Ο Κόνορ Μιντ είναι ο τύπος του άνδρα που χωρίζει τρεις φιλενάδες του… την ίδια στιγμή… μέσω τηλεδιάσκεψης. Όταν λοιπόν πρέπει να παραβρεθεί στον γάμο του αδελφού του, έχει έναν και μόνο στόχο: να τα φτιάξει με τη μόνη παράνυφο με την οποία δεν έχει κάνει σχέση. Αλλά το φάντασμα του αποθανόντα θείου του, Γουέιν -που τον δίδαξε το αλάνθαστο μέχρι σήμερα «αγάπησέ τες και παράτησέ τες»-, επιστρέφει με έναν διαφορετικό στόχο: να επαναφέρει τη χαμένη εμπιστοσύνη του Κόνορ στην αληθινή αγάπη, έναν δύσκολο στόχο που για να επιτευχθεί απαιτεί την παρουσία πολλών, μα πολλών από τα «φαντάσματα των πρώην».

Σκηνοθεσία:

Mark Waters

Κύριοι Ρόλοι:

Matthew McConaughey … Connor ‘Dutch’ Mead

Jennifer Garner … Jenny Perotti

Michael Douglas … Wayne S. Mead

Breckin Meyer … Paul Mead

Lacey Chabert … Sandra Volkom

Robert Forster … αρχιλοχίας Mervis Volkom

Daniel Sunjata … Brad Frye

Emma Stone … Allison Vandermeersh

Noureen DeWulf … Melanie

Anne Archer … Vonda Volkom

Logan Miller … Connor ‘Dutch’ Mead (νεαρός)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jon Lucas, Scott Moore

Παραγωγή: Brad Epstein, Jon Shestack

Μουσική: Rolfe Kent

Φωτογραφία: Daryn Okada

Μοντάζ: Bruce Green

Σκηνικά: Cary White

Κοστούμια: Denise Wingate

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Ghosts of Girlfriends Past

Ελληνικός Τίτλος: Τα Φαντάσματα των Πρώην

Παραλειπόμενα

  • Ελεύθερη “μετάφραση” του A Christmas Carol του Charles Dickens, χωρίς όμως την παρουσία των εορτών.
  • Το σενάριο αρχικά άνηκε στην Touchstone Pictures, που το προόριζε για τον Ben Affleck, με σκηνοθέτη τον Kevin Smith. Όλα ήταν έτοιμα το 2003 να ξεκινήσουν γυρίσματα, αλλά ήρθε η αποτυχία του Gigli, και τα ματαίωσε. Ειρωνικά, όταν η ταινία πήγε στη New Line Cinema, η τότε σύζυγος του Affleck, Jennifer Garner, έμελλε να παίζει.
  • Επί Ben Affleck, υποψήφιοι για τον ρόλο του θείου ήταν οι: Warren Beatty, Robert De Niro, Bill Murray και Jack Nicholson.
  • Επανασύνδεση των Anne Archer και Michael Douglas μετά το 1987 και την Ολέθρια Σχέση. Παρόλα αυτά, δεν μοιράζονται καμία σκηνή.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 4/6/2009

Μετά από τη σύντομη μου κριτική, θα με ρωτήσετε εύστοχα «γιατί δεν του βάζεις ένα μηδέν, να αγαλλιάσει η ψυχούλα σου;». Η πρώτη απάντηση σε αυτό είναι «δεν ξέρω», αλλά με βαθύτερη σκέψη, όταν δεν μας προσβάλει μια ταινία άμεσα, σέβομαι τα λεφτά που σπαταλούν για την διασκέδαση μας. Άλλη μια κομεντί μπαρούφα για τον Matthew McConaughey, έναν ηθοποιό που στα μέσα των 1990 κατονόμαζαν ως τη μεγαλύτερη ελπίδα του Χόλιγουντ. Κι ενώ αυτός χτυπιέται, από δίπλα μια Jennifer Garner κοιτάει το ρολόι της να πάει σπίτι, και το ίδιο κάνουμε κι εμείς…

Αν, λοιπόν, μετά από τόσα και τόσα, δεν έχετε πειστεί πως η αγάπη είναι ανώτερη του εφήμερου σεξ, θα ανήκετε στους ελάχιστους που υπάρχει λόγος να δουν το έργο. Βέβαια, με κάτι τέτοια χαζοχαρούμενα έργα, κινδυνεύει να αντιστραφεί το μήνυμα, αλλά αυτό είναι θέμα άλλης συζήτησης. Επί του προκειμένου, ούτε θα γελάσετε, ούτε θα ακούσετε μια ατάκα της προκοπής, αλλά θα γίνεται μάρτυρες ενός σεναρίου που θα μπορούσε να είχε γράψει άπειρος σεναριογράφος στον ελεύθερο χρόνο του. Αχτίδα φωτός η παρουσία του Michael Douglas, για όλο το τέταρτο που παρουσιάζεται! Όσο για την παραπομπή στο Christmas Carol του Dickens, εκνευρίζομαι και μόνο που κατατάσσεται πλέον στα χολιγουντιανά κλισέ.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.