό των 195 εκατομμυρίων δολαρίων, φτάνοντας στα 220. Έτσι, τα κέρδη των 197,7 επισφράγισαν μια μεγάλη εμπορική αποτυχία.
  • Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 14/9/2019

Παραλίγο και θα είχαμε μια blockbuster… τηλεταινία! Εντέλει κανένα από τα δύο αυτά δεν συνέβη, αφού ούτε χρήματα έβγαλε, αλλά δαπανήθηκαν και τόσα που το πενιχρό της δουλειάς του Σίνγκερ ξεγελάει για γκράντε.

Βασικά, όταν έχεις ένα τόσο ωραίο παραμύθι (στην περίπτωση μας, δύο), γιατί να το ρίξεις κι αυτό στον λάκκο των λεόντων μιας σύγχρονης λογικής που θέλει ντε και καλά να φοβούνται τα μεγάλα στούντιο την τρυφερότητα μιας κλασικής ιστορίας. Κι έτσι, παρουσιάζουν ένα στόρι κομμένο και ραμμένο για ένα εύκολο οικογενειακό κοινό, χωρίς όμως να του εμφυσήσουν ποτέ μέσα του ψυχή. Βασικός φυσικά δράστης είναι ο Μπράιαν Σίνγκερ, που είναι να απορείς γιατί καν το ανέλαβε εξαρχής. Είχε σαν πρότυπο τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών (θου κύριε…), μήπως κι εξηγήσουμε και την όλη σοβαροφάνεια, ή πήρε μια στουντιακή συνταγή και την έφερε εις πέρας έστω και τσαπατσούλικα; Το σίγουρο είναι ότι έπρεπε δημιουργικά να πάρει το όλο θέμα στον χαβαλέ, γιατί τα λίγα σημεία που αξίζουν στο φιλμ είναι αυτά που περνάει λίγο χιούμορ.

Το «γκράντε» εντέλει διασώζει κάποια προσχήματα, με τη λογική ότι τόσα λεφτά κάπου θα φαίνονταν, αλλά τόσο εμείς όσο κυρίως το στούντιο παραγωγής θα θέλουν γρήγορα να το βγάλουν από τη μνήμη τους.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.